zmiany zwyrodnieniowe ścięgna
Zmiany zwyrodnieniowe ścięgna (tendinoza) to degeneracyjny proces dotyczący tkanki ścięgnistej, który różni się od tendinopatii zapalnej brakiem komórek zapalnych. Charakteryzuje się dezorganizacją włókien kolagenowych, zwiększoną ilością substancji podstawowej, neowaskularyzacją oraz obecnością obszarów degeneracji śluzowatej.
W obrazie histopatologicznym obserwuje się dezintegrację włókien kolagenowych, zmniejszenie gęstości fibroblastów, pogrubienie ścięgna oraz nieprawidłowe rozmieszczenie komórek. Zmiany zwyrodnieniowe mogą dotyczyć różnych ścięgien w organizmie, najczęściej ścięgna Achillesa, ścięgna rzepki, ścięgien rotatorów barku oraz ścięgien nadkłykcia bocznego kości ramiennej.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie (USG, MRI), które uwidacznia pogrubienie ścięgna, zmiany w echogeniczności oraz obszary nieprawidłowego unaczynienia. Leczenie koncentruje się na odciążeniu ścięgna, fizykoterapii, ćwiczeniach ekscentrycznych, terapii falą uderzeniową (ESWT), iniekcjach osocza bogatopłytkowego (PRP) oraz w ciężkich przypadkach interwencji chirurgicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna – Objawy
Zapalenie ścięgna (tendinitis) to stan zapalny ścięgien, objawiający się bólem, tkliwością, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem funkcji stawu. Charakter bólu jest zmienny – od tępego, nasilającego się podczas ruchu, po ostry, szczególnie przy obecności złogów wapnia. Objawy lokalizują się zwykle w miejscu przyczepu ścięgna do kości i mogą obejmować sztywność stawu, trzeszczenie oraz osłabienie siły mięśniowej. Zapalenie ścięgna dzieli się na cztery stadia, od bólu pojawiającego się po aktywności, przez ból podczas i po ruchu, aż do ciągłego bólu wymuszającego adaptacje ruchowe i całkowity odpoczynek. Ostre zapalenie goi się zwykle w 2-4 tygodnie, natomiast przewlekłe może trwać 6 tygodni lub dłużej, a tendinoza – nawet do 6 miesięcy. Nieleczone zapalenie ścięgna zwiększa ryzyko zerwania ścięgna, co często wymaga interwencji chirurgicznej.
apoptoza komórkowa, ból promieniujący, hiperwaskularyzacja, kolano skoczka, macierz pozakomórkowa, neowaskularyzacja, obrzęk zapalny, osteofity, ostre zapalenie ścięgna, przewlekłe zapalenie ścięgna, przyczep ścięgna, remisja objawów, ścięgno Achillesa, skurcze mięśni, stan zapalny ścięgna, tendinoza, włókna kolagenowe, zapalenie ścięgna, zapalenie ścięgna nadgarstka, zapalenie ścięgna rzepki, zerwanie ścięgna, zespół cieśni nadgarstka, zmiany zwyrodnieniowe ścięgna, zwapnienie ścięgna - Leksykon chorób i schorzeń
Rozdarcie ścięgna achillesa – Epidemiologia
Zerwanie ścięgna Achillesa (ATR) stanowi około 20% poważnych uszkodzeń ścięgien kończyny dolnej, z rosnącą zapadalnością obserwowaną w ostatnich dekadach, szczególnie w populacji osób starszych i aktywnych sportowo. Zapadalność w różnych regionach waha się od 1,8 do 41,7 na 100 000 osobolat, z najwyższymi wartościami w populacjach sportowców (6 000–18 000 na 100 000). Uraz wykazuje bimodalny rozkład wiekowy: pierwszy szczyt w wieku 25-40 lat związany z aktywnością sportową, drugi powyżej 60 lat, często w kontekście urazów niskoenergetycznych i zmian zwyrodnieniowych. Mężczyźni są znacznie bardziej narażeni (współczynnik mężczyźni:kobiety 1,7:1 do 30:1), a średni wiek urazu to 43-44 lata. Najczęstszą etiologią są urazy sportowe, zwłaszcza w koszykówce, siatkówce i piłce nożnej, a także czynniki ryzyka takie jak wcześniejsze problemy ze ścięgnem, stosowanie fluorochinolonów, kortykosteroidów, choroby metaboliczne i układowe oraz rasa czarna.
choroba zapalna jelit, cukrzyca, dna moczanowa, fluorochinolony, hipercholesterolemia, kortykosteroidy doustne, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, nadczynność przytarczyc, naprawa chirurgiczna, naprawa ścięgna, połączenie mięśniowo-ścięgniste, ponowne zerwanie, reumatoidalne zapalenie stawów, rozkład bimodalny, ścięgno Achillesa, toczeń układowy, ultrasonografia, unieruchomienie gipsowe, uraz ścięgna Achillesa, zaburzenia tarczycy, zapadalność, zerwanie ścięgna, zerwanie ścięgna Achillesa, zgięcie grzbietowe, zgięcie podeszwowe, zmiany zwyrodnieniowe ścięgna