torbielowaty obrzęk plamki

Torbielowaty obrzęk plamki (ang. cystoid macular edema, CME) to patologiczny stan, w którym dochodzi do gromadzenia się płynu w okolicy plamki żółtej, centralnej części siatkówki odpowiedzialnej za ostrość widzenia. Charakteryzuje się tworzeniem torbielowatych przestrzeni wypełnionych płynem w warstwie splotowatej zewnętrznej i jądrzastej wewnętrznej siatkówki.

Etiologia torbielowatego obrzęku plamki jest wieloczynnikowa. Może wystąpić jako powikłanie po operacji zaćmy (zespół Irvine-Gassa), w przebiegu zapalenia błony naczyniowej, retinopatii cukrzycowej, niedrożności żył siatkówki, lub jako skutek długotrwałego stosowania niektórych leków. Głównym mechanizmem patofizjologicznym jest naruszenie bariery krew-siatkówka i zwiększona przepuszczalność naczyń siatkówkowych.

Diagnostyka torbielowatego obrzęku plamki opiera się głównie na badaniu OCT (optyczna koherentna tomografia), która uwidacznia charakterystyczne przestrzenie cystoidalne w siatkówce. Angiografia fluoresceinowa może wykazać przeciek barwnika w obszarze plamki z typowym obrazem „płatka kwiatu”. Objawem klinicznym jest pogorszenie ostrości widzenia, a w niektórych przypadkach występuje metamorfopsja (zniekształcenie obrazu).

Leczenie torbielowatego obrzęku plamki zależy od przyczyny i może obejmować zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, kortykosteroidów (miejscowo, okołogałkowo lub doszklistkowo), inhibitorów anhydrazy węglanowej, a w wybranych przypadkach – iniekcji doszklistkowych anty-VEGF. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze może być konieczne leczenie chirurgiczne, szczególnie przy współistniejącej trakcji szklistkowo-siatkówkowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl