nadmierny wzrost rzęs
Nadmierny wzrost rzęs, określany medycznie jako trichomegalia lub hipertrichoza rzęs, charakteryzuje się nieprawidłowym wydłużeniem, pogrubieniem lub zwiększeniem gęstości rzęs. Jest to stan, który może występować jako izolowane zjawisko, jako część zespołu genetycznego lub jako skutek uboczny stosowania określonych leków.
Etiologia tego stanu obejmuje czynniki genetyczne (np. zespół Cornelia de Lange, zespół Olivera-McFarlanda), choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy), choroby dermatologiczne, a także działanie niepożądane niektórych leków. Szczególnie istotne są inhibitory kinazy tyrozynowej (np. erlotynib), prostaglandyny i ich analogi stosowane w leczeniu jaskry (np. latanoprost, bimatoprost), a także interferon-α i cyklosporyna.
Klinicznie, nadmierny wzrost rzęs może prowadzić do komplikacji okulistycznych, takich jak podrażnienie spojówek, zapalenie brzegów powiek czy zespół suchego oka. W niektórych przypadkach rzęsy mogą być nieprawidłowo ustawione (trichiaza), powodując uszkodzenia rogówki. Diagnostyka obejmuje dokładne badanie okulistyczne oraz wywiad dotyczący przyjmowanych leków i chorób współistniejących.
Leczenie nadmiernego wzrostu rzęs zależy od przyczyny. W przypadku polekowej trichomegalii, może być konieczna modyfikacja terapii. W pozostałych przypadkach stosuje się metody mechaniczne (przycinanie rzęs), epilację lub krioterapię. U pacjentów z trwałymi zmianami można rozważyć zabiegi elektrochirurgiczne lub laserowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vizibim 0,3 mg/ml
Bimatoprost w stężeniu 0,3 mg/ml (Vizibim) jest skutecznym lekiem okulistycznym, którego bezpieczeństwo potwierdzono w badaniach klinicznych na ponad 1800 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są: nadmierny wzrost rzęs (do 45% w pierwszym roku), przekrwienie spojówek (do 44% w pierwszym roku) oraz świąd oczu (około 14% w pierwszym roku), z tendencją do zmniejszania się częstości nowych przypadków w kolejnych latach terapii. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, a odsetek przerwań leczenia z ich powodu wynosił poniżej 9% w pierwszym roku i spadał do 3% w kolejnych latach. Szczególną uwagę należy zwrócić na periorbitopatię po zastosowaniu analogu prostaglandyn, objawiającą się lipodystroficznymi zmianami okołooczodołowymi, które mogą prowadzić do ptozy, zapadnięcia oczu czy pogłębienia bruzdy powieki, oraz na trwałą hiperpigmentację tęczówki, występującą u 1,5% pacjentów po 12 miesiącach terapii, związanej ze zwiększeniem melaniny w melanocytach.
alergiczne zapalenie spojówek, astenopia, bimatoprost, dermatochalaza, hiperpigmentacja skóry, hiperpigmentacja tęczówki, hipertrichoza, hirsutyzm, krwawienie siatkówki, lipodystrofia okołooczodołowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierny wzrost rzęs, nadżerka rogówki, obrzęk plamki żółtej, obrzęk spojówki, periorbitopatia, pieczenie oka, POChP, pogorszenie ostrości widzenia, przekrwienie spojówek, ptoza powieki, punktowe zapalenie rogówki, retrakcja powieki, skurcz powiek, świąd oka, światłowstręt, zapalenie brzegów powiek, zapalenie naczyniówki, zapalenie tęczówki, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimifree 0,3 mg/ml
Lek Bimifree zawierający bimatoprost w stężeniu 0,3 mg/ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie dotyczących narządu wzroku. W badaniu klinicznym 3-miesięcznym u 29% pacjentów stosujących postać jednodawkową bez konserwantów najczęściej obserwowano nastrzyknięcie spojówek (24%) oraz świąd oczu (4%). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych dotyczyło 0,7% pacjentów. W przypadku długotrwałego stosowania postaci wielodawkowej ze środkiem konserwującym odsetek ten wynosił poniżej 9% w pierwszym roku, a następnie spadał do 3% w kolejnych latach. Do istotnych działań należą periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (PAP) objawiająca się m.in. ptozą, retrakcją powiek, zapadnięciem oczu oraz hiperpigmentacją skóry i hipertrichozą, które są częściowo lub całkowicie odwracalne po zakończeniu terapii. Hiperpigmentacja tęczówki, występująca u 1,5% pacjentów po 12 miesiącach stosowania bimatoprostu 0,3 mg/ml, jest zmianą trwałą, manifestującą się koncentrycznym brązowym zabarwieniem tęczówki.
alergiczne zapalenie spojówek, astenopia, bimatoprost, dermatochalaza, hiperpigmentacja skóry, hiperpigmentacja tęczówki, hipertrichoza, krwawienie siatkówki, kurcz powiek, nadciśnienie tętnicze, nadmierny wzrost rzęs, obrzęk plamki, obrzęk powiek, obrzęk spojówek, periorbitopatia analogu prostaglandyn, przekrwienie spojówek, ptoza, punktowe zapalenie rogówki, retrakcja powieki, rumień powiek, świąd oczu, światłowstręt, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zapalenie brzegów powiek, zapalenie naczyniówki, zapalenie tęczówki, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimican 0,3 mg/ml
Analiza bezpieczeństwa leku Bimican (bimatoprost 0,3 mg/ml) opiera się na danych z badań klinicznych III fazy oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu, obejmujących ponad 1800 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: nadmierny wzrost rzęs (do 45% pacjentów w pierwszym roku terapii, spadający do 7% w drugim i 2% w trzecim roku), przekrwienie spojówek (do 44% w pierwszym roku, z tendencją spadkową do 13% i 12% w kolejnych latach) oraz świąd oczu (do 14% w pierwszym roku, ustępujący całkowicie do trzeciego roku). Działania te miały przeważnie nasilenie łagodne do umiarkowanego, bez przypadków ciężkich reakcji. Odsetek pacjentów przerywających terapię z powodu działań niepożądanych wyniósł mniej niż 9% w pierwszym roku, a następnie zmniejszył się do 3% w kolejnych latach.
badanie kliniczne, bimatoprost, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, leczenie wspomagające, lek oftalmiczny, monoterapia, nadmierny wzrost rzęs, narząd wzroku, podrażnienie oczu, preparat okulistyczny, przekrwienie spojówek, środek konserwujący, świąd oczu, uszkodzenie rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimatoprost Indoco 0,3 mg/ml
Bimatoprost Indoco 0,3 mg/ml w postaci kropli do oczu jest stosowany w okulistyce, a jego profil bezpieczeństwa został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 1800 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to nadmierny wzrost rzęs (do 45% w pierwszym roku, spadający do 2% w trzecim roku), przekrwienie spojówek (do 44% w pierwszym roku, spadające do 12% w trzecim roku) oraz świąd oczu (do 14% w pierwszym roku, brak nowych przypadków w trzecim roku). Mniej niż 9% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych w pierwszym roku, a w kolejnych latach odsetek ten spadł do 3%. Działania niepożądane dotyczą głównie narządu wzroku i mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, bez przypadków ciężkich reakcji.
alergiczne zapalenie skóry, alergiczne zapalenie spojówek, analog prostaglandyn, astenia, astenopia, astma, bimatoprost, dermatochalaza, duszność, hiperpigmentacja skóry, hiperpigmentacja tęczówki, hipertrichoza, hirsutyzm, krople do oczu, krwawienie siatkówkowe, melanocyt, nadciśnienie tętnicze, nadmierny wzrost rzęs, nadżerka rogówki, obrzęk plamki żółtej, obrzęk spojówki, periorbitopatia, POChP, przekrwienie spojówek, ptoza, retrakcja powieki, skurcz powiek, świąd oczu, światłowstręt, zapalenie brzegów powiek, zapalenie naczyniówki, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zwapnienie rogówki