odtrutka swoista
Odtrutka swoista, określana także jako antidotum specyficzne, to substancja lub preparat farmaceutyczny przeznaczony do neutralizacji konkretnego typu toksyny lub trucizny w organizmie. W przeciwieństwie do metod niespecyficznych, jak płukanie żołądka czy podawanie węgla aktywowanego, odtrutki swoiste działają poprzez specyficzne mechanizmy biochemiczne skierowane przeciwko określonym truciznom.
Mechanizmy działania odtrutek swoistych mogą być różnorodne – niektóre wiążą się bezpośrednio z toksynami tworząc nieaktywne kompleksy (np. przeciwciała w przypadku toksyn bakteryjnych), inne konkurują z toksynami o miejsca wiązania (np. nalokson w zatruciu opioidami), a jeszcze inne przyspieszają metabolizm trucizny (jak etanol lub fomepizol w zatruciu glikolem etylenowym).
Do najczęściej stosowanych odtrutek swoistych należą: N-acetylocysteina w zatruciu paracetamolem, flumazenil w zatruciu benzodiazepinami, atropina i oksymy w zatruciu związkami fosforoorganicznymi, oraz chelatujące metale ciężkie preparaty jak DMSA czy EDTA. Skuteczność terapii z wykorzystaniem odtrutki swoistej zależy od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na truciznę do podania antidotum, dlatego szybka diagnostyka i wdrożenie leczenia są kluczowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Concerta 36 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku, zawartego w produkcie Concerta w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg lub 36 mg), prowadzi do szerokiego spektrum objawów toksycznych wynikających z nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego. Objawy neurologiczne obejmują drżenia, wzmożone odruchy, drgawki, a także zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie, euforia, splątanie, omamy i majaczenie. Występują również objawy wegetatywne (np. nasilone pocenie się, uderzenia gorąca, wysoka gorączka do znacznego podwyższenia temperatury ciała, suchość błon śluzowych), kardiologiczne (tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze), a także rozszerzenie źrenic (mydriasis) i wymioty. Ze względu na powolne uwalnianie substancji czynnej, objawy mogą utrzymywać się i nasilać przez dłuższy czas.
arytmia, dekontaminacja, dializa otrzewnowa, drgawka, drżenie, drżenie mięśniowe, euforia, hemodializa, hipertermia, kołatanie serca, majaczenie, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, objawy neuropsychiatryczne, odtrutka swoista, omam, pobudzenie, pobudzenie ośrodkowe, powolne uwalnianie substancji czynnej, przedłużone uwalnianie, splątanie, suchość błon śluzowych, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, technika dializacyjna, uderzenie gorąca, węgiel aktywny, współczulny układ nerwowy, wzmożenie odruchów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Veregen 100 mg/g
Veregen to maść zawierająca 100 mg/g wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis), co odpowiada 55-72 mg (-)-galusanu epigallokatechiny na gram preparatu. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania tego leku, co wskazuje na relatywnie niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących skutków doustnego spożycia preparatu, co ogranicza możliwość precyzyjnej oceny potencjalnych zagrożeń w takich sytuacjach. W składzie maści znajdują się także substancje pomocnicze: 50 mg monopalmitynostearynianu glikolu propylenowego oraz 350 mg mirystynianu izopropylu na gram, które przy doustnym spożyciu w dużych ilościach mogą wywołać działania niepożądane.
Camellia sinensis, działanie niepożądane, galusan epigallokatechiny, intoksykacja, leczenie objawowe, mirystynian izopropylu, monitorowanie funkcji życiowych, monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, odtrutka swoista, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie preparatu, przewód pokarmowy, spożycie doustne, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z liści zielonej herbaty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pulnozin 50 mg/ml
Przedawkowanie karbocysteiny, substancji czynnej leku Pulnozin 50 mg/ml (syrop), manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle żołądka, nudności oraz wymioty, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych godzin po przyjęciu nadmiernej dawki. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie płukania żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji oraz ścisła obserwacja pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania funkcji życiowych, stanu klinicznego oraz równowagi wodno-elektrolitowej, która może zostać zaburzona wskutek wymiotów. Należy pamiętać, że nie istnieje swoista odtrutka na karbocysteinę, co determinuje konieczność leczenia objawowego i podtrzymującego. Leczenie przedawkowania Pulnozinu obejmuje przede wszystkim terapię objawową ukierunkowaną na łagodzenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych oraz wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza w przypadku nasilonych wymiotów. Ponadto, ze względu na obecność substancji pomocniczych w preparacie, takich jak metylu parahydroksybenzoesan (0,0015 g/ml) oraz sacharoza (0,5775 g/ml), należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane wynikające z ich przedawkowania. Kompleksowe postępowanie medyczne powinno być prowadzone pod stałą kontrolą parametrów życiowych pacjenta, aby zapobiec powikłaniom i zapewnić odpowiednie wsparcie terapeutyczne.
ból nadbrzusza, ból żołądka, funkcje życiowe, karbocysteina, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, obserwacja medyczna, odtrutka swoista, opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, sacharoza, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atgam 50 mg/ml
Atgam to preparat zawierający końską immunoglobulinę przeciw ludzkim limfocytom T (eATG) w stężeniu 50 mg/ml, stosowany m.in. w leczeniu niedokrwistości aplastycznej. Nie istnieje jednoznaczna definicja przedawkowania ze względu na brak precyzyjnie ustalonej maksymalnej dawki terapeutycznej. W praktyce klinicznej odnotowano podawanie nawet 21 dawek co drugi dzień przez 14 dni bez wzrostu toksyczności, a także jednorazową dawkę 7000 mg u biorcy nerki bez objawów ostrego zatrucia. Brak jest swoistej odtrutki, co podkreśla konieczność ostrożności i indywidualnego podejścia do dawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Piracetam Polpharma 800 mg
Przedawkowanie piracetamu (800 mg) wiąże się z nasileniem typowych działań niepożądanych, takich jak pobudzenie OUN, bezsenność, drażliwość oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha). Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji leku i zwiększonego stężenia piracetamu we krwi, co potęguje ryzyko poważnych objawów toksycznych. W dokumentacji nie odnotowano specyficznych działań niepożądanych związanych wyłącznie z przedawkowaniem, jednak intensyfikacja objawów jest proporcjonalna do dawki. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się leczenie objawowe, w tym płukanie żołądka i nawodnienie, a także monitorowanie diurezy i funkcji nerek.
ciężkie przedawkowanie, eliminacja piracetamu, hemodializa, kumulacja leku, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie diurezy, niewydolność nerek, objawy niepożądane, odtrutka swoista, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie piracetamu, upośledzona funkcja nerek, wywoływanie wymiotów, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Przedawkowanie amsakryny (Amsidyl), stosowanej w terapii onkologicznej, prowadzi do ciężkiej mielotoksyczności, manifestującej się hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Substancja czynna w koncentracie wynosi 75 mg na fiolkę (50 mg/ml), a po rozpuszczeniu 5 mg/ml. Brak swoistego antidotum wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe. Najczęstsze powikłania to małopłytkowość z krwotokami, neutropenia z ciężkimi infekcjami, niedokrwistość, zapalenie błon śluzowych, wymioty i biegunka. Patomechanizm opiera się na toksycznym uszkodzeniu szpiku kostnego i nabłonka o szybkim cyklu proliferacyjnym.
amsakryna, antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora NK1, aplazja szpiku kostnego, erytopoeza, hematolog, hemoglobina, infekcja bakteryjna, koncentrat do infuzji, koncentrat krwinek czerwonych, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwymiotny, małopłytkowość, mielotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, oddział intensywnej terapii, odtrutka swoista, ośrodek wymiotny, płyn infuzyjny, przedawkowanie leku, przetaczanie krwi, skaza krwotoczna, terapia hemostatyczna, terapia onkologiczna, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agapurin 100 mg
Przedawkowanie pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin (tabletki drażowane po 100 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wczesne symptomy obejmują nudności, zawroty głowy, tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz hipotensję, natomiast w późniejszym stadium mogą wystąpić gorączka, pobudzenie psychoruchowe, uderzenia gorąca, utrata świadomości, zanik odruchów neurologicznych, drgawki toniczno-kloniczne oraz fusowate wymioty wskazujące na krwawienie z przewodu pokarmowego. Nasilenie objawów zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejących schorzeń i farmakoterapii.
Agapurin, drgawki toniczno-kloniczne, hipotensja, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, monitorowanie funkcji, napad drgawkowy, nudności, objawy kliniczne, odtrutka swoista, ostre przedawkowanie, pentoksyfilina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, tabletka drażowana, tachykardia, uderzenia gorąca, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymioty fusowate, zaburzenia świadomości, zanik odruchów, zawroty głowy, zawroty układowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Subinit 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej leku Subinit, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W praktyce klinicznej obserwowano nasilenie działań niepożądanych charakterystycznych dla profilu bezpieczeństwa sunitynibu, jednak nie zdefiniowano specyficznego zespołu objawów przedawkowania. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem ścisłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta. W przypadku niedawnego przyjęcia leku wskazane jest zastosowanie metod eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka.
działanie niepożądane, eliminacja substancji czynnej, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, niewchłonięta substancja czynna, odtrutka swoista, płukanie żołądka, postępowanie przy przedawkowaniu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sunitynibu, środki wspomagające, sunitynib, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epilantin 200 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Epilantin, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, szczególnie przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), układu pokarmowego oraz sercowo-naczyniowego. Wśród symptomów neurologicznych dominują zawroty głowy, napady toniczno-kloniczne oraz stan padaczkowy, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji. Objawy ze strony układu pokarmowego to nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Zaburzenia przewodzenia serca stanowią poważne powikłanie kardiologiczne, mogące skutkować niewydolnością krążenia. W przypadku ostrego przedawkowania, przy dawkach rzędu kilku gramów, mogą wystąpić wstrząs, śpiączka oraz zgony.
epilantin, hemodializa, intubacja dotchawicza, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, odtrutka swoista, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biotropil 800 800 mg
Przedawkowanie piracetamu, mimo jego relatywnie bezpiecznego profilu, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, zwłaszcza przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 75 g piracetamu na dobę, co stanowi wielokrotność maksymalnej dawki terapeutycznej (dla preparatu Biotropil 800 dawka dobowa zwykle nie przekracza kilku gramów). Objawy przedawkowania obejmowały krwawą biegunkę oraz bóle brzucha, co wskazuje na podrażnienie lub uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego. W literaturze brak jest innych opisów objawów związanych z przedawkowaniem piracetamu, co podkreśla rzadkość i specyfikę tego zdarzenia.
biegunka krwawa, ból brzucha, dawkowanie terapeutyczne, dyskomfort brzuszny, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, objaw niepożądany, odtrutka swoista, piracetam, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, uszkodzenie błony śluzowej, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Przedawkowanie – MemoniQ 1200 mg
Przedawkowanie piracetamu, choć rzadkie i charakteryzujące się stosunkowo niskim profilem toksyczności, może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwawa biegunka i bóle brzucha. W literaturze opisano przypadek pacjenta, który przyjął dawkę 75 g piracetamu w ciągu doby, co stanowiło 62,5-krotność dawki zawartej w pojedynczej tabletce produktu MemoniQ (1,2 g). Objawy te wskazują na podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego i pojawiły się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
ból brzucha, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, hemodializa, krwawa biegunka, leczenie objawowe, objaw kliniczny, odtrutka swoista, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, postępowanie medyczne, profil toksyczności, przedawkowanie piracetamu, przewód pokarmowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pazopanib STADA 200 mg
Przedawkowanie pazopanibu, szczególnie przy dawkach sięgających 1000-2000 mg na dobę, wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych odnotowano, że u około 33% pacjentów przyjmujących 2000 mg dziennie pojawia się zmęczenie 3. stopnia, które znacząco ogranicza codzienne aktywności życiowe (ADL). Natomiast nadciśnienie 3. stopnia, wymagające interwencji medycznej, obserwowano u 1 na 3 pacjentów przyjmujących 1000 mg na dobę. Te objawy wskazują na toksyczność ograniczającą wielkość dawki i podkreślają konieczność ścisłego monitorowania pacjentów w przypadku podejrzenia przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Omeprazole Noridem 40 mg
Przedawkowanie omeprazolu, choć rzadkie, może wystąpić po przyjęciu dawek znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne, sięgających nawet 560 mg do 2400 mg jednorazowo, co stanowi odpowiednio 28- i 120-krotność standardowej dawki klinicznej. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), pojawiające się przy dawkach od 560 mg wzwyż. W pojedynczych przypadkach odnotowano także objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja czy splątanie, zwłaszcza przy bardzo wysokich dawkach do 2400 mg. Badania kliniczne potwierdzają, że omeprazol zachowuje kinetykę pierwszego rzędu nawet przy znacznych przekroczeniach dawki, a podanie dożylne w dawkach do 270 mg/dobę oraz 650 mg przez 3 dni nie wywołuje działań niepożądanych zależnych od dawki, co wskazuje na stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa leku.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka doustna, dawka terapeutyczna, depresja, dolegliwość bólowa, działanie niepożądane, funkcje życiowe, jama brzuszna, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwbólowy, nawodnienie dożylne, nudności, objaw kliniczny, odtrutka swoista, odwodnienie, omeprazol, opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, splątanie, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitynib Adamed 37,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej zawartej w Sunitynib Adamed (37,5 mg sunitynibu w jednej kapsułce twardej), stanowi poważny stan kliniczny bez dostępnej swoistej odtrutki. Postępowanie w takich przypadkach opiera się na standardowych metodach wspomagających, takich jak wywołanie wymiotów (w przypadku niedawnego przyjęcia leku i przytomnego pacjenta) oraz płukanie żołądka wykonywane w warunkach szpitalnych w celu eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej. Objawy przedawkowania zazwyczaj odpowiadają nasileniu znanych działań niepożądanych sunitynibu, w tym zaburzeń hematologicznych, żołądkowo-jelitowych oraz hepatotoksyczności, bez specyficznych symptomów charakterystycznych wyłącznie dla przedawkowania.
hepatotoksyczność, inhibitor kinaz tyrozynowych, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mannitol, monitorowanie kliniczne, monitorowanie laboratoryjne, odtrutka swoista, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, sunitynibu jabłczan, wywoływanie wymiotów, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biofibrat 267 mg
Przedawkowanie fenofibratu mikronizowanego, substancji czynnej Biofibratu 267 mg, jest klinicznie rzadko zgłaszane i w większości przypadków nie manifestuje się charakterystycznymi objawami, co może utrudniać diagnostykę różnicową. W sytuacji podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie leczenia objawowego oraz podtrzymującego funkcje życiowe pacjenta. Należy podkreślić, że nie istnieje swoista odtrutka dla fenofibratu, co ogranicza możliwości terapeutyczne i wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitynib Adamed 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej zawartej w produkcie Sunitynib Adamed (50 mg sunitynibu na kapsułkę), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, tachykardia, nadciśnienie lub hipotensja, zaburzenia rytmu serca oraz znaczne zmęczenie i astenia. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nasilona inhibicję kinaz tyrozynowych, toksyczny wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz hamowanie proliferacji komórek szpiku kostnego. W kapsułce znajduje się również 284,18 mg mannitolu, który może nasilać zaburzenia wodno-elektrolitowe przy przedawkowaniu.
astenia, badania laboratoryjne, elektrokardiogram, hipotensja, jabłczan sunitynibu, kinaza tyrozynowa, mannitol, monitoring kliniczny, morfologia krwi, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, odtrutka swoista, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, sunitynib, szpik kostny, tachykardia, trombocytopenia, wywoływanie wymiotów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib G.L. Pharma 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Nie istnieje swoista odtrutka, dlatego postępowanie opiera się na standardowych środkach wspomagających, takich jak wywołanie wymiotów czy płukanie żołądka, szczególnie skutecznych w krótkim czasie od przedawkowania. Nasilenie działań niepożądanych obejmuje toksyczność hematologiczną (neutropenia, trombocytopenia, anemia), sercowo-naczyniową (nadciśnienie tętnicze, wydłużenie QT, niewydolność serca), metaboliczną (hipoglikemia, hiperlipidemia, zaburzenia elektrolitowe), wątrobową (podwyższenie enzymów, żółtaczka), żołądkowo-jelitową (nudności, wymioty, biegunka), skórną (zespół ręka-stopa, wysypka), neurologiczną (bóle głowy, zmiany świadomości), endokrynologiczną (niedoczynność tarczycy, hiperglikemia) oraz nerkową (białkomocz, pogorszenie funkcji). Wartości parametrów laboratoryjnych i funkcji narządów muszą być ściśle monitorowane.
anemia, białkomocz, ból głowy, działanie niepożądane, elektrokardiogram, enzym wątrobowy, funkcja nerek, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, odtrutka swoista, płukanie żołądka, sunitynib, toksyczność hematologiczna, toksyczność wątrobowa, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wywoływanie wymiotów, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie błony śluzowej, zawrót głowy, zespół ręka-stopa, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xetanor 20 mg 20 mg
Przedawkowanie paroksetyny, substancji czynnej leku Xetanor 20 mg, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo że lek ten cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Objawy przedawkowania obejmują gorączkę, mimowolne skurcze mięśni, a w ciężkich przypadkach śpiączkę oraz zmiany w zapisie EKG. Zgony są bardzo rzadkie i najczęściej związane z jednoczesnym stosowaniem innych leków psychotropowych lub alkoholu. Dawki toksyczne mogą sięgać nawet 2000 mg, co stanowi 100-krotność standardowej dawki terapeutycznej 20 mg, a mimo to większość pacjentów wraca do pełnego zdrowia bez długotrwałych następstw.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek paroksetyny, dawka toksyczna, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek psychotropowy, margines bezpieczeństwa, monitorowanie kardiologiczne, objawy przedmiotowe i podmiotowe, odtrutka swoista, skurcz mięśni mimowolny, śpiączka, substancja czynna, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG