zniekształcone postrzeganie
Zniekształcone postrzeganie (ang. distorted perception) to zaburzenie funkcji poznawczych polegające na nieprawidłowej interpretacji bodźców zmysłowych. Jest to istotny element wielu zaburzeń psychicznych, w tym zaburzeń lękowych, depresji, schizofrenii oraz zaburzeń osobowości.
W praktyce klinicznej zniekształcone postrzeganie może przejawiać się w formie iluzji (błędnej interpretacji rzeczywistych bodźców), halucynacji (doświadczania percepcji bez zewnętrznego bodźca) lub zniekształceń poznawczych (nieprawidłowej interpretacji sytuacji i zdarzeń). Pacjenci mogą przejawiać katastrofizację, nadmierne uogólnianie, selektywną uwagę czy personalizację.
Diagnostyka zniekształconego postrzegania wymaga dokładnego wywiadu klinicznego, oceny stanu psychicznego oraz wykluczenia organicznych przyczyn zaburzeń, takich jak uszkodzenia mózgu, epilepsja czy intoksykacja substancjami psychoaktywnymi. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować farmakoterapię, psychoterapię poznawczo-behawioralną oraz inne formy interwencji psychologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia odżywiania – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zaburzenia odżywiania stanowią poważne zaburzenia psychiczne, które wymagają kompleksowego, wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w wczesnej identyfikacji objawów, takich jak nieprawidłowy BMI, rytuały żywieniowe, zaburzenia równowagi elektrolitowej czy objawy niedożywienia (np. lanugo, utrata masy mięśniowej, arytmie). Monitorowanie parametrów fizycznych, w tym ciśnienia krwi w różnych pozycjach, bilansu płynów oraz masy ciała (ważenie 2-3 razy w tygodniu), jest niezbędne dla oceny skuteczności leczenia i zapobiegania zespołowi ponownego odżywienia. Wsparcie psychologiczne, w tym ocena zniekształcenia obrazu ciała i myśli samobójczych, jest integralną częścią opieki, a interwencje pielęgniarskie obejmują koordynację opieki, edukację zdrowotną oraz współpracę z dietetykami i specjalistami zdrowia psychicznego. Leczenie może odbywać się na różnych poziomach – od hospitalizacji w przypadku masy ciała poniżej 75% normy, temperatury ciała <36°C czy poważnych zaburzeń elektrolitowych, po intensywne programy ambulatoryjne i terapię rodzinną (FBT) u młodzieży.
bulimia, ciśnienie krwi, dietetyk, intensywne leczenie ambulatoryjne, jadłowstręt psychiczny, lanugo, lek przeciwdepresyjny, myśl samobójcza, niska samoocena, podejście wielodyscyplinarne, równowaga elektrolitowa, środek przeczyszczający, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia rodzinna, terapia środowiskowa, wskaźnik śmiertelności, wywiad motywacyjny, zaburzenie objadania się, zaburzenie obrazu ciała, zaburzenie odżywiania, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zachowanie kompensacyjne, zespół ponownego odżywiania, zniekształcone postrzeganie - Leksykon chorób i schorzeń
Jadłowstręt psychiczny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) to zaburzenie odżywiania o wysokim ryzyku śmiertelności, charakteryzujące się masą ciała poniżej 75% idealnej, bradykardią (<50 uderzeń/min), hipotensją (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), hipotermią (<35,6°C) oraz poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi i arytmiami. Hospitalizacja jest wskazana przy ciężkim niedożywieniu, zaburzeniach elektrolitowych, psychozie, wysokim ryzyku samobójstwa lub braku wsparcia społecznego. Kompleksowa ocena pielęgniarska obejmuje monitorowanie masy ciała, BMI, parametrów życiowych, stanu odżywienia, nawodnienia oraz oceny ryzyka samobójczego. Leczenie wymaga stopniowego ponownego odżywiania, zapobiegania zespołowi ponownego odżywienia, wsparcia psychologicznego oraz interdyscyplinarnego podejścia z udziałem lekarzy, psychoterapeutów i dietetyków. Terapie obejmują m.in. CBT, MANTRA, SSCM, FPT oraz Family-Based Treatment, a farmakoterapia jest stosowana głównie w leczeniu współistniejących zaburzeń psychicznych (np. SSRI, leki przeciwlękowe).
amenorrhea, chlorpromazyna, cyproheptadyna, depresja oporna na leczenie, fluoksetyna, hipowolemia, jadłowstręt psychiczny, klomipramina, lanugo, motywacja pacjenta, niedociśnienie ortostatyczne, niedożywienie, olanzapina, opieka paliatywna, próba samobójcza, problem zdrowotny, równowaga elektrolitowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sojusz terapeutyczny, środek przeczyszczający, stan nawodnienia, stan odżywienia, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy, zespół ponownego odżywienia, zniekształcone postrzeganie, zniekształcony obraz ciała