terapia metapoznawcza

Terapia metapoznawcza (MCT – Metacognitive Therapy) to podejście psychoterapeutyczne opracowane przez profesora Adriana Wellsa, które koncentruje się na modyfikacji procesów myślowych pacjenta, a nie na samej treści myśli. Jest to stosunkowo nowy nurt w psychoterapii, wywodzący się z modelu samoregulacyjnej funkcji wykonawczej (S-REF), który wyjaśnia mechanizmy powstawania i utrzymywania się zaburzeń psychicznych.

Podstawowym założeniem terapii metapoznawczej jest przekonanie, że przyczyną zaburzeń psychicznych nie są same negatywne myśli, ale sposób, w jaki pacjent reaguje na te myśli oraz je przetwarza. Kluczową rolę odgrywają tu tzw. metaprzekonania – przekonania o własnych procesach myślowych i strategiach radzenia sobie z nimi. Terapia metapoznawcza identyfikuje i modyfikuje dysfunkcyjne wzorce myślenia, takie jak zamartwianie się, ruminacje czy nadmierne skupianie uwagi na zagrożeniach.

Terapia metapoznawcza wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, szczególnie zaburzeń lękowych, depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego oraz zespołu stresu pourazowego. Badania kliniczne potwierdzają, że MCT może prowadzić do szybszej poprawy stanu pacjenta w porównaniu do tradycyjnej terapii poznawczo-behawioralnej. Protokół terapeutyczny jest zazwyczaj krótkoterminowy i obejmuje średnio 8-12 sesji, co czyni tę metodę atrakcyjną opcją terapeutyczną w praktyce klinicznej.