pochodzenie błędnikowe

Pochodzenie błędnikowe (ośrodkowe) odnosi się do zaburzeń równowagi i zawrotów głowy wywołanych patologią w obrębie narządu przedsionkowego lub jego połączeń z ośrodkowym układem nerwowym. Błędnik stanowi część ucha wewnętrznego odpowiedzialną za utrzymanie równowagi oraz orientację przestrzenną organizmu.

Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego charakteryzują się najczęściej nagłym początkiem, wirowym charakterem (vertigo), nasileniem przy zmianie pozycji głowy oraz towarzyszącymi objawami wegetatywnymi (nudności, wymioty). Najczęstszymi jednostkami chorobowymi o etiologii błędnikowej są łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV), choroba Ménière’a, zapalenie neuronu przedsionkowego oraz migrena przedsionkowa.

Diagnostyka zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego obejmuje szczegółowy wywiad, badanie otoneurologiczne (próby Romberga, Unterbergera), badanie oczopląsu (test Hallpike’a-Dixa), posturografię, elektronystagmografię oraz badania obrazowe (MRI) w celu wykluczenia zmian w ośrodkowym układzie nerwowym. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować manewry repozycyjne (w BPPV), farmakoterapię, rehabilitację przedsionkową lub leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl