efekt bradykardyzujący

Efekt bradykardyzujący to zjawisko polegające na spowolnieniu akcji serca, czyli zmniejszeniu częstości jego skurczów poniżej normy. W medycynie bradykardia definiowana jest jako czynność serca poniżej 60 uderzeń na minutę, choć w niektórych przypadkach, np. u osób w dobrej kondycji fizycznej, może być to stan fizjologiczny.

Efekt bradykardyzujący może być wywołany przez różne czynniki, w tym działanie leków (np. beta-adrenolityków, blokerów kanałów wapniowych, digoksyny), zwiększoną aktywność nerwu błędnego, zaburzenia elektrolitowe, hipotermię czy choroby układu przewodzącego serca. W praktyce klinicznej często wykorzystuje się go terapeutycznie, zwłaszcza w leczeniu tachyarytmii, nadciśnienia tętniczego czy choroby niedokrwiennej serca.

Istotne jest różnicowanie między bradykardią jako pożądanym efektem terapeutycznym a bradykardią jako objawem niepożądanym. Nadmierny efekt bradykardyzujący może prowadzić do objawów klinicznych takich jak zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie czy duszność, a w skrajnych przypadkach może wymagać implantacji stymulatora serca. Monitorowanie częstości akcji serca jest kluczowe podczas stosowania leków o działaniu bradykardyzującym.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl