molibdenian sodu dwuwodny
Molibdenian sodu dwuwodny (Na₂MoO₄ · 2H₂O) to związek chemiczny stosowany w medycynie jako źródło molibdenu, który jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Molibden pełni rolę kofaktora dla enzymów takich jak oksydaza ksantynowa, oksydaza aldehydowa i reduktaza siarczanowa, które uczestniczą w metabolizmie puryn i procesach detoksykacji.
W praktyce klinicznej molibdenian sodu dwuwodny stosowany jest w suplementacji molibdenu w przypadkach jego niedoboru, który może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, nieprawidłowości w metabolizmie siarczanów i zwiększonej wrażliwości na toksyny zawierające siarkę. Szczególnie istotny jest w żywieniu pozajelitowym, gdzie stanowi składnik mieszanek pierwiastków śladowych.
Niedobór molibdenu jest rzadki, ale może wystąpić w specyficznych warunkach klinicznych, takich jak długotrwałe żywienie pozajelitowe bez odpowiedniej suplementacji. Zalecane dzienne spożycie molibdenu dla dorosłych wynosi około 45 μg, a jego nadmiar jest stosunkowo mało toksyczny i wydala się z moczem. Prawidłowe stężenie molibdenu jest kluczowe dla utrzymania homeostazy organizmu i zapobiegania potencjalnym zaburzeniom metabolicznym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Molibden jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania enzymów molibdozależnych, uczestniczących w kluczowych reakcjach metabolicznych. W żywieniu pozajelitowym stosowany jest głównie w formie sodu molibdenianu dwuwodnego lub molibdenianu amonu czterowodnego, w dawkach odpowiadających fizjologicznemu zapotrzebowaniu organizmu. Preparaty takie jak Addamel N (4,85 μg/ml sodu molibdenianu dwuwodnego, 0,02 μmol/ml Mo), Nutryelt (42,93 μg/10 ml sodu molibdenianu, 0,21 μmol/10 ml Mo), Pediaven G20 (0,09 mg/1000 ml molibdenianu amonu, 50 μg/1000 ml Mo) czy Supliven (4,85 μg/ml sodu molibdenianu(VI) dwuwodnego, 0,02 μmol/ml Mo) dostarczają molibden w ilościach zgodnych z międzynarodowymi zaleceniami. Ze względu na wysoką osmolalność (~3100 mOsm/kg) i kwaśne pH (1,7-2,5), koncentraty wymagają rozcieńczenia przed podaniem dożylnym i są stosowane jako składnik wielopierwiastkowych mieszanin do żywienia pozajelitowego.
choroba Crohna, koncentrat do roztworów, molibdenian amonu czterowodny, molibdenian sodu dwuwodny, oparzenia, osmolalność, pierwiastek śladowy, równowaga metaboliczna, roztwór do infuzji, stan hiperkataboliczny, terapia żywieniowa, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie wchłaniania jelitowego, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Molibden jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, pełniącym funkcję kofaktora enzymów oksydoredukcyjnych, takich jak oksydaza ksantynowa, oksydaza aldehydowa i dehydrogenaza siarczynowa, kluczowych w metabolizmie białek, tłuszczów i węglowodanów. W żywieniu pozajelitowym molibden dostarczany jest głównie w formie sodu molibdenianu dwuwodnego (Addamel N, Nutryelt, Supliven) lub molibdenianu amonu czterowodnego (Pediaven G20). Wskazania do suplementacji obejmują długotrwałe żywienie pozajelitowe (TPN), stany zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego (np. ciężkie oparzenia, urazy wielonarządowe), zaburzenia wchłaniania jelitowego, choroby przewodu pokarmowego uniemożliwiające odżywianie oraz okres okołooperacyjny u pacjentów niedożywionych. Dawkowanie molibdenu różni się w zależności od preparatu i grupy wiekowej: np. Addamel N zawiera 4,85 μg/ml, Nutryelt 2 μg/ml, Pediaven G20 50 μg/1000 ml (dla pediatrii), a Supliven 4,85 μg/ml. Preparaty te są stosowane wyłącznie jako składnik kompleksowej suplementacji pierwiastków śladowych, nigdy jako monoterapia.
aminokwas siarkowy, całkowite żywienie pozajelitowe, enzym oksydoredukcyjny, enzym wątrobowy, metabolizm leków, metabolizm puryn, molibdenian amonu, molibdenian sodu dwuwodny, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oksydaza aldehydowa, oksydaza ksantynowa, pierwiastek śladowy, przewlekła choroba nerek, sepsa, stan kataboliczny, zaburzenie wchłaniania jelitowego, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Molibden, jako pierwiastek śladowy obecny w preparatach takich jak Addamel N (4,85 μg/ml sodu molibdenianu dwuwodnego), Nutryelt (42,93 μg/10 ml sodu molibdenianu), Supliven (4,85 μg/ml sodu molibdenianiu(VI) dwuwodnego), Tracutil (2,42 μg/ml sodu molibdenianu dwuwodnego) oraz Pediaven G20 (0,09 mg molibdenianu amonu czterowodnego), nie wykazuje specyficznych działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu. Działania niepożądane obserwowane podczas terapii preparatami zawierającymi molibden najczęściej wynikają z innych składników lub samej formy podania, obejmując reakcje miejscowe (ból, zapalenie żył powierzchownych, stany zapalne lub martwicze w miejscu podania) oraz reakcje nadwrażliwości na jod, żelazo lub aminokwasy obecne w preparatach. W terapii żywienia pozajelitowego mogą pojawić się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperwolemia), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby.
alergia na jod, duszność, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, infuzja glukozy, kwasica metaboliczna, martwica tkanek, molibdenian amonu, molibdenian sodu, molibdenian sodu dwuwodny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, stan zapalny miejscowy, układ oddechowy, wynaczynienie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
