inwazyjna choroba
Inwazyjna choroba to termin medyczny odnoszący się do stanu, w którym patogeny (bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty) przedostają się do krwioobiegu, tkanek lub narządów organizmu, powodując ogólnoustrojową reakcję zapalną i potencjalnie zagrażające życiu powikłania. Najczęstsze przykłady to inwazyjna choroba pneumokokowa, inwazyjna choroba meningokokowa czy inwazyjna grzybica.
Inwazyjne choroby charakteryzują się zdolnością patogenów do przełamania naturalnych barier obronnych organizmu, co prowadzi do ich rozprzestrzeniania się poza pierwotne miejsce infekcji. W przypadku bakterii takich jak Streptococcus pneumoniae czy Neisseria meningitidis może to skutkować rozwojem posocznicy, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia płuc z bakteriemią.
Diagnostyka inwazyjnych chorób opiera się głównie na posiewach krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego lub innych materiałów biologicznych, a także na testach molekularnych. Leczenie wymaga szybkiego wdrożenia celowanej antybiotykoterapii lub odpowiednich leków przeciwgrzybiczych czy przeciwwirusowych, w zależności od etiologii. Profilaktyka obejmuje szczepienia ochronne (np. przeciwko pneumokokom, meningokokom) oraz odpowiednie środki kontroli zakażeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Dawkowanie i sposób podawania
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, stosowany w szczepionce Act-HIB, występuje w dawce 10 mikrogramów na 0,5 ml, skoniugowany z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego. Preparat jest dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który po rekonstytucji tworzy przezroczysty, bezbarwny roztwór. Dawkowanie szczepionki jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u niemowląt do 6. miesiąca życia podaje się 3 dawki podstawowe co 1-2 miesiące oraz dawkę uzupełniającą rok po trzeciej dawce; między 6. a 12. miesiącem życia stosuje się 2 dawki podstawowe co 1 miesiąc oraz dawkę uzupełniającą w 18. miesiącu życia; u dzieci od 1. do 5. roku życia podaje się jedną dawkę 0,5 ml (10 mcg polisacharydu). W przypadku kontaktu z chorym na inwazyjną chorobę Haemophilus influenzae typ b, szczepienie należy przeprowadzić zgodnie z odpowiednim schematem wiekowym, również u osoby chorującej (index case).
charakterystyka produktu leczniczego, dawka jednorazowa, dawka uzupełniająca, Haemophilus influenzae typ b, inwazyjna choroba, mięsień czworogłowy uda, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie szczepionki, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB zawiera 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml. Schemat dawkowania jest dostosowany do wieku pacjenta: dzieci do 6. miesiąca życia otrzymują 3 dawki podstawowe co 1-2 miesiące oraz dawkę uzupełniającą rok po ostatniej dawce; dzieci między 6. a 12. miesiącem życia – 2 dawki podstawowe w odstępie 1 miesiąca oraz dawkę uzupełniającą w 18. miesiącu życia; natomiast dzieci od 1. do 5. roku życia otrzymują jednorazową dawkę bez konieczności podania dawki uzupełniającej. W przypadku kontaktu z chorym na inwazyjną chorobę wywołaną przez H. influenzae typ b, szczepienie należy przeprowadzić zgodnie z odpowiednim schematem wiekowym, a także zaszczepić osobę chorującą (index case).
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie szczepionki, droga domięśniowa, Haemophilus influenzae typ b, inwazyjna choroba, mięsień czworogłowy uda, mięsień naramienny, ochrona immunologiczna, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, polisacharyd otoczkowy, szczepienie poekspozycyjne, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy