nadkwaśność
Nadkwaśność, określana również jako hipersekrecja kwasu żołądkowego lub hiperchlorhydria, to zaburzenie polegające na nadmiernym wydzielaniu kwasu solnego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Prowadzi to do obniżenia pH soku żołądkowego poniżej fizjologicznej normy.
Etiologia nadkwaśności obejmuje czynniki takie jak: zakażenie Helicobacter pylori, nadmierna stymulacja komórek okładzinowych (np. przez gastrynę), stres, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, a także predyspozycje genetyczne. Choroba może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się zgagą, bólem w nadbrzuszu, odbijaniem, nudnościami czy uczuciem pełności.
Diagnostyka nadkwaśności opiera się na badaniu pH-metrycznym przełyku i żołądka, gastroskopii oraz testach na obecność H. pylori. Leczenie ukierunkowane jest na redukcję wydzielania kwasu żołądkowego przy użyciu inhibitorów pompy protonowej, blokerów receptora H2 lub leków zobojętniających. Istotne jest również leczenie przyczynowe, eliminacja czynników ryzyka oraz modyfikacja diety z ograniczeniem pokarmów nasilających wydzielanie kwasu.
Nieleczona nadkwaśność może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie przełyku, a w konsekwencji zwiększać ryzyko nowotworów przewodu pokarmowego. Dlatego tak istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) –
Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) to preparat złożony zawierający chlorowodorek papaweryny oraz nalewki roślinne (kozłkowa, miętowa, gorzka, z dziurawca). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym mentol, co może prowadzić do reakcji alergicznych od łagodnych (świąd, wysypka) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadkwaśnością, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, gdyż może nasilać dolegliwości i pogarszać przebieg choroby. Preparat zawiera wysoką zawartość etanolu (67-74% obj., co odpowiada 1460 mg w 2,5 ml), co wymaga ostrożności u osób z chorobami wątroby, uzależnionych od alkoholu, przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem oraz u pacjentów z padaczką lub innymi schorzeniami neurologicznymi.
chlorowodorek papaweryny, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwość dyspeptyczna, interakcja z alkoholem, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, nadkwaśność, nadwrażliwość, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, owrzodzenie błony śluzowej, padaczka, reakcja alergiczna, schorzenie neurologiczne, uzależnienie od alkoholu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Borówka brusznica – Działania niepożądane
Borówka brusznica (Vaccinum vitis-idea L.), obecna w preparatach leczniczych takich jak Urosan fix (0,2 g liścia borówki brusznicy w 2,0 g saszetce), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu żołądkowo-jelitowego oraz reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów należą nudności, wymioty, biegunka oraz świąd, wysypka, pokrzywka i alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania tych działań jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nadwrażliwością na związki goryczowe, u których mogą pojawić się dolegliwości związane z nadkwaśnością żołądka, co może zaostrzać istniejące schorzenia przewodu pokarmowego. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, choć zwykle łagodne, mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
alergia wziewna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopia, biegunka, borówka brusznica, choroba wrzodowa, dolegliwość żołądkowa, farmakovigilance, nadkwaśność, nieżyt nosa, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie dermatologiczne, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki żółtej (Gentiana lutea L., radix) jest składnikiem preparatów złożonych, najczęściej w formie nalewek, które wykazują działanie pobudzające wydzielanie soków trawiennych. Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną, a w przypadku Kropli żołądkowych forte także na mentol, obecny w nalewce z liścia mięty pieprzowej. Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, stanami zapalnymi tych narządów, nadkwaśnością, zapaleniem wyrostka robaczkowego oraz u osób z bólami brzucha o nieustalonej etiologii, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i maskowania poważniejszych schorzeń.
bobrek trójlistkowy, ból brzucha, choroba wątroby, choroba wrzodowa, ciąża, etanol, goryczka żółta, karmienie piersią, korzeń goryczki, korzeń kozłka, kwas solny, liść bobrka, mięta pieprzowa, nadkwaśność, nadwrażliwość na mentol, nadwrażliwość na substancje, nalewka złożona, pomarańcza gorzka, soki trawienne, układ pokarmowy, uzależnienie od alkoholu, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie żołądka, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Właściwości farmakodynamiczne
Tlenek bizmutu, obecny w preparacie Ulcamed w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu (120 mg/tabletka powlekana), jest lekiem stosowanym w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz choroby refluksowej przełyku (kod ATC: A02BX05). Mechanizm jego działania opiera się na tworzeniu ochronnego osadu w środowisku żołądka, który adhezyjnie przylega do owrzodzeń błony śluzowej, hamując aktywność pepsyny i chroniąc przed dalszym uszkodzeniem. Ponadto, tlenek bizmutu stymuluje syntezę endogennych prostaglandyn, co zwiększa produkcję wodorowęglanu i mucyny, wzmacniając barierę ochronną przewodu pokarmowego. Kluczową właściwością jest także jego działanie przeciwbakteryjne wobec Helicobacter pylori, co przyczynia się do poprawy histologicznej błony śluzowej i ustąpienia objawów klinicznych.
bizmutu potasu amonowego cytrynian, błona śluzowa dwunastnicy, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, działanie przeciwbakteryjne, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, kwas solny, mucyna, nadkwaśność, pepsyna, prostaglandyny endogenne, przewlekłe zapalenie błony śluzowej, rak żołądka, tlenek bizmutu, wodorowęglan, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – IPP 40 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, zawarty w preparacie IPP 40, jest inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC02) stosowanym w leczeniu zaburzeń wydzielania soku żołądkowego. Mechanizm działania polega na selektywnym, pozareceptorowym hamowaniu enzymu H+, K+-ATPazy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania produkcji kwasu solnego. Efekt terapeutyczny jest proporcjonalny do dawki i obejmuje zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu, z ustąpieniem objawów zwykle w ciągu 2 tygodni terapii. Pantoprazol zwiększa stężenie gastryny oraz chromograniny A (CgA) w surowicy, co jest odwracalne po zakończeniu leczenia i może wpływać na diagnostykę guzów neuroendokrynnych, dlatego zaleca się przerwanie terapii na 5-14 dni przed oznaczeniem CgA.
acetylocholina, benzoimidazol, błona śluzowa żołądka, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATPaza, histamina, hormony tarczycy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora H2, komórki ECL, komórki okładzinowe, kwas solny, nadkwaśność, pantoprazol, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, zmiany przedrakowiakowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Rennie Fruit zawiera 680 mg węglanu wapnia (odpowiadającego 272 mg jonów wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (odpowiadającego 20 mg jonów magnezu) na tabletkę do ssania. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla tego preparatu, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych. Badania przedkliniczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, brak działania genotoksycznego i mutagennego oraz brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, farmakoterapia, genotoksyczność, jony magnezu, jony wapnia, nadkwaśność, ocena bezpieczeństwa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sal Vichy factitium –
Produkt leczniczy Sal Vichy factitium, będący złożoną mieszaniną soli alkalicznych, jest stosowany w terapii nadkwaśności żołądka. Głównym składnikiem aktywnym jest sodu wodorowęglan (498,0 mg na tabletkę), uzupełniony przez sodu chlorek (45,0 mg), sodu wodorofosforan bezwodny (12,0 mg), sodu siarczan bezwodny (24,0 mg) oraz potasu wodorowęglan (21,0 mg), co łącznie daje 600,0 mg soli na tabletkę. Preparat wykazuje działanie zobojętniające kwaśną treść żołądka, zwiększa rezerwę alkaliczną krwi oraz wpływa na układ żółciowy poprzez stymulację przepływu i produkcji żółci, co ma znaczenie profilaktyczne w zapobieganiu kamicy żółciowej. Roztwór z 10 tabletek (6,0 g) rozpuszczonych w 1 litrze wody imituje skład mineralny naturalnej wody Vichy, umożliwiając uzyskanie porównywalnych efektów terapeutycznych.
chlorek sodu, działanie zobojętniające, efekt żółciopędny, efekt żółciotwórczy, kamica żółciowa, kamienie żółciowe, nadkwaśność, rezerwa alkaliczna krwi, Sal Vichy factitium, siarczan sodu, składnik pomocniczy, sól Vichy, tabletka musująca, wodorofosforan sodu, wodorowęglan potasu, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Dawkowanie i sposób podawania
Magnezu wodorotlenek, stosowany głównie jako składnik preparatów zobojętniających kwas solny w żołądku, wykazuje skuteczność w leczeniu zaburzeń trawiennych i objawów nadkwaśności. Preparat Manti zawiera 200 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę i jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6 lat, z dawkowaniem 1-3 tabletki między posiłkami, przed snem oraz w trakcie dolegliwości, maksymalnie do 12 tabletek (2400 mg) na dobę, nie dłużej niż 2 tygodnie. Preparat Manti Extra, zawierający 165 mg magnezu wodorotlenku, 10 mg famotydyny oraz 800 mg wapnia węglanu, jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat, z dawką 1 tabletki do żucia w celu łagodzenia objawów lub profilaktycznie 15-60 minut przed posiłkiem, maksymalnie 2 tabletki (330 mg magnezu wodorotlenku) na dobę, stosowany nie dłużej niż 15 dni bez konsultacji lekarskiej. Oba preparaty wymagają rozgryzania i żucia tabletek, co wpływa na biodostępność substancji czynnych.
W trakcie wywiadu medycznego należy uwzględnić wiek pacjenta, charakter i nasilenie dolegliwości, czas trwania objawów oraz dotychczasowe leczenie, zwracając szczególną uwagę na możliwe interakcje farmakologiczne, zwłaszcza w przypadku preparatów złożonych. Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i czasu stosowania jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów po 15 dniach stosowania Manti Extra, konieczna jest konsultacja lekarska w celu weryfikacji diagnozy i ewentualnej zmiany leczenia. Pacjentów należy poinformować o konieczności niepołykania tabletek w całości oraz o ograniczeniach wiekowych preparatów (Manti od 6 lat, Manti Extra od 16 lat).
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast, zawierający 150 mg ranitydyny w formie tabletek musujących, jest wskazany do objawowego leczenia dolegliwości dyspeptycznych o charakterze czynnościowym, niezwiązanych z organiczną patologią przewodu pokarmowego. Preparat jest dedykowany pacjentom z objawami takimi jak zgaga, niestrawność oraz nadkwaśność, które nie wynikają ze strukturalnych zmian w układzie trawiennym. Tabletki musujące zapewniają szybkie rozpuszczanie i wchłanianie substancji czynnej, co sprzyja szybkiemu ustąpieniu dolegliwości. Przed zastosowaniem leku należy wykluczyć choroby organiczne, a także uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak sód (211 mg/tabletkę), sorbitol (820 mg/tabletkę) oraz aspartam (20 mg/tabletkę), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nadciśnieniem, fenyloketonurią lub wrażliwością na sorbitol.
chlorowodorek, choroba sercowo-naczyniowa, dieta niskosodowa, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, fenyloketonuria, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas solny, kwas żołądkowy, nadciśnienie, nadkwaśność, niestrawność, patologia przewodu pokarmowego, ranitydyna, środek przeczyszczający, tabletka musująca, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omeprazole APTEO MED 20 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), jest skutecznym lekiem w terapii schorzeń związanych z nadkwaśnością żołądka. Jego mechanizm działania polega na specyficznym, dawkozależnym hamowaniu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych, co prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Podawany doustnie w dawce 20 mg raz na dobę, omeprazol redukuje 24-godzinną kwaśność soku żołądkowego średnio o 80%, a maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%. Terapia zapewnia utrzymanie pH żołądka ≥3 przez około 17 godzin na dobę, co skutecznie kontroluje objawy choroby wrzodowej dwunastnicy oraz refluksu żołądkowo-przełykowego. Maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, a brak tachyfilaksji pozwala na długotrwałe stosowanie leku bez utraty skuteczności.
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, enancjomer, gastryna, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa żołądka, nadkwaśność, omeprazol, pentagastryna, Salmonella, sekrecja kwasu solnego, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Panzol 40 mg
Panzol, zawierający 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w formie tabletek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC02. Pantoprazol, będący podstawionym benzoimidazolem, hamuje enzym H+, K+-ATP-azę w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego zarówno w warunkach podstawowych, jak i stymulowanych (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt terapeutyczny jest zależny od dawki i pojawia się zwykle w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia terapii. Działanie pantoprazolu jest identyczne przy podaniu doustnym i dożylnym, co umożliwia elastyczność w doborze drogi podania.
acetylocholina, benzoimidazol, chromogranina A, enzym H+, gastryna, guz neuroendokrynny, histamina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora H2, K+-ATP-aza, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, kwaśność treści żołądkowej, lecytyna sojowa, lek przeciwwydzielniczy, nadkwaśność, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, parametry wewnątrzwydzielnicze tarczycy, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, stężenie gastryny, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu, zmiany przedrakowiakowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Polprazol Acidcontrol, zawierający omeprazol w dawce 10 mg, zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest istotne dla pacjentów prowadzących aktywny tryb życia. Niemniej jednak, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne, takie jak bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), zawroty głowy, senność, parestezje oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (wszystkie niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), a także rzadkie zaburzenia widzenia (≥1/10 000 do <1/1 000). W przypadku wystąpienia tych objawów pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, osoby z zaburzeniami czynności wątroby oraz tych stosujących leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy.
apatia, bezsenność, ból głowy, depresja, działania niepożądane, farmakokinetyka leku, farmakoterapia, nadkwaśność, niewyraźne widzenie, objawy psychiczne, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pobudzenie, przedawkowanie omeprazolu, senność, splątanie, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia błędnika, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia oka, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Właściwości farmakodynamiczne
Magnezu węglan ciężki (Magnesii subcarbonas ponderosus) jest substancją zobojętniającą kwas solny w żołądku, wykazującą silne działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, niezależne od wchłaniania ogólnoustrojowego. W preparatach takich jak Rennie Antacidum i Rennie Fruit, magnezu węglan ciężki występuje w dawce 80 mg na tabletkę (odpowiadającej 20 mg magnezu) w połączeniu z węglanem wapnia (680 mg, odpowiadające 272 mg wapnia), co synergistycznie zwiększa efektywność zobojętniającą. Badania in vitro wykazały szybkie podnoszenie pH treści żołądkowej z wartości wyjściowej 1,5-2,0 do pH 3 w 40 sekund, pH 4 w 73 sekundy, osiągając maksymalne pH 5,24, co potwierdza szybkie i skuteczne działanie neutralizujące kwas solny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Gripex SinuCaps, zawierający paracetamol 300 mg, kofeinę 25 mg oraz chlorowodorek fenylefryny 5 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Wśród objawów skórnych i tkanki podskórnej obserwuje się świąd, pokrzywkę oraz potencjalnie zagrażający życiu obrzęk naczynioruchowy, manifestujący się obrzękiem warg, twarzy, języka i gardła. Zaburzenia ze strony układu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja oraz pieczenie w nadbrzuszu, związane głównie z działaniem paracetamolu i kofeiny. Fenylefryna może indukować tachykardię, arytmie oraz bladość powłok, natomiast układ oddechowy może reagować skurczem oskrzeli, napadami astmy i zaburzeniami oddychania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Ponadto, lek może powodować zaburzenia oddawania moczu i niewydolność nerek, co wymaga ostrożności u osób z istniejącą nefropatią.
agranulocytoza, chlorowodorek fenylefryny, częstomocz, drżenie mięśniowe, dysuria, farmakovigilance, kofeina, leukopenia, morfologia krwi, nadkwaśność, napad astmy oskrzelowej, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nalewka gorzka –
Nalewka gorzka (Amara tinctura) w formie płynu doustnego zawiera ekstrakty z korzenia goryczki (Gentiana lutea L.), liścia bobrka (Menyanthes trifoliata L.) oraz owocni pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L., ssp. aurantium) w proporcjach 60/60/50, ekstrahowane 70% (V/V) etanolem. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki roślinne. Preparat jest niewskazany u pacjentów z chorobami zapalnymi żołądka i dwunastnicy, chorobą wrzodową oraz nadkwaśnością, ze względu na ryzyko nasilenia podrażnienia błony śluzowej i zaostrzenia objawów. Wysoka zawartość etanolu (63-70% V/V) wymaga ostrożności u osób z historią uzależnienia od alkoholu, chorobami wątroby, kobiet w ciąży i karmiących, a także u pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem oraz u osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.
Amara tinctura, błona śluzowa żołądka, choroba wątroby, choroba wrzodowa, dysfunkcja wątroby, etanol, interakcja z alkoholem, korzeń goryczki, lek przeciwzakrzepowy, liść bobrka, nadkwaśność, nadwrażliwość na substancję czynną, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, refluks żołądkowo-przełykowy, uzależnienie od alkoholu, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie dwunastnicy, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Interakcje leku – Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g
Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm, zawierający glinu fosforan żel, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co może prowadzić do istotnego zmniejszenia ich biodostępności i skuteczności terapeutycznej. Szczególnie istotne są interakcje z antybiotykami (tetracykliny – zalecany odstęp 3-4 godziny, fluorochinolony – przeciwwskazane jednoczesne stosowanie), lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina), związkami żelaza, glikozydami nasercowymi, ketokonazolem, lekami przeciwarytmicznymi (chinidyna), lewotyroksyną oraz antagonistami receptorów H2 (cymetydyna, ranitydyna, famotydyna) i sukralfatem. Preparat może również wpływać na farmakokinetykę tabletek dojelitowych, powodując przedwczesne rozpuszczanie otoczki w żołądku, co wymaga przyjmowania ich na 1 godzinę przed lub po podaniu Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm.
antagonista receptora H2, chinidyna, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, glinu fosforan żel, hipotyreoizm, interakcja lekowa, ketokonazol, kompleks chelatowy, kwas acetylosalicylowy, kwas solny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczy, lewotyroksyna, nadkwaśność, napad padaczkowy, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, refluks żołądkowo-przełykowy, salicylan, sukralfat, tabletka dojelitowa, tetracyklina, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenie rytmu serca, zakażenie grzybicze, związek żelaza - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Przeciwwskazania stosowania
Owocnia pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L. subspecies aurantium) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) obecnej w preparatach takich jak Krople Żołądkowe i Krople żołądkowe Amara. Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na owocnię lub inne składniki, w tym mentol z nalewki z liści mięty pieprzowej, który stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz nadkwaśność (w przypadku Kropli Żołądkowych) wykluczają ich stosowanie ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości. Niezdiagnozowane bóle brzucha również stanowią przeciwwskazanie. Dodatkowo, Krople żołądkowe Amara są przeciwwskazane u pacjentów z zapaleniem i niedrożnością dróg żółciowych. Preparaty te mają ograniczenia wiekowe: Krople Żołądkowe nie są zalecane u dzieci poniżej 12 lat, a Krople żołądkowe Amara u osób poniżej 18 lat.
Amara tinctura, ból jamy brzusznej, choroba alkoholowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciąża, Citrus aurantium, interakcja leków z alkoholem, karmienie piersią, korzeń goryczki, krople żołądkowe, Krople żołądkowe Amara, liść bobrka, Menthae piperitae tinctura, nadkwaśność, nadwrażliwość na mentol, nadwrażliwość na składniki, nalewka gorzka, nalewka z liści mięty pieprzowej, niedrożność dróg żółciowych, owocnia pomarańczy gorzkiej, schorzenie dróg żółciowych, zawartość etanolu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast to lek w postaci tabletek musujących zawierający 150 mg ranitydyny chlorowodorku, będącej antagonistą receptorów histaminowych H2 (kod ATC: A02BA02). Ranitydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku zarówno w fazie podstawowej, jak i poposiłkowej, a także zmniejsza wydzielanie pepsyny. Jednorazowa dawka 150 mg zapewnia około 12-godzinne działanie hamujące, co umożliwia stosowanie leku dwa razy na dobę i skuteczną kontrolę nadkwaśności w chorobach przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.
antagonista receptora histaminowego H2, aspartam, fenyloketonuria, kwas solny w żołądku, nadciśnienie, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, pepsyna, ranitydyna chlorowodorek, receptor histaminowy H2, sok żołądkowy, sorbitol, tabletka musująca, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie podstawowe, wydzielanie poposiłkowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas alginowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas alginowy, stosowany jako substancja czynna w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego i nadkwaśności, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Dane przedkliniczne nie wskazują na działanie rakotwórcze, mutagenne ani genotoksyczne tej substancji. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym produktów zawierających kwas alginowy nie wykazały istotnych zagrożeń, a także nie stwierdzono wpływu teratogennego ani negatywnego oddziaływania na rozrodczość. W preparatach takich jak Gealcid i Rennie Extra, kwas alginowy jest stosowany w połączeniu z innymi substancjami, które również nie wykazują istotnej toksyczności w badaniach przedklinicznych, np. wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu (dawki do 0,4 g/kg mc./dobę u szczurów i do 0,65 g/kg mc./dobę u psów), węglan wapnia i węglan magnezu.
Wodorotlenek glinu, składnik Gealcidu, nie wykazuje działania toksycznego, mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego w badaniach na zwierzętach, przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę u myszy oraz 0,165 g/kg mc./dobę u szczurów. Brak jest szczegółowych badań toksykologicznych dla samego kwasu alginowego i wodorowęglanu sodu, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Niemniej jednak, długoletnie doświadczenie kliniczne oraz dostępne dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania kwasu alginowego w zalecanych dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas alginowy, nadkwaśność, potencjał karcinogenny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczność przewlekła, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Magnezu wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest substancją czynną o działaniu zobojętniającym kwas solny w żołądku, stosowaną w leczeniu objawowym nadkwaśności soku żołądkowego oraz zaburzeń funkcjonowania górnego odcinka przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające magnezu wodorotlenek, takie jak Manti (200 mg magnezu wodorotlenku, 200 mg glinu wodorotlenku, 25 mg symetykonu) oraz Manti Extra (165 mg magnezu wodorotlenku, 10 mg famotydyny, 800 mg węglanu wapnia), są wskazane w leczeniu zgagi, niestrawności, bólu i pieczenia w nadbrzuszu, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zapalenia błony śluzowej żołądka, przepukliny rozworu przełykowego oraz wzdęć i bólów brzucha związanych z nadmiernym wytwarzaniem gazów. Preparat Manti Extra jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia i zalecany do krótkotrwałego stosowania.
ból nadbrzusza, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, famotydyna, glinu wodorotlenek, górny odcinek przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niestrawność, objawy dyspeptyczne, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, symetykon, węglan wapnia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Przeciwwskazania stosowania
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) wykazuje działanie uspokajające i nasenne, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na kozłek lub inne składniki preparatu. Dodatkowe przeciwwskazania wynikają z obecności substancji pomocniczych i składników dodatkowych, np. uczulenie na mentol (Persen forte, Vamelan, Krople żołądkowe forte), związki terpenowe (Valuherb), czy nietolerancja fruktozy (Valused). Preparaty takie jak Cholitol zawierają nalewkę z pokrzyku, co wyklucza ich stosowanie u pacjentów z częstoskurczem, arytmią, jaskrą, przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością dróg żółciowych i jelit oraz kamicą żółciową. Neospasmina Extra jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), hipermagnezemią, blokiem serca i myasthenia gravis. Valerin max nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 lat.
arytmia, blok serca, choroba układu nerwowego, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz serca, działanie nasenne, działanie niepożądane, działanie uspokajające, higiena snu, hipermagnezemia, interakcja lekowa, jaskra, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, kozłek lekarski, lecytyna sojowa, lek syntetyczny, miastenia, mięta pieprzowa, nadkwaśność, nadwrażliwość na mentol, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, nadwrażliwość na substancje, nalewka z pokrzyku, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja fruktozy, nietolerancja waleriany, niewydolność nerek, olej sojowy, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, terapia poznawczo-behawioralna, tlenek magnezu, zapalenie wyrostka robaczkowego, związki terpenowe - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, Sinupret w formie kropli i tabletek drażowanych oraz Sinupret extract. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na korzeń goryczki lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z chorobami wrzodowymi przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeniem żołądka i dwunastnicy, które są wskazane jako przeciwwskazania w przypadku Melisana Klosterfrau Original oraz Sinupret extract. Wynika to z właściwości korzenia goryczki, który stymuluje wydzielanie kwasu żołądkowego, co może prowadzić do zaostrzenia objawów u pacjentów z nadkwaśnością, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz innymi schorzeniami związanymi z podwyższoną kwasowością soku żołądkowego.
aldehyd cynamonowy, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, interakcja lekowa, korzeń goryczki, kwas żołądkowy, nadkwaśność, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, owrzodzenie żołądka, preparat leczniczy, rana otwarta, refluks żołądkowo-przełykowy, sekrecja kwasu żołądkowego, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, wywiad lekarski - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka miętowa, będąca składnikiem wielu preparatów stosowanych w dolegliwościach układu pokarmowego, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz powinien uwzględnić. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na liść mięty pieprzowej lub mentol, główny składnik olejku miętowego, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po poważne reakcje alergiczne. Ponadto, preparaty zawierające nalewkę miętową, takie jak Krople miętowe czy Krople żołądkowe z papaweryną (zawierające 24,9 g nalewki miętowej na 100 g produktu), są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami dróg żółciowych, w tym zapaleniem dróg żółciowych oraz kamicą żółciową, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. Dodatkowo, w przypadku Kropli żołądkowych z papaweryną, przeciwwskazania obejmują nadkwaśność oraz choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy, gdzie nalewka miętowa może pogarszać przebieg choroby.
błona śluzowa dwunastnicy, błona śluzowa żołądka, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciąża, drogi żółciowe, etanol, farmakoterapia, kamica żółciowa, karmienie piersią, kwas solny, manifestacja alergiczna, mentol, mięta pieprzowa, nadkwaśność, nadwrażliwość, nalewka miętowa, objawy skórne, olejek miętowy, padaczka, papaweryna, reakcja nadwrażliwości, układ pokarmowy, uzależnienie od alkoholu, zapalenie dróg żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Ziele dziurawca – Przeciwwskazania stosowania
Ziele dziurawca (Hypericum perforatum L.) wykazuje liczne właściwości terapeutyczne, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia szeregu przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub inne składniki preparatu, w tym rośliny z rodziny Dziurawcowatych i Astrowatych. Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów stosujących leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus, ewerolimus, sirolimus), przeciwwirusowe w terapii HIV (amprenawir, indynawir, newirapina), cytostatyki (irynotekan, imatynib) oraz antykoagulanty typu kumaryny, zwłaszcza warfarynę, ze względu na ryzyko obniżenia skuteczności tych terapii. Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na promieniowanie UV, szczególnie u pacjentów o jasnej karnacji, oraz stany po przeszczepach narządów, gdzie stabilność leków immunosupresyjnych jest kluczowa.
amprenawir, choroba alkoholowa wątroby, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cyklosporyna, cytostatyk, ewerolimus, imatynib, indynawir, inhibitor proteazy, irynotekan, kamica żółciowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, nadkwaśność, nadwrażliwość na promieniowanie ultrafioletowe, nadwrażliwość na substancję czynną, newirapina, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność jelit, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, padaczka, przeszczep narządów, reakcja fotouczulająca, rośliny z rodziny astrowatych, schorzenie neurologiczne, sirolimus, stan zapalny jelit, takrolimus, transplantacja organów, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wirus HIV, zakażenie HIV, zapalenie dróg żółciowych, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macrogol Aurovitas 10 g
Przedkliniczna ocena toksykologiczna makrogolu 4000, substancji czynnej leku Macrogol Aurovitas, wykazała brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz brak działania toksycznego na przewód pokarmowy w badaniach na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Substancja nie wykazywała działania teratogennego ani mutagennego, co wskazuje na niski potencjał wywoływania wad rozwojowych i zmian genetycznych. Badania interakcji farmakokinetycznych na szczurach potwierdziły, że makrogol 4000 nie wpływa na wchłanianie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), leków przeciwzakrzepowych, inhibitorów wydzielania kwasu solnego oraz sulfonamidów hipoglikemizujących, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania w terapii skojarzonej.
badania kliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, cukrzyca, działanie mutagenne, działanie teratogenne, interakcje farmakologiczne, interakcje lekowe, kancerogenność, leki hipoglikemizujące, leki przeciwzakrzepowe, makrogol 4000, nadkwaśność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, środek przeczyszczający, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewodu pokarmowego, wady rozwojowe płodu, zmiany materiału genetycznego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polpanto 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Polpanto, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC02, stosowanym w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Mechanizm działania pantoprazolu polega na specyficznym, dawkozależnym hamowaniu enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Lek wykazuje skuteczność niezależnie od bodźca stymulującego (acetylocholina, histamina, gastryna) oraz drogi podania (doustna lub dożylna). W trakcie terapii obserwuje się zmniejszenie kwaśności treści żołądkowej oraz wtórny, odwracalny wzrost stężenia gastryny, który podczas krótkotrwałego leczenia zwykle nie przekracza normy, a w długotrwałym leczeniu może ulec podwojeniu. Rzadko obserwuje się łagodne do umiarkowanego rozrosty komórek ECL, bez zmian przedrakowiakowych lub rakowiaków u ludzi. Długotrwałe stosowanie może potencjalnie wpływać na parametry wewnątrzwydzielnicze tarczycy, co wymaga dalszej obserwacji.
acetylocholina, antagonista receptora H2, blokowanie pompy protonowej, chromogranina A, enzym H+K+-ATP-aza, gastryna, guz neuroendokrynny, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, lek przeciwwydzielniczy, nadkwaśność, obrzęk obwodowy, pantoprazol, pochodna benzoimidazolu, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, roztwór do wstrzykiwań, zakrzepowe zapalenie żył, zmiany przedrakowiakowe - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Przeciwwskazania stosowania
Liść mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) jest stosowany w preparatach o działaniu rozkurczowym, żółciopędnym i wiatropędnym, jednak jego użycie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na mentol, liść mięty lub inne rośliny z rodziny jasnowatych (Lamiaceae). W preparatach złożonych, takich jak Septosan fix czy Iberogast Balance, przeciwwskazania rozszerzają się na alergie na rośliny z rodzin Apiaceae i Asteraceae. Ponadto, stosowanie mięty pieprzowej jest niewskazane w schorzeniach przewodu pokarmowego, takich jak nadkwaśność, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, niedrożność jelit, stany zapalne jelit oraz kamica żółciowa, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu pacjenta. Preparaty alkoholowe zawierające liść mięty, np. Digestonic (etanol 60,0-68,0% V/V), Iberogast Balance (ok. 31% V/V) czy Krople Żołądkowe (67-72% V/V), są przeciwwskazane u pacjentów z padaczką, chorobą alkoholową oraz chorobami wątroby ze względu na toksyczne działanie etanolu i ryzyko interakcji.
bloker kanału wapniowego, choroba alkoholowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cytochrom P450, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, etanol, kamica żółciowa, kolka żółciowa, Lamiaceae, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae folium, mentol, nadkwaśność, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność jelit, olejek miętowy, padaczka, polipragmazja, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina Apiaceae, rodzina Asteraceae, rośliny jasnowate, skurcz krtani, stan zapalny jelit, wyciąg alkoholowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek papaweryny – Przeciwwskazania stosowania
Chlorowodorek papaweryny, będący składnikiem aktywnym Kropli żołądkowych z papaweryną (Fortestomachicae), wykazuje działanie spazmolityczne, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na papawerynę, mentol lub inne składniki preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak nadkwaśność, choroba wrzodowa żołądka oraz dwunastnicy, gdyż lek może nasilać objawy tych schorzeń. Preparat zawiera również nalewki ziołowe (kozłkową, miętową, gorzką i z dziurawca), które mogą wchodzić w interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, modyfikując działanie chlorowodorku papaweryny oraz innych leków stosowanych jednocześnie.
alkaloid spazmolityczny, alkoholizm, chlorowodorek papaweryny, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, etanol, karmienie piersią, nadkwaśność, nadwrażliwość, nadwrażliwość na mentol, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, padaczka, preparat doustny, schorzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranigast Pro 75 mg
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast PRO, jest antagonistą receptorów histaminowych H2 (kod ATC: A02BA02), stosowanym w terapii choroby wrzodowej oraz refluksowej przełyku. Mechanizm działania polega na specyficznym blokowaniu receptorów H2 w błonie śluzowej żołądka, co skutkuje hamowaniem wydzielania kwasu solnego i pepsyny zarówno w warunkach podstawowych, jak i po stymulacji poposiłkowej. Farmakodynamicznie ranitydyna charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz stosunkowo długim okresem półtrwania, co umożliwia dwukrotne podawanie dawki 150 mg na dobę, zapewniając 12-godzinną kontrolę kwasowości soku żołądkowego.
antagonista receptora histaminowego H2, biodostępność, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek ranitydyny, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, komórki okładzinowe żołądka, kwasowość soku żołądkowego, nadkwaśność, okres półtrwania, owrzodzenie błony śluzowej, Ranigast PRO, ranitydyna, receptor H2, receptor histaminowy H2, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie kwasu żołądkowego, wydzielanie pepsyny - Leksykon substancji czynnych
Mięta pieprzowa – Przeciwwskazania stosowania
Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) jest szeroko stosowana w preparatach leczniczych, jednak jej użycie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na liść mięty lub mentol, główny składnik aktywny. Przeciwwskazania obejmują choroby układu pokarmowego takie jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, nadkwaśność, niedrożność dróg żółciowych, kamicę pęcherzyka żółciowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha o nieustalonej etiologii oraz choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy). Dodatkowo, preparaty złożone zawierające miętę pieprzową są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych (np. Iberogast). Nie zaleca się ich stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u pacjentów z chorobami układu krążenia, jaskrą i przerostem gruczołu krokowego, w zależności od składu preparatu.
arytmia, ból brzucha o nieustalonej przyczynie, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, częstoskurcz serca, ekstrakt z mięty pieprzowej, jaskra, kamica pęcherzyka żółciowego, lek hepatotoksyczny, mięta pieprzowa, nadkwaśność, nadwrażliwość na mentol, niedrożność dróg żółciowych, preparat ziołowy, przerost gruczołu krokowego, reakcja krzyżowa, rośliny astrowate, rośliny baldaszkowate, rośliny jasnotowate, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon substancji czynnych
Sód wodorofosforan – Właściwości farmakodynamiczne
Sód wodorofosforan bezwodny, obecny w dawce 12,0 mg na tabletkę musującą leku Sal Vichy factitium, pełni kluczową rolę w farmakodynamicznym profilu preparatu. Wchodzi w skład mieszaniny soli alkalicznych, które łącznie wykazują działanie zobojętniające kwaśną treść żołądka oraz zwiększają rezerwę alkaliczną krwi, co jest istotne w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Substancja ta uczestniczy w buforowaniu środowiska wewnętrznego oraz wykazuje efekt żółciopędny i żółciotwórczy, wspomagając produkcję i przepływ żółci do dwunastnicy. Preparat, zawierający także sodu wodorowęglan (498,0 mg), sodu chlorek (45,0 mg), sodu siarczan bezwodny (24,0 mg) oraz potasu wodorowęglan (21,0 mg), tworzy synergistyczną kompozycję elektrolitową zbliżoną do naturalnej wody Vichy, co podkreśla jego kompleksowe działanie terapeutyczne.
drogi żółciowe, działanie zobojętniające, działanie żółciopędne, działanie żółciotwórcze, kamienie żółciowe, kwas solny, nadkwaśność, potasu wodorowęglan, rezerwa alkaliczna krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, sód wodorofosforan, sód wodorofosforan bezwodny, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, zobojętnianie treści żołądka - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan ciężki – Dawkowanie i sposób podawania
Magnez węglan ciężki, będący składnikiem aktywnym preparatu Rennie Extra, stosowany jest w leczeniu zgagi, nadkwaśności oraz refluksu żołądkowo-przełykowego. Każda tabletka zawiera 73,50 mg magnezu węglanu ciężkiego, a standardowa dawka jednorazowa to 2 tabletki (147 mg), przyjmowane godzinę po posiłku oraz przed snem. W przypadku wystąpienia zgagi możliwe jest zastosowanie dodatkowej dawki 2 tabletek między standardowymi porami dawkowania. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 12 tabletek (882 mg magnezu węglanu ciężkiego), co odpowiada 8 g węglanu wapnia. Terapia nie powinna trwać dłużej niż 14 dni, a preparat jest wskazany dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia. Tabletki mają formę do rozgryzania i żucia, co zapewnia szybkie uwolnienie substancji czynnej i efektywne działanie lecznicze.
badanie diagnostyczne, choroba wrzodowa, kwas alginowy, lek zobojętniający, Magnesii subcarbonas ponderosus, magnez węglan ciężki, nadkwaśność, nowotwór, postać farmaceutyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, Rennie Extra, schorzenie przewodu pokarmowego, sok żołądkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, węglan wapnia, wywiad medyczny, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazole Kalceks 40 mg
Pantoprazole Kalceks w dawce 40 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do parenteralnego stosowania u dorosłych pacjentów wymagających skutecznej redukcji wydzielania kwasu solnego w żołądku. Lek, będący inhibitorem pompy protonowej, znajduje zastosowanie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GERD), choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także zespołu Zollingera-Ellisona. Forma dożylna jest szczególnie istotna u pacjentów hospitalizowanych, którzy nie mogą przyjmować leków doustnie lub wymagają szybkiego działania przeciwsekrecyjnego, np. w stanach krytycznych, przy zaburzeniach połykania, aktywnym krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego czy w przygotowaniu do pilnych zabiegów endoskopowych.
choroba wrzodowa, dysfagia, gastrinoma, GERD, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadkwaśność, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, stan hipersekrecyjny, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople żołądkowe T –
Krople żołądkowe T, będące płynem doustnym zawierającym nalewki ziołowe (kozłkową, miętową, gorzką i z dziurawca, każda stanowiąca 25% składu), są przeciwwskazane u pacjentów z nadkwaśnością, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości i podrażnienia błony śluzowej. Preparat zawiera około 70% etanolu, co wyklucza jego stosowanie u osób z chorobami wątroby (w tym marskością), uzależnionych od alkoholu, kobiet w ciąży i karmiących, pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem (np. metronidazol, disulfiram), a także u osób kierujących pojazdami lub cierpiących na padaczkę i inne schorzenia neurologiczne, gdzie alkohol może zaostrzać objawy.
choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, disulfiram, etanol, korzeń goryczki, krople żołądkowe, liść bobrka, marskość wątroby, metronidazol, nadkwaśność, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, owocnia pomarańczy gorzkiej, padaczka, płyn doustny, podrażnienie błony śluzowej, refluks żołądkowo-przełykowy, uzależnienie od alkoholu, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Potas wodorowęglan – Właściwości farmakodynamiczne
Potasu wodorowęglan (KHCO₃) w preparacie Sal Vichy factitium występuje w ilości 21,0 mg na tabletkę, co stanowi 3,5% całkowitej zawartości sztucznej soli Vichy (600 mg). Jego główne działanie farmakodynamiczne obejmuje alkalizację poprzez neutralizację kwasu solnego w żołądku, co jest szczególnie istotne w terapii nadkwaśności. Po rozpuszczeniu w wodzie uwalnia jony wodorowęglanowe, które zwiększają rezerwę alkaliczną krwi i wspomagają utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Potasu wodorowęglan działa synergistycznie z innymi składnikami preparatu, zwłaszcza z sodu wodorowęglanem (498,0 mg/tabletkę, 83%), który jest dominującym składnikiem o działaniu alkalizującym. Kompleksowa kompozycja soli, w tym sodu chlorek (45,0 mg), sodu siarczan bezwodny (24,0 mg) i sodu wodorofosforan bezwodny (12,0 mg), zapewnia pełne spektrum efektów terapeutycznych w leczeniu schorzeń układu pokarmowego.
działanie alkalizujące, działanie żółciopędne, działanie żółciotwórcze, homeostaza elektrolitowa, kamica żółciowa, kamienie żółciowe, nadkwaśność, neutralizacja kwasu, potas wodorowęglan, rezerwa alkaliczna krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, Sal Vichy factitium, schorzenia układu pokarmowego, sodu chlorek, sodu siarczan, sodu wodorofosforan, sodu wodorowęglan, sztuczna sól Vichy, układ wątrobowo-żółciowy, złogi cholesterolowe, zobojętnianie treści żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Helicid Max 20 mg
Helicid MAX to preparat zawierający 20 mg omeprazolu w postaci kapsułek dojelitowych twardych, przeznaczony dla dorosłych pacjentów z objawami refluksu żołądkowo-przełykowego, takimi jak zgaga i regurgitacje kwaśnej treści żołądkowej. Kapsułki zawierają mikrogranulki o barwie od prawie białej do kremowo-białej oraz substancje pomocnicze o znanym działaniu, w tym sacharozę (102-116 mg/kapsułkę), co jest istotne u pacjentów z cukrzycą, oraz żółcień chinolinową, mogącą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami, przyjmując kapsułki w całości, bez rozgryzania, na czczo lub z posiłkiem, w zależności od tolerancji pacjenta, z uwzględnieniem regularności stosowania w przypadku przewlekłych objawów.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Panzol 20 mg
Pantoprazol, inhibitor pompy protonowej (IPP) z grupy podstawionych benzoimidazoli (kod ATC: A02BC02), działa poprzez selektywne blokowanie enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego. Mechanizm ten jest skuteczny niezależnie od rodzaju stymulacji (acetylocholina, histamina, gastryna) i drogi podania (doustna lub dożylna). Efekt terapeutyczny osiągany jest zwykle w ciągu 2 tygodni terapii, co przekłada się na skuteczne ustąpienie objawów nadkwaśności. Zahamowanie wydzielania kwasu powoduje wtórny wzrost stężenia gastryny w surowicy, które podczas krótkotrwałej terapii zwykle nie przekracza normy, a w długotrwałym leczeniu może się podwoić, jednak nadmierne zwiększenie jest rzadkie.
antagonista receptora histaminowego H2, ATP-aza wodorowo-potasowa, benzoimidazol, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, hamowanie wydzielania kwasu solnego, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromafinopodobne, komórki okładzinowe żołądka, kwaśność treści żołądkowej, lek przeciwwydzielniczy, nadkwaśność, parametry wewnątrzwydzielnicze, rakowiak żołądka, sekrecja kwasu solnego, wydzielanie gastryny - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki żółtej – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki żółtej (Gentiana lutea L.) jest kluczowym składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym Kropli Żołądkowych, gdzie stanowi 25% nalewki gorzkiej (Amara tinctura). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na korzeń goryczki lub inne składniki preparatu, w tym mentol obecny w olejku miętowym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są także aktywne owrzodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy oraz nadkwaśność, która może ulec nasileniu pod wpływem substancji goryczkowych. Ponadto, preparaty zawierające korzeń goryczki żółtej nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 12 roku życia, głównie ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz obecność etanolu w stężeniu 67-72% V/V w Kroplach Żołądkowych.
Amara tinctura, ból jamy brzusznej, choroba refluksowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, Gentiana lutea, kamica żółciowa, korzeń goryczki żółtej, krople żołądkowe, kwas solny w żołądku, mentol, nadkwaśność, nadwrażliwość, nalewka gorzka, olejek miętowy, owrzodzenie błony śluzowej dwunastnicy, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, wydzielanie żółci, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z korzenia arcydzięgla – Przeciwwskazania stosowania
Olejek eteryczny z korzenia arcydzięgla (Angelica archangelica L.) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau, które zawierają 66,8% obj. etanolu. Podstawowymi przeciwwskazaniami do stosowania tych preparatów są nadwrażliwość na olejek lub inne składniki, owrzodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz choroby wątroby, choroba alkoholowa, epilepsja i stany po urazach mózgu, ze względu na potencjalne nasilenie objawów i ryzyko powikłań. Preparaty te są również przeciwwskazane u kobiet ciężarnych i karmiących piersią oraz u dzieci, ze względu na toksyczny wpływ etanolu na rozwój płodu i układ nerwowy niemowląt. W przypadku stosowania zewnętrznego nie należy aplikować preparatu na uszkodzoną skórę, aby uniknąć podrażnień i zwiększonej absorpcji systemowej alkoholu i olejku.
Angelica archangelica, atopowe zapalenie skóry, choroba alkoholowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa, cukrzyca, egzema, epilepsja, kamica żółciowa, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nadkwaśność, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, olejek arcydzięgla, owrzodzenie błony śluzowej, płodowy zespół alkoholowy, refluks żołądkowo-przełykowy, uraz mózgu, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie pracy serca, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek magnezu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wodorotlenek magnezu, będący składnikiem aktywnym preparatu Maalox, występuje w dawkach 400 mg w tabletkach oraz 4,0 g/100 ml w zawiesinie doustnej. Substancja ta jest stosowana głównie jako lek zobojętniający kwas solny w żołądku, często w połączeniu z wodorotlenkiem glinu. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, wodorotlenek magnezu nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co oznacza, że pacjenci mogą bezpiecznie wykonywać te czynności podczas terapii. Również obecne w preparacie substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (245,44 mg/tabletkę), sorbitol (125 mg/tabletkę, 102,888 mg/10 ml zawiesiny) oraz śladowe ilości alkoholu benzylowego, nie wpływają na funkcje psychomotoryczne.
Podczas przepisywania preparatów zawierających wodorotlenek magnezu lekarz nie musi szczególnie ostrzegać pacjenta o ograniczeniach w zakresie prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. Należy jednak uwzględnić, że sam stan chorobowy, np. zgaga czy nadkwaśność, może powodować dyskomfort i potencjalnie obniżać koncentrację, co może wpływać na bezpieczeństwo podczas wykonywania złożonych czynności. W takich przypadkach zaleca się podkreślenie przez lekarza znaczenia skutecznego leczenia objawów, aby zapewnić pacjentowi pełną zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podsumowując, preparat Maalox z wodorotlenkiem magnezu w dawkach 400 mg/tabletkę oraz 4,0 g/100 ml zawiesiny nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne.
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Magnezu węglan ciężki (Magnesii subcarbonas ponderosus) stosowany w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy, takich jak Rennie Antacidum i Rennie Fruit, występuje w dawce 80 mg na tabletkę, co odpowiada 20 mg elementarnego magnezu. Preparaty te zawierają również wapnia węglan w dawce 680 mg (272 mg elementarnego wapnia). Zgodnie z charakterystyką produktów leczniczych, stosowanie magnezu węglanu ciężkiego w tych dawkach nie wpływa negatywnie na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym koncentrację, czas reakcji, zdolności poznawcze oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Nie stwierdzono również wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, magnez elementarny, magnezu węglan ciężki, nadkwaśność, postać farmaceutyczna, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, Rennie Antacidum, Rennie Fruit, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, wapń elementarny, wapnia węglan, zaburzenie koncentracji, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Famogast 40 mg
Famotydyna, substancja czynna leku Famogast 40 mg, jest antagonistą receptorów histaminowych H2, stosowanym w terapii choroby wrzodowej oraz refluksowej przełyku. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu receptorów H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje efektywnym zahamowaniem wydzielania kwasu solnego, nawet pod wpływem stymulantów takich jak pokarm czy pentagastryna. Dodatkowo, famotydyna obniża stężenie pepsyny w soku żołądkowym, co wzmacnia jej działanie terapeutyczne. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 40 mg substancji czynnej, z możliwością podziału dawki, co ułatwia dostosowanie terapii. Należy zwrócić uwagę na obecność barwnika czerwień koszenilowa (E124), istotnego u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik.
antagonista receptora H2, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, efekt farmakodynamiczny, famotydyna, farmakokinetyka, hamowanie kompetycyjne, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, nadkwaśność, nadwrażliwość, patogeneza, pepsyna, receptor histaminowy H2, schorzenie układu pokarmowego, sok żołądkowy, tabletka powlekana, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Przeciwwskazania stosowania
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stanowiącej 25% składu preparatu Krople Żołądkowe, który zawiera również korzeń goryczki żółtej i owocnię pomarańczy gorzkiej. Preparat ten zawiera ponadto wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, nalewkę z liści mięty pieprzowej z olejkiem oraz nalewkę z korzeni kozłka lekarskiego. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów z liściem bobrka trójlistnego jest nadwrażliwość na tę substancję lub inne składniki preparatu, w tym mentol obecny w olejku miętowym. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz wysoką zawartość etanolu (67-72% V/V).
Amara tinctura, bobrek trójlistny, choroba wrzodowa żołądka, Citrus aurantium, Gentiana lutea, goryczka żółta, Hyperici intractum, jama brzuszna, kozłek lekarski, krople żołądkowe, kwas solny, Menthae piperitae, mentol, Menyanthes trifoliata, mięta pieprzowa, nadkwaśność, nadwrażliwość, nalewka gorzka, olejek miętowy, pomarańcza gorzka, reakcja alergiczna, schorzenie przewodu pokarmowego, substancja goryczowa, Valerianae tinctura, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Działania niepożądane
Nalewka miętowa (Menthae piperitae tinctura), zawierająca olejki eteryczne bogate w mentol, jest składnikiem preparatów takich jak Krople miętowe czy Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae). Stosowanie tych preparatów może wywoływać działania niepożądane, w tym dolegliwości żołądkowe (dyskomfort w nadbrzuszu, wzdęcia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego), które występują u pacjentów z indywidualną wrażliwością. Istotnym efektem jest nasilenie refluksu żołądkowo-przełykowego (często u pacjentów z GERD), spowodowane relaksacją dolnego zwieracza przełyku przez mentol, co prowadzi do zgagi (pyrosis) i pieczenia za mostkiem. Szczególnie narażone są osoby z nadkwaśnością i przepukliną rozworu przełykowego przepony. W preparatach złożonych, np. z nalewką z dziurawca, może wystąpić fototoksyczność objawiająca się zaczerwienieniem, świądem i wysypką po ekspozycji na UV, zwłaszcza u osób o jasnej karnacji.
choroba refluksowa przełyku, dolegliwości żołądkowe, dyspepsja, farmakoterapia, fotosensytyzacja, GERD, mentol, mięta pieprzowa, nadkwaśność, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, olejek miętowy, papaweryna, preparat złożony, promieniowanie UV, przepuklina rozworu przełykowego przepony, reakcja fototoksyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Nalewka gorzka – Wskazania do stosowania
Nalewka gorzka (Amara tinctura) jest kluczowym składnikiem leku Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae), występującym w stężeniu 24,9 g na 100 g preparatu. Otrzymywana jest w proporcji 1:5 z etanolu 70% na bazie korzenia goryczki, liścia bobrka oraz owocni pomarańczy gorzkiej w proporcjach 60:60:50 części. Działa poprzez substancje goryczkowe stymulujące receptory smaku gorzkiego, co zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i enzymów trawiennych, poprawiając trawienie i apetyt. Ponadto wykazuje łagodne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Preparat jest wskazany u dorosłych w leczeniu dyspepsji, anoreksji oraz jako wsparcie w zespole jelita drażliwego z zaparciami, jednak nie jest zalecany u dzieci ze względu na zawartość etanolu (67-74% obj., 1460 mg w 2,5 ml).
anoreksja, chlorowodorek papaweryny, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, drogi żółciowe, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, enzym trawienny, hipochlorhydria, kamica żółciowa, korzeń goryczki, liść bobrka, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nadkwaśność, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, owocnia pomarańczy gorzkiej, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maalox (460 mg + 400 mg)/4,3 ml
Maalox to preparat złożony zawierający 460 mg uwodnionego tlenku glinu (230 mg Al2O3) oraz 400 mg wodorotlenku magnezu w każdej saszetce 4,3 ml zawiesiny doustnej. Substancje te działają miejscowo na błonę śluzową przewodu pokarmowego, neutralizując i buforując kwas solny w żołądku, co prowadzi do wzrostu pH treści żołądkowej i złagodzenia objawów nadkwaśności. Glin wykazuje działanie ściągające, co może powodować zaparcia, natomiast magnez działa przeczyszczająco, co równoważy perystaltykę jelit. Preparat nie wpływa bezpośrednio na wydzielanie kwasu, ale zmniejsza jego stężenie w świetle przełyku, co jest istotne w terapii refluksu żołądkowo-przełykowego.
błona śluzowa, błona śluzowa żołądka, cytoprotekcja, dwunastnica, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas solny, nadkwaśność, perystaltyka jelit, pH żołądka, prostaglandyny, przełyk, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, sorbitol, tlenek glinu uwodniony, wodorotlenek magnezu, zobojętnianie kwasu, zwieracz przełyku