przewlekłe zapalenie błony śluzowej

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej to długotrwały proces zapalny dotyczący błon śluzowych różnych narządów ciała, najczęściej układu pokarmowego, oddechowego lub moczowo-płciowego. Stan ten charakteryzuje się utrzymywaniem się objawów przez okres co najmniej 3 miesięcy i może prowadzić do trwałych zmian strukturalnych w obrębie zajętych tkanek.

Etiologia przewlekłego zapalenia błon śluzowych jest zróżnicowana i obejmuje czynniki infekcyjne (bakterie, wirusy, grzyby), alergiczne, autoimmunologiczne oraz środowiskowe. W obrazie histopatologicznym obserwuje się naciek komórek zapalnych (limfocytów, plazmocytów, neutrofili), przerost lub zanik gruczołów, metaplazję nabłonka oraz włóknienie podśluzówkowe.

Diagnostyka przewlekłego zapalenia błony śluzowej opiera się na badaniu klinicznym, endoskopowym z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego oraz badaniach dodatkowych specyficznych dla lokalizacji procesu zapalnego. Leczenie jest ukierunkowane na eliminację czynnika wywołującego, hamowanie procesu zapalnego oraz regenerację uszkodzonych tkanek, często wymaga długotrwałej terapii i regularnych kontroli.