zespół więzadła łukowatego środkowego
Zespół więzadła łukowatego środkowego (median arcuate ligament syndrome, MALS) to stan chorobowy wynikający z ucisku na pień trzewny przez więzadło łukowate środkowe przepony. Więzadło to łączy odnogi przepony przechodzące po obu stronach aorty i może powodować zwężenie lub zaburzenie przepływu krwi przez tętnicę trzewną, szczególnie podczas wydechu.
Objawy kliniczne zespołu obejmują przewlekły ból brzucha (szczególnie poposiłkowy), utratę masy ciała, nudności oraz wymioty. Diagnostyka opiera się na obrazowaniu naczyniowym, w tym angiografii tomografii komputerowej, rezonansie magnetycznym oraz USG dopplerowskim, które mogą wykazać charakterystyczne zwężenie pnia trzewnego, często z postenotycznym poszerzeniem naczynia.
Leczenie zespołu więzadła łukowatego środkowego obejmuje interwencję chirurgiczną polegającą na przecięciu więzadła i uwolnieniu ucisku na pień trzewny. W niektórych przypadkach konieczna jest również rewaskularyzacja naczyń. Rokowanie po zabiegu jest zazwyczaj dobre, choć u części pacjentów objawy mogą utrzymywać się pomimo interwencji, co sugeruje współistniejące przyczyny dolegliwości.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół więzadła łukowatego środkowego (mals) – Diagnostyka i diagnoza
Zespół więzadła łukowatego środkowego (MALS) to rzadka i trudna do zdiagnozowania jednostka chorobowa, charakteryzująca się niespecyficznymi objawami, takimi jak ból nadbrzusza po posiłku, utrata masy ciała oraz obecność szmeru naczyniowego. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości brzusznych i wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego szczegółowy wywiad, badanie przedmiotowe, badania laboratoryjne oraz zaawansowane metody obrazowe. Kluczowe znaczenie ma ultrasonografia dopplerowska, gdzie wartości prędkości skurczowej >200 cm/s i końcowo-rozkurczowej >55 cm/s wskazują na zwężenie tętnicy trzewnej, oraz angiografia TK (CTA), uznawana za złoty standard, pozwalająca uwidocznić charakterystyczne zwężenie tętnicy w kształcie haczyka lub litery „J”. Badania CTA powinny być wykonywane podczas wdechu i wydechu, aby ocenić dynamikę zwężenia. Alternatywnie stosuje się angiografię rezonansu magnetycznego (MRA) oraz konwencjonalną angiografię, choć ta ostatnia jest obecnie rzadziej wykorzystywana ze względu na inwazyjność.
angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, blokada splotu trzewnego, ból nadbrzusza, chirurgia naczyniowa, choroba wrzodowa, funkcja wątroby, gastroskopia, Helicobacter pylori, kolonoskopia, konwencjonalna angiografia, leczenie bólu, naczynia oboczne, opróżnianie żołądka, poszerzenie postenotyczne, radiologia interwencyjna, refluks żołądkowo-przełykowy, środek znieczulający, szmer naczyniowy, tętnica trzewna, ultrasonografia dopplerowska, wysiłek fizyczny, zapalenie żołądka, zespół więzadła łukowatego środkowego, zwężenie tętnicy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół więzadła łukowatego środkowego (mals) – Leczenie
Zespół więzadła łukowatego środkowego (MALS) wymaga leczenia chirurgicznego, które polega na dekompresji tętnicy trzewnej poprzez uwolnienie więzadła łukowatego środkowego i usunięcie otaczającej tkanki nerwowej oraz zwojowej. Dostępne są trzy główne metody: otwarte uwolnienie więzadła, laparoskopowe uwolnienie oraz metody endowaskularne stosowane jako terapia uzupełniająca. Operacja otwarta, z nacięciem nadbrzusza o długości około 2/3 odległości między mostkiem a pępkiem, umożliwia pełne uwolnienie tętnicy i kontrolę krwawienia, z hospitalizacją trwającą 3-5 dni i powrotem do aktywności w 4-6 tygodni. Laparoskopia, z kilkoma nacięciami około 1/2 cala, oferuje szybszy powrót do zdrowia (około 2 tygodnie) i wyższą skuteczność natychmiastowej ulgi (96% vs. 78% w operacji otwartej), jednak wymaga dużego doświadczenia operatora. Metody endowaskularne, takie jak angioplastyka balonowa i stentowanie, nie są zalecane jako monoterapia ze względu na ryzyko nawrotu ucisku, ale mogą być stosowane po chirurgicznym uwolnieniu w przypadku resztkowego zwężenia tętnicy.
blokada splotu trzewnego, dekompresja więzadła łukowatego środkowego, implantacja stentu, neuroliza, przezskórna angioplastyka balonowa, rewaskularyzacja tętnicy trzewnej, splot trzewny, techniki minimalnie inwazyjne, terapia poznawczo-behawioralna, tętnica trzewna, tkanka bliznowata, zapalenie trzustki, zespół jelita drażliwego, zespół więzadła łukowatego środkowego, znieczulenie ogólne, zwężenie tętnicy, zwężenie tętnicy trzewnej - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół więzadła łukowatego środkowego (mals) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół więzadła łukowatego środkowego (MALS) to rzadkie schorzenie objawiające się przewlekłymi dolegliwościami brzusznymi spowodowanymi uciskiem tętnicy trzewnej. Leczenie chirurgiczne, obejmujące techniki otwarte, laparoskopowe i robotyczne, wykazuje zróżnicowane, ale generalnie obiecujące wyniki – od 75% do 100% pacjentów zgłasza poprawę objawów. W badaniach odsetek ustąpienia dolegliwości po 6-12 miesiącach wynosił od 20% do 90,3%, zależnie od metody operacyjnej. Zarówno laparoskopowe, jak i robotyczne uwolnienie więzadła są procedurami bezpiecznymi, z niskim ryzykiem powikłań i dobrymi wynikami długoterminowymi. Wskaźnik powodzenia operacji wynosi około 80% (całkowita lub częściowa ulga). Kluczowa jest selekcja pacjentów, z uwzględnieniem czynników prognostycznych takich jak ból powysiłkowy (P=0,022), wymioty (P=0,046), ból nieprowokowany (P=0,006) oraz współistniejący zespół aktywacji komórek tucznych (p=0,04), które wpływają na rokowanie po zabiegu.
ból poposiłkowy, chirurg, gastroenterolog, krążenie oboczne, laparoskopia, nawrót choroby, operacja robotyczna, pancreatoduodenektomia, pankreatektomia dystalna, powikłania pooperacyjne, przeszczep wątroby, radiolog, tętnica trzewna, więzadło łukowate środkowe, wymioty, zabieg chirurgiczny, zespół aktywacji komórek tucznych, zespół więzadła łukowatego środkowego, zespolenie wątrobowo-jelitowe