neurotoksyczność tujonu
Neurotoksyczność tujonu odnosi się do szkodliwego wpływu tej substancji na układ nerwowy. Tujon to monoterpen bicykliczny występujący naturalnie w roślinach takich jak tuja, piołun, szałwia czy bylica piołun, z których pozyskiwany jest olejek eteryczny wykorzystywany m.in. w produkcji absyntu, niektórych nalewek i preparatów ziołowych.
Mechanizm neurotoksycznego działania tujonu polega głównie na blokowaniu receptorów GABA-A w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do nadmiernej pobudliwości neuronalnej. Tujon może również wpływać na receptory kannabinoidowe oraz kanały wapniowe, co dodatkowo wzmacnia jego działanie neurotoksyczne. W wysokich stężeniach substancja ta wywołuje drgawki, halucynacje, zaburzenia świadomości, a w skrajnych przypadkach nawet zgon.
W praktyce klinicznej neurotoksyczność tujonu może manifestować się jako zespół abstynencyjny podobny do odstawienia alkoholu, psychoza, majaczenie lub napady drgawkowe. Długotrwała ekspozycja na tujon może prowadzić do przewlekłych zaburzeń neurologicznych. Z tego powodu w wielu krajach wprowadzono ograniczenia dotyczące zawartości tujonu w produktach spożywczych i alkoholowych. W Unii Europejskiej maksymalna dopuszczalna zawartość tujonu w napojach alkoholowych wynosi od 5 do 35 mg/kg w zależności od rodzaju napoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., folium) jest powszechnie stosowanym składnikiem złożonych preparatów ziołowych, takich jak Iberogast Balance (zawierający wyciąg płynny z liścia mięty pieprzowej w stężeniu 0,10 mL na 1 mL produktu, ekstrakt 1:2,5-3,5). Dostępne dane przedkliniczne nie wskazują na istotne zagrożenia toksykologiczne po podaniu wielokrotnym, a badania genotoksyczności (test AMES i test mikrojądrowy u myszy) dla Iberogast Balance wykazały brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Konwencjonalne badania bezpieczeństwa nie wykazały również negatywnego wpływu na rozrodczość i rozwój, co potwierdza profil bezpieczeństwa liścia mięty pieprzowej w dawkach terapeutycznych stosowanych w tych preparatach.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, liść mięty pieprzowej, mutagenność, nalewka miętowa, neurotoksyczność tujonu, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z mięty pieprzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Szałwii –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia szałwii (Salviae officinalis L., folium) koncentrują się przede wszystkim na neurotoksycznym działaniu tujonu, głównego składnika olejku eterycznego. W praktyce klinicznej zaleca się stosowanie chemotypów szałwii o niskiej zawartości tujonu, aby minimalizować ryzyko toksyczności. Ustalono akceptowalną dzienną dawkę tujonu na poziomie 5,0 mg/osobę, przy czym bezpieczne jest jedynie krótkotrwałe stosowanie nieprzekraczające 2 tygodni. Tujon stanowi kluczowy czynnik ograniczający stosowanie liścia szałwii ze względu na jego potencjał neurotoksyczny.
chemotyp szałwii, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, liść szałwii, neurotoksyczność tujonu, obszar toksykologiczny, olejek eteryczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Salvia officinalis, szałwia lekarska, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie materiału genetycznego