Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania liścia szałwii

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia szałwii (Salviae officinalis L., folium) koncentrują się głównie na związku czynnym – tujonie, który jest jednym z głównych składników olejku eterycznego zawartego w liściach szałwii lekarskiej. Tujon został zidentyfikowany jako substancja posiadająca właściwości neurotoksyczne, co ma istotne znaczenie w ocenie bezpieczeństwa produktów zawierających szałwię.¹

Dawkowanie i tolerancja tujonu

Ze względu na potencjalne działanie neurotoksyczne tujonu, w praktyce klinicznej preferuje się stosowanie chemotypów szałwii lekarskiej o niskiej zawartości tego związku. Badania przedkliniczne pozwoliły na ustalenie akceptowalnych limitów dziennego spożycia tujonu. Akceptowana dzienna dawka tego związku wynosi 5,0 mg na osobę, jednak należy podkreślić, że taka dawka jest bezpieczna wyłącznie przy krótkotrwałym stosowaniu, nieprzekraczającym 2 tygodni.²

Brakujące dane toksykologiczne

Należy zaznaczyć, że stan wiedzy na temat pełnego profilu bezpieczeństwa liścia szałwii jest niekompletny. Brak jest kompleksowych badań w następujących kluczowych obszarach toksykologicznych:

• Toksyczność reprodukcyjna – nie przeprowadzono badań oceniających wpływ szałwii lekarskiej na funkcje rozrodcze, rozwój płodu oraz potencjalne działanie teratogenne
• Genotoksyczność – brakuje badań oceniających potencjał szałwii lekarskiej do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego
• Rakotwórczość – nie przeprowadzono długoterminowych badań oceniających potencjał kancerogenny szałwii lekarskiej

Powyższe luki w danych przedklinicznych stanowią istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa stosowania produktów zawierających liść szałwii, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania.³