encefalopatia padaczkowa

Encefalopatia padaczkowa to ciężkie zaburzenie neurologiczne, charakteryzujące się nawracającymi napadami padaczkowymi, które bezpośrednio przyczyniają się do postępującego pogarszania się funkcji poznawczych i rozwojowych. Jest to stan, w którym sama aktywność napadowa powoduje dysfunkcję mózgu wykraczającą poza to, czego można by oczekiwać od podstawowej patologii.

Encefalopatia padaczkowa występuje najczęściej u niemowląt i małych dzieci, choć może rozwinąć się w każdym wieku. Do najczęstszych form zalicza się zespół Westa, zespół Dravet, zespół Lennoxa-Gastauta oraz zespół Ohtahary. Etiologia jest złożona i obejmuje przyczyny genetyczne, metaboliczne, strukturalne oraz immunologiczne.

Diagnostyka encefalopatii padaczkowej wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badanie EEG (często z monitorowaniem długoterminowym), badania neuroobrazowe (MRI mózgu), testy genetyczne oraz badania metaboliczne. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Leczenie encefalopatii padaczkowych jest złożone i często wymaga podejścia wielodyscyplinarnego. Obejmuje farmakoterapię przeciwpadaczkową, dietę ketogenną, leczenie chirurgiczne w wybranych przypadkach oraz stymulację nerwu błędnego. Wczesna interwencja terapeutyczna ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania i ograniczenia negatywnego wpływu na rozwój neuropsychologiczny pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl