uwięźnięta przepuklina
Uwięźnięta przepuklina (łac. hernia incarcerata) to stan, w którym zawartość worka przepuklinowego nie daje się odprowadzić do jamy, z której się wydostała. Najczęściej dotyczy przepuklin pachwinowych, udowych, pępkowych oraz pooperacyjnych. W worku przepuklinowym mogą znajdować się różne struktury, najczęściej jelito cienkie, sieć większa lub poprzecznica.
Uwięźnięcie przepukliny jest stanem zagrożenia życia, który wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Klinicznie objawia się silnym bólem w miejscu przepukliny, twardym, niebolesnym guzem przepuklinowym oraz objawami niedrożności przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, wzdęcia i zatrzymanie gazów i stolca. W badaniu przedmiotowym stwierdza się bolesny, napięty, niewprawiany guz przepuklinowy.
Powikłaniem uwięźnięcia przepukliny może być jej zadzierzgnięcie (strangulacja), prowadzące do zaburzenia ukrwienia uwięźniętych struktur i w konsekwencji do martwicy. Stan ten wymaga natychmiastowej operacji ratującej życie. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić zapalenie węzłów chłonnych, torbiel powrózka nasiennego, ropień, krwiak czy guz jądra.
Leczenie uwięźniętej przepukliny jest zawsze operacyjne i polega na uwolnieniu zawartości worka przepuklinowego, ocenie żywotności uwięźniętych struktur, resekcji martwiczych fragmentów oraz plastyce przepukliny z zastosowaniem siatki lub bez niej. W przypadku martwicy jelita konieczna jest jego resekcja z zespoleniem lub wytworzeniem stomii.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zamknięcie jelit – Etiologia i przyczyny
Zamknięcie jelit to stan patologiczny charakteryzujący się częściową lub całkowitą blokadą światła jelita cienkiego lub grubego, uniemożliwiającą prawidłowy pasaż treści pokarmowej, płynów i gazów. Etiologia niedrożności jest zróżnicowana i obejmuje mechaniczne przyczyny, takie jak zrosty pooperacyjne (60-75% przypadków niedrożności jelita cienkiego), przepukliny (10-20%), nowotwory (10-20% w jelicie cienkim, 50-60% w jelicie grubym), choroby zapalne (np. choroba Leśniowskiego-Crohna), skręt jelita, wgłobienie, kamienie żółciowe oraz ciała obce. Niedrożność czynnościowa (ileus) wynika z zaburzeń perystaltyki jelitowej i może być spowodowana m.in. zabiegami chirurgicznymi, infekcjami, lekami (opioidy, leki przeciwcholinergiczne), zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipokaliemia), chorobami neurologicznymi i układowymi. Lokalizacja niedrożności determinuje dominujące przyczyny – zrosty i przepukliny dominują w jelicie cienkim, natomiast nowotwory i zapalenie uchyłków w jelicie grubym.
choroba Hirschsprunga, choroba Leśniowskiego-Crohna, kamienie żółciowe, martwica tkanki jelitowej, niedrożność czynnościowa, niedrożność jelita cienkiego, niedrożność jelita grubego, niedrożność jelitowa, pasaż treści pokarmowej, perforacja, perystaltyka jelitowa, przewód pokarmowy, rak okrężnicy, sepsa, skręt jelita, strangulacja, uwięźnięcie jelita, uwięźnięta przepuklina, wgłobienie, zamknięcie jelit, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków, zastawka krętniczo-kątnicza - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny miętowy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek eteryczny miętowy (Mentha piperita L., aetheroleum) jest składnikiem leczniczym stosowanym m.in. w tabletkach drażowanych Raphacholin C, gdzie jego zawartość wynosi 15 mg na tabletkę. Przeciwwskazania do stosowania preparatów zawierających olejek miętowy obejmują nadwrażliwość na olejek lub inne składniki preparatu, ciężkie choroby wątroby (w tym marskość, ostra niewydolność, zapalenie wątroby), niedrożność dróg żółciowych oraz przewodu pokarmowego. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z ostrym i przewlekłym zapaleniem żołądka i jelit, w tym chorobą Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci poniżej 10 roku życia, u których stosowanie olejku jest niewskazane ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka choroba wątroby, cukrzyca, kamica żółciowa, kwas dehydrocholowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja cukrów, niewydolność wątroby, olejek eteryczny miętowy, ostre zapalenie wątroby, sacharoza, skręt jelit, substancja aktywna, uwięźnięta przepuklina, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej, zapalenie żołądka i jelit, zrosty pooperacyjne - Leksykon chorób i schorzeń
Skręt jądra – Diagnostyka i diagnoza
Skręt jądra stanowi nagły przypadek urologiczny wymagający pilnej interwencji chirurgicznej w celu zapobieżenia niedokrwieniu i martwicy jądra. Incydencja wynosi 3,8/100 000 mężczyzn poniżej 18 roku życia rocznie. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym: nagły, silny, jednostronny ból moszny, nudności, wymioty, obrzęk, wysoko położone jądro, brak odruchu kremasterowego oraz wynik skali TWIST (0-2 pkt niskie ryzyko, 3-4 umiarkowane, 5-7 wysokie). Ultrasonografia dopplerowska, choć badaniem z wyboru, nie powinna opóźniać leczenia w przypadku jednoznacznego obrazu klinicznego. Czułość USG doppler wynosi 88,9-100%, swoistość 97,9-100%, a fałszywie ujemne wyniki stanowią około 1%. W badaniu można zaobserwować brak lub zmniejszony przepływ krwi, objaw wiru, wodorozmocze reaktywne oraz nieprawidłowe ułożenie jądra.
atrofia jądra, ból moszny, eksploracja chirurgiczna, obrzęk moszny, odruch kremasterowy, orchidopeksja, powrózek nasienny, przepuklina pachwinowa, rezonans magnetyczny, saturacja tlenu, scyntygrafia jąder, skala TWIST, skręt jądra, skręt przyczepka jądra, spektroskopia w podczerwieni, technet-99m, ultrasonografia doplerowska, uraz moszny, uwięźnięta przepuklina, zapalenie jądra, zapalenie najądrza, zapalenie najądrza i jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Objawy
Przepuklina pępkowa charakteryzuje się uwypukleniem w okolicy pępka spowodowanym przedostawaniem się tkanki tłuszczowej, płynu lub fragmentu jelita przez osłabioną ścianę brzucha. U niemowląt i dzieci objawia się najczęściej bezbolesnym, miękkim wybrzuszeniem, które może się zmniejszać lub znikać w spoczynku, a samoistne zamknięcie następuje u około 90% przypadków przed 5. rokiem życia. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej u dzieci jest przepuklina większa niż 1,5 cm, utrzymująca się po 4-5 roku życia lub powodująca dolegliwości bólowe. U dorosłych przepuklina pępkowa zwykle powoduje dyskomfort, ból i uczucie ucisku, nie ulega samoistnemu zamknięciu i wymaga leczenia chirurgicznego, gdyż około 65% pacjentów będzie wymagało operacji ze względu na ryzyko powiększania się przepukliny i powikłań.
ciśnienie w jamie brzusznej, dopływ tętniczy, kolka niemowlęca, niedociśnienie, obrzęk, odprowadzenie przepukliny, operacja przepukliny, przepuklina pępkowa, tachykardia, uwięźnięcie przepukliny, uwięźnięta przepuklina, uwypuklenie pępka, worek przepuklinowy, wzdęcie brzucha, zadzierzgnięcie przepukliny, zawał sieci większej