antybiotyk ryfamycynowy

Antybiotyki ryfamycynowe to grupa leków przeciwbakteryjnych, których głównym przedstawicielem jest ryfampicyna (rifampicyna). Te antybiotyki działają poprzez hamowanie syntezy RNA bakterii, wiążąc się z podjednostką β bakteryjnej polimerazy RNA, co uniemożliwia inicjację transkrypcji.

Ryfamycyny charakteryzują się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, szczególnie wobec bakterii Gram-dodatnich oraz prątków gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Ze względu na zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, są skuteczne w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.

W praktyce klinicznej antybiotyki ryfamycynowe stosowane są głównie w leczeniu gruźlicy, trądu, zakażeń wywołanych przez MRSA oraz w profilaktyce zakażeń meningokokowych. Ze względu na szybkie wytwarzanie oporności przez bakterie, ryfamycyny stosuje się zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Wśród działań niepożądanych ryfamycyn należy wymienić: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność, reakcje nadwrażliwości oraz charakterystyczne czerwono-pomarańczowe zabarwienie płynów ustrojowych (mocz, pot, łzy). Leki te są również silnymi induktorami enzymów cytochromu P450, co prowadzi do licznych interakcji z innymi lekami.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl