wydzielanie śluzu w drogach oddechowych
Wydzielanie śluzu w drogach oddechowych to fizjologiczny proces produkcji wydzieliny śluzowej przez komórki nabłonka oddechowego, przede wszystkim komórki kubkowe oraz gruczoły podśluzówkowe. Śluz stanowi warstwę ochronną wyścielającą drogi oddechowe, która zatrzymuje patogeny, alergeny i cząstki zanieczyszczeń, zapobiegając ich przedostawaniu się do niższych partii układu oddechowego.
W warunkach prawidłowych wydzielina śluzowa składa się w 95% z wody oraz z glikoprotein (mucyn), enzymów, immunoglobulin, elektrolitów i komórek nabłonka. Rdzeń śluzu tworzy żel mucynowy, którego właściwości fizykochemiczne decydują o lepkości wydzieliny. Transport śluzu odbywa się dzięki skoordynowanej pracy rzęsek nabłonka oddechowego (klirens śluzowo-rzęskowy).
Zaburzenia wydzielania śluzu mogą przyjmować postać nadprodukcji, zmiany konsystencji lub upośledzenia transportu. Stany te obserwuje się w schorzeniach takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc, astma, mukowiscydoza, rozstrzenie oskrzeli czy zapalenie zatok. Nadmierna produkcja lub nieprawidłowa konsystencja śluzu prowadzi do zalegania wydzieliny, sprzyjając rozwojowi zakażeń i nasilając obturację dróg oddechowych.
W diagnostyce zaburzeń wydzielania śluzu istotną rolę odgrywa ocena makroskopowa (ilość, kolor, konsystencja plwociny), badania mikrobiologiczne oraz badania czynnościowe układu oddechowego. Leczenie ukierunkowane jest na poprawę właściwości reologicznych śluzu, wzmożenie klirensu śluzowo-rzęskowego oraz zmniejszenie nadprodukcji wydzieliny poprzez stosowanie leków mukolitycznych, mukokinetycznych oraz przeciwzapalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hedussin o smaku owocowym 8,25 mg/ml
Syrop Hedussin o smaku owocowym (8,25 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na wyciąg suchy z liści bluszczu pospolitego (Hederae helicis folii extractum siccum), inne rośliny z rodziny Araliaceae oraz na substancje pomocnicze, w szczególności sorbitol ciekły (E420) obecny w ilości do 465 mg/ml. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko pogorszenia objawów układu oddechowego wynikające z działania sekretolitycznego, które może prowadzić do nadmiernej produkcji śluzu i utrudnienia drożności oskrzeli w związku z niedojrzałością mechanizmów oczyszczania dróg oddechowych u najmłodszych pacjentów.
cukrzyca, drożność oskrzeli, działanie sekretolityczne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, ekstrakt z liści bluszczu, infekcja dróg oddechowych, mechanizm działania leku, nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancja fruktozy, objawy układu oddechowego, pacjent pediatryczny, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, rodzina Araliaceae, sorbitol, wyciąg z bluszczu pospolitego, wydzielanie śluzu w drogach oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg
Karbocysteina, substancja czynna leku PULNOZIN MUCO (750 mg, smak limonki), jest mukolitykiem z grupy leków przeciwkaszlowych i wykrztuśnych (kod ATC: R05CB03). Jej mechanizm działania polega na modulacji składu i ilości glikoprotein w śluzie dróg oddechowych. W warunkach podrażnienia dróg oddechowych karbocysteina zapobiega wzrostowi stosunku glikoprotein kwaśnych do obojętnych oraz ogranicza rozrost komórek kubkowych, co prowadzi do normalizacji wydzielania śluzu. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że karbocysteina utrzymuje poziom glikoprotein na stałym poziomie i przyspiesza powrót do stanu fizjologicznego po ekspozycji na czynniki drażniące.
glikoproteina kwaśna, glikoproteina śluzu, karbocysteina, komórka kubkowa, komórka śluzowa, komórka surowicza, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy i wykrztuśny, odkrztuszanie, schorzenie układu oddechowego, sialomucyna, śluz oskrzelowy, stan fizjologiczny, transport śluzu, właściwość mukolityczna, wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, wydzielina oskrzelowa, wydzielina z dróg oddechowych