seropozytywność CMV
Seropozytywność CMV odnosi się do obecności przeciwciał przeciwko cytomegalowirusowi (CMV) we krwi pacjenta, co wskazuje na przebyte lub aktywne zakażenie tym wirusem. CMV należy do rodziny herpeswirusów i jest szeroko rozpowszechniony w populacji ludzkiej, przy czym seroprewalencja wzrasta z wiekiem.
Wykrycie seropozytywności CMV jest istotne klinicznie szczególnie w kontekście transplantologii, ciąży oraz u pacjentów z obniżoną odpornością. U osób immunokompetentnych zakażenie CMV zwykle przebiega bezobjawowo lub powoduje łagodne objawy grypopodobne, natomiast u pacjentów z niedoborami odporności może prowadzić do ciężkich powikłań wielonarządowych.
Diagnostyka seropozytywności CMV opiera się głównie na testach serologicznych wykrywających przeciwciała klasy IgG i IgM. Przeciwciała IgM wskazują na świeże zakażenie, podczas gdy obecność przeciwciał IgG świadczy o przebytym zakażeniu. W transplantologii szczególnie ważna jest ocena statusu serologicznego dawcy i biorcy, gdyż niezgodność (dawca seropozytywny/biorca seronegatywny) zwiększa ryzyko powikłań związanych z reaktywacją wirusa.
W przypadku kobiet ciężarnych seropozytywność CMV nabyta przed ciążą stanowi czynnik ochronny przed pierwotnymi zakażeniami podczas ciąży, które są najbardziej niebezpieczne dla rozwijającego się płodu. Wrodzone zakażenie CMV może prowadzić do poważnych wad rozwojowych u noworodka, w tym uszkodzeń narządu słuchu, wzroku i ośrodkowego układu nerwowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valhit 450 mg
Valhit (walgancyklowir) w dawce 450 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki u dorosłych pacjentów z AIDS oraz do profilaktyki zakażeń CMV u pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych, w tym dzieci od urodzenia do 18 lat. W terapii zapalenia siatkówki stosuje się dwufazowe leczenie: indukcyjne mające na celu zahamowanie replikacji wirusa oraz podtrzymujące zapobiegające nawrotom choroby. Profilaktyka u biorców przeszczepów dotyczy sytuacji, gdy dawca jest seropozytywny, a biorca seronegatywny wobec CMV, a leczenie powinno rozpocząć się w ciągu 10 dni po transplantacji, aby zmniejszyć ryzyko ciężkich powikłań wirusowych i odrzutu przeszczepu.
cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, gancyklowir, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, leczenie indukcyjne, leczenie podtrzymujące, odrzucenie przeszczepu, profilaktyka CMV, profilaktyka przeciwwirusowa, prolek, przeszczepienie narządów miąższowych, replikacja wirusa, seropozytywność CMV, terapia immunosupresyjna, walgancyklowir, wirus cytomegalii, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja wirusem cytomegalii – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Infekcja wirusem cytomegalii (CMV) wykazuje zróżnicowane rokowanie zależne od stanu immunologicznego pacjenta, czasu zakażenia oraz obecności objawów klinicznych. U noworodków z objawową wrodzoną infekcją CMV śmiertelność wynosi około 30%, a istotne wskaźniki prognostyczne obejmują zapalenie siatkówki i naczyniówki (10-15% przypadków, często związane z upośledzeniem umysłowym), małogłowie (około 50% noworodków), zwapnienia wewnątrzczaszkowe oraz podwyższone stężenie białka w płynie mózgowo-rdzeniowym. Dzieci z wrodzonym zakażeniem CMV wymagają stałej kontroli audiologicznej ze względu na ryzyko późnej, nieprzewidywalnej głuchoty. Czas trwania wydalania wirusa z moczem nie koreluje z późniejszymi zaburzeniami neurologicznymi, wzrokowymi czy audiologicznymi ocenianymi w wieku 6 lat.
głuchota, leczenie przeciwwirusowe, małogłowie, napad padaczkowy, niepełnosprawność intelektualna, oddział intensywnej terapii, płyn mózgowo-rdzeniowy, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep narządu, przeszczep szpiku kostnego, reaktywacja CMV, seropozytywność CMV, stan immunologiczny, utrata słuchu, wirus cytomegalii, wrodzone zakażenie CMV, zapalenie mózgu, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie siatkówki, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zapalenie wątroby, zwapnienia wewnątrzczaszkowe