czynnik powierzchniowo czynny

Czynnik powierzchniowo czynny (surfaktant) to złożona mieszanina związków, głównie fosfolipidów (przede wszystkim fosfatydylocholiny) i białek, która obniża napięcie powierzchniowe na granicy faza wodna-powietrze w pęcherzykach płucnych. Jego kluczową rolą jest zapobieganie zapadaniu się pęcherzyków płucnych podczas wydechu, co umożliwia prawidłową wymianę gazową.

Surfaktant jest produkowany przez pneumocyty typu II w płucach, a jego niedobór prowadzi do zespołu zaburzeń oddychania (RDS), szczególnie u wcześniaków, u których produkcja surfaktantu zaczyna się dopiero około 34. tygodnia ciąży. W leczeniu RDS stosuje się egzogenny surfaktant, podawany dooskrzelowo, co znacząco zmniejszyło śmiertelność noworodków przedwcześnie urodzonych.

Zaburzenia związane z czynnikiem powierzchniowo czynnym występują również w wielu innych schorzeniach płucnych, takich jak ostre uszkodzenie płuc (ALI), zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zapalenie płuc czy mukowiscydoza. Badania nad surfaktantem koncentrują się na opracowaniu syntetycznych preparatów, które mogłyby być skuteczne w leczeniu nie tylko RDS, ale również innych schorzeń płucnych u dorosłych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl