guz nadnamiotowy
Guz nadnamiotowy (ang. supratentorial tumor) to termin określający nowotwór zlokalizowany w górnej części mózgowia, powyżej namiotu móżdżku (tentorium cerebelli). Obszar nadnamiotowy obejmuje struktury takie jak półkule mózgu, wzgórze, jądra podkorowe oraz układ komorowy z wyjątkiem IV komory.
Guzy nadnamiotowe mogą mieć charakter pierwotny (wywodzący się z tkanki mózgowej) lub przerzutowy. Do najczęstszych pierwotnych guzów nadnamiotowych należą glejaki (astrocytoma, glioblastoma multiforme), oponiaki, wyściółczaki oraz naczyniaki krwionośne. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji, wielkości oraz tempa wzrostu guza i mogą obejmować bóle głowy, napady padaczkowe, deficyty neurologiczne, zaburzenia osobowości oraz objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.
Diagnostyka guzów nadnamiotowych opiera się głównie na badaniach neuroobrazowych, przede wszystkim rezonansie magnetycznym (MRI) z kontrastem oraz tomografii komputerowej (CT). Leczenie jest zwykle wielokierunkowe i może obejmować interwencję neurochirurgiczną, radioterapię oraz chemioterapię, w zależności od typu histologicznego guza, jego umiejscowienia oraz stanu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ependymoma – Objawy
Ependymoma to rzadki nowotwór OUN wywodzący się z komórek ependymalnych, lokalizujący się w komorach mózgu lub kanale centralnym rdzenia kręgowego. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji, wielkości, stopnia złośliwości (grade I-III) oraz wieku pacjenta. Typowe symptomy to objawy wzrostu ciśnienia śródczaszkowego (bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia widzenia), zaburzenia neurologiczne związane z lokalizacją guza (np. ataksja, niedowłady, napady padaczkowe) oraz specyficzne objawy u dzieci, takie jak makrocefalia czy opóźnienie rozwoju. Ependymoma anaplastyczne (grade III) charakteryzują się szybszym wzrostem i większą tendencją do rozprzestrzeniania się w OUN, co wpływa na gorsze rokowanie. Wodogłowie jest częstym powikłaniem wynikającym z blokady przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego. Nawrót choroby występuje u około 26% pacjentów, najczęściej w miejscu pierwotnego guza, nawet po wielu latach od leczenia (mediana czasu do nawrotu około 14 lat). Lokalizacja nadnamiotowa, stopień III oraz niecałkowita resekcja znacząco zwiększają ryzyko progresji i nawrotu.
afazja, ataksja, ból głowy, ból szyi, całkowite usunięcie guza, ciśnienie śródczaszkowe, drętwienie i mrowienie, ependymoma rdzenia kręgowego, guz nadnamiotowy, jamistość rdzenia, kanał centralny rdzenia kręgowego, komora mózgu, komórki ependymalne, makrocefalia, napad padaczkowy, niedowład kończyn, niedowład połowiczy, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, nudności i wymioty, oczopląs, opóźnienie rozwoju, osłabienie mięśniowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, porażenie nerwów czaszkowych, radioterapia, resekcja chirurgiczna, subtotalna resekcja, syringomielia, wodogłowie, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Glejak wielopostaciowy – Epidemiologia
Glejak wielopostaciowy (GBM) jest najczęstszym i najbardziej agresywnym pierwotnym nowotworem złośliwym mózgu u dorosłych, stanowiąc około 14,5% wszystkich guzów OUN i 48,6% złośliwych guzów OUN. Średni czas przeżycia wynosi około 15 miesięcy, a 5-letni wskaźnik przeżycia to zaledwie 5-6,9%. Roczna standaryzowana częstość występowania w USA wynosi 3,19/100 000, z wyższą zapadalnością u mężczyzn (3,97/100 000) niż u kobiet (2,53/100 000), a mediana wieku diagnozy to 64 lata. GBM lokalizuje się głównie w płatach czołowym, skroniowym i ciemieniowym, a czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące, czynniki immunologiczne, polimorfizmy genetyczne oraz zespoły dziedziczne (np. zespół Turcota, Li-Fraumeni). Epidemiologia wykazuje różnice rasowe i etniczne, z najwyższą zapadalnością u białych nie-Latynosów (3,51/100 000) i najniższą u Azjatów (1,18/100 000).
badanie asocjacyjne całego genomu, choroba Olliera, glejak wielopostaciowy, guz nadnamiotowy, guz ośrodkowego układu nerwowego, immunoterapia, limfocyt T cytotoksyczny, lokalizacja nadnamiotowa, metylacja promotora MGMT, mutacja IDH, nadzór epidemiologiczny, nowotwór złośliwy mózgu, ocena geriatryczna, polimorfizm nukleotydowy, promieniowanie jonizujące, resekcja guza, temozolomid, wskaźnik zapadalności, zespół Li-Fraumeni, zespół Lyncha, zespół Maffucciego, zespół nowotworowy, zespół Turcota