nadżerka jamy ustnej
Nadżerka jamy ustnej (łac. erosio mucosae oris) to powierzchowne ubytki błony śluzowej jamy ustnej, które nie przekraczają warstwy podstawnej nabłonka. W przeciwieństwie do owrzodzeń, nadżerki nie sięgają tkanki podśluzowej i zwykle goją się bez pozostawienia blizny.
Etiologia nadżerek jamy ustnej jest różnorodna – mogą być one wynikiem urazów mechanicznych (np. przygryzienie, ostre krawędzie zębów lub uzupełnień protetycznych), oparzeń termicznych lub chemicznych, reakcji alergicznych, zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych), chorób autoimmunologicznych (np. pemfigoid, pęcherzyca), chorób ogólnoustrojowych (np. choroba Leśniowskiego-Crohna) lub działań niepożądanych leków.
Klinicznie nadżerki prezentują się jako powierzchowne, czerwone lub żółtawe ubytki na błonie śluzowej, często pokryte włóknikiem, zazwyczaj bolesne przy kontakcie z pokarmem, szczególnie kwaśnym lub pikantnym. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić afty, liszaj płaski nadżerkowy, pierwotne i wtórne zakażenia wirusowe oraz choroby pęcherzowe.
Leczenie nadżerek jamy ustnej jest uzależnione od ich przyczyny i obejmuje eliminację czynnika drażniącego, stosowanie miejscowych środków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i przyspieszających gojenie oraz leczenie choroby podstawowej. W większości przypadków nadżerki goją się samoistnie w ciągu 7-14 dni, jednak nawracające lub nieulegające wygojeniu zmiany wymagają pogłębionej diagnostyki, w tym niekiedy biopsji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Albothyl
Albothyl w postaci globulek zawiera 90 mg polikrezulenu i wymaga stosowania z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Połknięcie globulek jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych nadżerek przełyku; w przypadku przypadkowego połknięcia należy natychmiast wypić dużą ilość wody i skontaktować się z lekarzem. Kontakt z oczami wymaga natychmiastowego przemycia wodą i ewentualnej konsultacji okulistycznej. Pacjentki powinny powstrzymać się od stosunków płciowych podczas terapii oraz przez 7 dni po jej zakończeniu. Ze względu na drażniące działanie leku, należy unikać stosowania tradycyjnych mydeł do higieny intymnej. Albothyl intensywnie pobudza proces gojenia tkanek, a oddzielanie się martwiczych tkanek jest objawem terapeutycznym, nie wymagającym niepokoju, przy czym skoagulowane tkanki powinny być usuwane, aby zapobiec podrażnieniom.
Albothyl, choroba przenoszona drogą płciową, działanie drażniące, działanie lecznicze, globulka dopochwowa, gojenie tkanek, higiena intymna, kiła, koagulacja tkanek, konsultacja okulistyczna, nadżerka jamy ustnej, nadżerka przełyku, podrażnienie błony śluzowej, polikrezulen, rzeżączka, stosunek płciowy, tkanka martwicza, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Polikrezulen – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Polikrezulen, substancja czynna preparatu Albothyl (90 mg w globulkach dopochwowych), wykazuje silne działanie żrące, co wyklucza jego doustne stosowanie ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń przewodu pokarmowego, w tym nadżerek przełyku. W przypadku przypadkowego połknięcia zaleca się natychmiastowe wypicie dużej ilości wody i pilny kontakt z lekarzem. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania dopochwowego, a podczas terapii oraz przez 7 dni po jej zakończeniu pacjentka powinna powstrzymać się od współżycia seksualnego, aby umożliwić prawidłowe gojenie tkanek i uniknąć podrażnień błon śluzowych. Należy również unikać kontaktu preparatu z oczami – w razie ekspozycji konieczne jest natychmiastowe płukanie wodą i ewentualna konsultacja okulistyczna.
choroby przenoszone drogą płciową, działanie żrące, globulki dopochwowe, kiła, koagulacja tkanek, konsultacja okulistyczna, martwica tkanek, nadżerka jamy ustnej, nadżerka przełyku, podrażnienie błony śluzowej, polikrezulen, regeneracja tkanek, rzeżączka, substancja czynna, właściwości przeciwdrobnoustrojowe, zakażenie HIV