ekstrakcja przyległych zębów
Ekstrakcja przyległych zębów to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu sąsiadujących ze sobą zębów w jednym czasie operacyjnym. Procedura ta jest stosowana w przypadkach, gdy kilka sąsiadujących zębów jest zakwalifikowanych do usunięcia z powodu rozległych zmian próchnicowych, zaawansowanej choroby przyzębia, urazów lub jako przygotowanie do leczenia protetycznego czy ortodontycznego.
Zabieg wymaga szczególnej techniki operacyjnej, aby zminimalizować uraz okolicznych tkanek i kości wyrostka zębodołowego. Chirurg stomatologiczny musi zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć złamania przegrody międzyzębowej oraz nadmiernego ubytku kości, co mogłoby utrudnić późniejszą rehabilitację protetyczną.
Po ekstrakcji przyległych zębów zalecane jest natychmiastowe zastosowanie środków zapobiegających nadmiernej resorpcji kości wyrostka zębodołowego, takich jak materiały kościozastępcze czy membrany zaporowe (techniki sterowanej regeneracji kości). Szczególnie istotne jest to w przypadku planowanego późniejszego leczenia implantoprotetycznego w obszarze usuniętych zębów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci winianu, stosowany w znieczuleniu miejscowym w stomatologii. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju i złożoności zabiegu. Przy ekstrakcjach zębów górnych bez stanu zapalnego zaleca się iniekcję 1,8 ml od strony przedsionka jamy ustnej na ząb, z możliwością dodatkowej dawki 1-1,8 ml w przypadku niedostatecznego znieczulenia. Dla zabiegów na tkankach podniebienia, takich jak nacinanie czy zszywanie, stosuje się około 0,1 ml roztworu na wkłucie. Przy ekstrakcjach dolnych przedtrzonowców dawka wynosi 1,8 ml na ząb, z możliwością dodatkowej iniekcji lub iniekcji do otworu żuchwowego, jeśli znieczulenie jest niewystarczające. Maksymalna dawka artykainy u dorosłych to 7 mg/kg masy ciała, co odpowiada do 500 mg (12,5 ml roztworu), a u dzieci i młodzieży 5 mg/kg masy ciała, z indywidualnym dostosowaniem objętości iniekcji do wieku i masy ciała.
artykaina chlorowodorek i adrenalina, dawka artykainy, ekstrakcja przyległych zębów, ekstrakcja zębów górnych, iniekcja przedsionkowa, reakcja ogólna, stan zapalny, stężenie artykainy, technika iniekcji, tkanki podniebienia, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia czynności wątroby i nerek, zapalenie wątroby, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orabloc (40 mg + 0,005 mg)/ml
Orabloc to roztwór do iniekcji zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,005 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci winianu, stosowany wyłącznie w znieczuleniach stomatologicznych. Maksymalna dawka artykainy u dorosłych wynosi 7 mg/kg masy ciała, a dawki do 500 mg (12,5 ml roztworu) są dobrze tolerowane. Dawkowanie zależy od rodzaju zabiegu: ekstrakcje zębów górnych i dolnych przedtrzonowców bez stanu zapalnego wymagają zwykle 1,8 ml roztworu na ząb, z możliwością dodatkowej iniekcji 1-1,8 ml; nacinanie lub zszywanie tkanek podniebienia wymaga około 0,1 ml na wkłucie; wypełnienia i szlifowanie kikutów zęba (z wyjątkiem dolnych przedtrzonowców) stosuje się dawki 0,5-1,8 ml. U dzieci dawka nie powinna przekraczać 5 mg/kg masy ciała, a u pacjentów w podeszłym wieku lub z ciężkimi zaburzeniami wątroby i nerek zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.
adrenalina, artykaina chlorowodorek, aspiracja dwuetapowa, dawka artykainy, ekstrakcja przyległych zębów, ekstrakcja zębów górnych, iniekcja przedsionkowa, podanie donaczyniowe, reakcja ogólnoustrojowa, stężenie artykainy, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie stomatologiczne, zapalenie wątroby, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie stomatologiczne, żuchwa