przyrostowy odzysk
Przyrostowy odzysk (incremental recovery) to strategia stosowana w medycynie regeneracyjnej oraz rehabilitacji, polegająca na stopniowym, systematycznym przywracaniu funkcji tkanek, narządów lub sprawności organizmu po urazie, chorobie lub zabiegu operacyjnym.
W neurologii i fizjoterapii przyrostowy odzysk funkcji oznacza powolne, etapowe odzyskiwanie zdolności motorycznych czy poznawczych po udarze mózgu, urazie czaszkowo-mózgowym czy uszkodzeniu rdzenia kręgowego. Proces ten opiera się na neuroplastyczności mózgu – zdolności do tworzenia nowych połączeń neuronalnych i reorganizacji istniejących obwodów nerwowych.
W transplantologii i nefrologii termin ten może odnosić się do stopniowego odzyskiwania funkcji nerki po przeszczepie lub ostrym uszkodzeniu nerkowym. W kardiologii przyrostowy odzysk funkcji mięśnia sercowego obserwuje się po zawale lub zabiegach rewaskularyzacyjnych.
Koncepcja przyrostowego odzysku jest istotna w planowaniu terapii długoterminowej, gdzie postęp pacjenta jest monitorowany poprzez określone punkty odniesienia, a intensywność i zakres interwencji są odpowiednio modyfikowane, aby osiągnąć optymalny rezultat kliniczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Willfact 1000 j.m. 1000 j.m.
Produkt leczniczy Willfact, zawierający ludzki czynnik von Willebranda (vWF), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne u dorosłych pacjentów z chorobą von Willebranda typu 3. Po podaniu pojedynczej dawki 100 j.m./kg masy ciała, średnia powierzchnia pod krzywą (AUC0-∞) wynosi 3444 j.m.×godz./dl, odzysk in vivo osiąga 2,1 [j.m./dl]/[j.m./kg mc.], a okres półtrwania waha się od 8 do 14 godzin (średnio 12 godzin). Maksymalne stężenie vWF w osoczu osiągane jest szybko, w ciągu 30 minut do godziny. Produkt wpływa również na normalizację stężenia czynnika VIII (FVIII), którego poziom wzrasta średnio o 6% (j.m./dl) na godzinę, osiągając normalizację w ciągu 6-12 godzin i utrzymując się przez 2-3 dni. Przykładowo, u pacjentów z wyjściowym stężeniem FVIII:C poniżej 5% (j.m./dl), po 6 godzinach od podania Willfact stężenie FVIII:C wzrasta do około 40% (j.m./dl) i utrzymuje się na tym poziomie ponad 24 godziny.
choroba von Willebranda, choroba von Willebranda typu 3, ciężka choroba von Willebranda, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, epizod krwawienia, klirens, kofaktor rystocetyny, maksymalne stężenie leku, normalizacja czynnika VIII, odzysk in vivo, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenie-czas, powierzchnia pod krzywą, przyrostowy odzysk, średni czas przebywania leku, współczynnik odzysku, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Willfact 500 j.m. 500 j.m./5 ml
Willfact, zawierający ludzki czynnik von Willebranda (vWF), dostępny w dawkach 500, 1000 i 2000 j.m., po rekonstytucji zawiera około 100 j.m./ml vWF. Farmakokinetyka u dorosłych pacjentów z chorobą von Willebranda typu 3 wykazuje średnią AUC0-∞ na poziomie 3444 j.m.×godz./dl po dawce 100 j.m./kg mc., odzysk 2,1 [j.m./dl]/[j.m./kg mc.], okres półtrwania 8–14 godzin (średnio 12 godz.), klirens 3,0 ml/godz./kg oraz Cmax osiągane w 30–60 minut po podaniu. Po podaniu Willfact obserwuje się stopniowy wzrost stężenia FVIII o 6% (j.m./dl) na godzinę, z normalizacją po 6–12 godzinach i utrzymaniem podwyższonego poziomu FVIII przez 2–3 dni, co jest istotne w planowaniu terapii hemostatycznej.
choroba von Willebranda, ciężka choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, jaskra, klirens leku, kofaktor rystocetyny, metoda chromogenna, odzysk leku, okres półtrwania, pole pod krzywą, przyrostowy odzysk, średni czas przebywania leku, stężenie czynnika VIII, stężenie maksymalne, współczynnik odzysku, wstrzyknięcie preparatu, zmienność międzyosobnicza