idiopatyczne zapalenie osierdzia

Idiopatyczne zapalenie osierdzia to stan zapalny błony osierdziowej o nieznanej przyczynie, który występuje po wykluczeniu wszystkich możliwych do zidentyfikowania etiologii. Stanowi ono diagnozę z wykluczenia i obejmuje około 80-90% przypadków ostrego zapalenia osierdzia w krajach rozwiniętych.

Pacjenci z idiopatycznym zapaleniem osierdzia zazwyczaj prezentują charakterystyczny ból w klatce piersiowej, który nasila się podczas głębokiego oddychania i przy zmianie pozycji ciała. W badaniu przedmiotowym często można usłyszeć tarcie osierdziowe. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, MRI serca), EKG oraz badania laboratoryjne w celu wykluczenia innych przyczyn zapalenia.

Leczenie idiopatycznego zapalenia osierdzia opiera się głównie na zastosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) jako terapii pierwszego rzutu, wspomaganej przez kolchicynę, która znacząco zmniejsza ryzyko nawrotów. W przypadkach opornych rozważa się zastosowanie glikokortykosteroidów, jednak ich użycie wiąże się z wyższym ryzykiem nawrotów choroby.

Rokowanie w idiopatycznym zapaleniu osierdzia jest zazwyczaj dobre, z całkowitym ustąpieniem objawów u większości pacjentów. Jednak u około 15-30% pacjentów mogą wystąpić nawroty. Długoterminowe monitorowanie jest zalecane, szczególnie u pacjentów z historią nawrotów lub przy niepełnej odpowiedzi na leczenie początkowe.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl