pokrzywka słoneczna
Pokrzywka słoneczna (łac. urticaria solaris) to rzadka postać pokrzywki fizycznej, która pojawia się w wyniku ekspozycji skóry na promieniowanie słoneczne. Zmiany skórne występują zwykle w ciągu kilku minut do godziny po ekspozycji na światło słoneczne i manifestują się jako swędzące bąble pokrzywkowe, które ustępują zazwyczaj w ciągu 1-3 godzin od zaprzestania ekspozycji.
Patofizjologia pokrzywki słonecznej wiąże się z reakcją immunologiczną typu I, gdzie pod wpływem promieniowania UV dochodzi do aktywacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych, głównie histaminy. Choroba może być wywoływana przez różne długości fal elektromagnetycznych, najczęściej UVA, UVB lub światło widzialne.
Diagnostyka pokrzywki słonecznej obejmuje przede wszystkim testy prowokacyjne z użyciem różnych źródeł światła oraz fototesty. Leczenie polega głównie na unikaniu ekspozycji na promieniowanie słoneczne, stosowaniu preparatów z filtrem UV o szerokim spektrum działania oraz farmakoterapii z użyciem leków przeciwhistaminowych. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się fotochemioterapię PUVA, doustne leki immunosupresyjne lub terapię immunoglobulinami.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Objawy
Wysypka wielopostaciowa na światło (PMLE) jest najczęstszą idiopatyczną fotodermatozą, charakteryzującą się opóźnioną reakcją skóry na promieniowanie UV, dotykającą 10-20% populacji, głównie w klimacie umiarkowanym. Klinicznie manifestuje się różnorodnymi zmianami skórnymi, takimi jak grudki (2-5 mm), pęcherzyki, rumień wielopostaciowy, płaskie wyniosłe obszary czy wybroczyny, najczęściej na odsłoniętych po zimie partiach ciała (dekolt, szyja, ramiona, przedramiona, uda, nogi, grzbiety dłoni). Objawy to świąd, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk, zwykle symetryczne, pojawiające się od 30 minut do 2-3 dni po ekspozycji na słońce. Wysypka ustępuje samoistnie w ciągu 7-10 dni, choć może utrzymywać się do 5 tygodni, a jej nasilenie zmniejsza się w trakcie lata dzięki zjawisku hartowania skóry, które występuje u około 50% pacjentów. PMLE ma tendencję do nawrotów sezonowych, a u większości pacjentów objawy utrzymują się przez wiele lat, z możliwym całkowitym ustąpieniem po około 30 latach.
ból głowy, dreszcze, fotodermatoza idiopatyczna, fototerapia, fototyp skóry, gorączka, hartowanie skóry, infekcja skóry, klatka piersiowa, kortykosteroid, krem steroidowy, nudności, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk, oparzenie słoneczne, pęcherzyk, pieczenie skóry, pokrzywka, pokrzywka słoneczna, promieniowanie UV, rumień wielopostaciowy, świąd, wybroczyny, wyprysk, wysypka wielopostaciowa na światło, zaczerwienienie skóry, zmiany pęcherzykowe - Leksykon chorób i schorzeń
Oparzenie słoneczne – Etiologia i przyczyny
Oparzenie słoneczne to ostry stan zapalny skóry wywołany nadmierną ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe (UV), głównie UVB (290-320 nm), które uszkadza DNA i RNA keratynocytów naskórka, inicjując odpowiedź zapalną. Minimalna dawka rumieniowa (MED) różni się w zależności od fototypu skóry według skali Fitzpatricka, gdzie fototypy I-III charakteryzują się większą podatnością na oparzenia. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje rozszerzenie naczyń krwionośnych, uwalnianie mediatorów zapalnych (prostaglandyny, bradykinina), apoptozę uszkodzonych komórek oraz napływ komórek układu odpornościowego. Czynniki ryzyka to m.in. jasna karnacja, wiek (dzieci i młodzież), choroby genetyczne (xeroderma pigmentosum), schorzenia autoimmunologiczne (toczeń), stosowanie leków fotouczulających (np. diuretyki tiazydowe, tetracykliny, retinoidy) oraz czynniki środowiskowe (wysokość nad poziomem morza, odbicie promieni UV od śniegu, pory dnia i roku). Opalenizna, choć świadczy o zwiększonej produkcji melaniny, zapewnia jedynie ograniczoną ochronę (SPF ok. 3) i nie chroni przed uszkodzeniem DNA.
antybiotyk tetracyklinowy, apoptoza, czerniak złośliwy, diuretyk tiazydowy, fluorochinolon, fotodermatoza, fotostarzenie skóry, fototyp skóry Fitzpatricka, fotouczulenie, lek przeciwgrzybiczny, melanina, minimalna dawka rumieniowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oparzenie radiacyjne, oparzenie słoneczne, pokrzywka słoneczna, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVB, promieniowanie UVC, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień, skala Fitzpatricka, uszkodzenie DNA, uszkodzenie RNA, wielopostaciowa osutka świetlna, xeroderma pigmentosum, zatrucie słoneczne, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Etiologia i przyczyny
Alergia słoneczna to grupa schorzeń dermatologicznych manifestujących się świądową wysypką po ekspozycji na promieniowanie UV, z wielopostaciową osutką świetlną (PMLE) stanowiącą około 70% przypadków. Mechanizm patofizjologiczny opiera się na nieprawidłowej reakcji immunologicznej skóry na promieniowanie UVA (odpowiedzialne za 90% przypadków PMLE), które modyfikuje substancje skórne, wywołując odpowiedź układu odpornościowego. Czynniki ryzyka obejmują jasną karnację, płeć żeńską (90% przypadków PMLE), wiek 20-30 lat, klimat umiarkowany z wyraźnymi porami roku oraz predyspozycje genetyczne, zwłaszcza w przypadku świerzbiączki letniej (actinic prurigo). Ponadto, fotowrażliwość może dotyczyć różnych zakresów promieniowania UV i światła widzialnego (300-500 nm), a także być indukowana przez leki (np. tetracykliny, NLPZ, izotretynoinę) i substancje chemiczne stosowane na skórę (oksybenzon, retinoidy, kwas glikolowy). Reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne różnią się klinicznie i patomechanicznie, co ma znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne.
chinolon, fotoalergia, fototoksyczność, furanokumaryna, histamina, hydrochlorotiazyd, izotretynoina, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny niesteroidowy, łuszczyca, mechanizm obronny, nietolerancja histaminy, pelagra, pokrzywka słoneczna, porfiria, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, reakcja alergiczna, stres oksydacyjny, swędząca wysypka, światło widzialne, świerzbiączka letnia, toczeń rumieniowaty układowy, układ immunologiczny, wielopostaciowa osutka świetlna, xeroderma pigmentosum - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Epidemiologia
Termin „alergia słoneczna” obejmuje głównie polymorphous light eruption (PMLE) oraz pokrzywkę słoneczną (solar urticaria), które różnią się patofizjologią i manifestacją kliniczną, ale łączy je nadwrażliwość na promieniowanie UV lub widzialne. PMLE jest najczęstszą idiopatyczną fotodermatozą, występującą u 10-20% populacji w USA i Europie Zachodniej, z niższą częstością w Chinach (0,65%) i najwyższą w Irlandii (21,4%). Choroba pojawia się najczęściej w pierwszych trzech dekadach życia, z przewagą kobiet (2-3:1) i częstszym występowaniem u osób o jasnej karnacji oraz w klimacie umiarkowanym. Pokrzywka słoneczna jest rzadsza, stanowiąc <0,5% wszystkich pokrzywek i około 7% fotodermatoz, z około 650 udokumentowanymi przypadkami na świecie, średni wiek zachorowania to 35-38 lat, z przewagą kobiet. W diagnostyce pokrzywki słonecznej istotne są testy prowokacyjne w jednostkach fotobiologicznych, a objawy najczęściej ograniczają się do obszarów eksponowanych na światło widzialne lub naturalne.
alergia słoneczna, alergiczny nieżyt nosa, atopia, czerniak, ekspozycja na słońce, fotodermatoza, jasna karnacja, nieczerniakowy nowotwór skóry, pokrzywka słoneczna, promieniowanie UV, przewlekła pokrzywka, przewlekła pokrzywka indukowalna, remisja objawów, swędząca wysypka, światło widzialne, test prowokacyjny, trudność diagnostyczna, wielopostaciowa osutka świetlna, xeroderma pigmentosum, znamię melanocytowe - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Diagnostyka i diagnoza
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne manifestujące się swędzącymi, uniesionymi bąblami o kolorze czerwonym lub różowym, które bledną pod uciskiem. Wyróżnia się pokrzywkę ostrą (<6 tygodni) oraz przewlekłą (≥6 tygodni, objawy ≥2 razy/tydzień). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu klinicznym, uwzględniającym charakterystykę zmian skórnych, obecność obrzęku naczynioruchowego (angioedema), historię alergii i potencjalne czynniki wyzwalające (NLPZ, antybiotyki, alergeny pokarmowe, ukąszenia owadów). W pokrzywce przewlekłej idiopatycznej (80-90% przypadków) czynnik etiologiczny często pozostaje nieznany. Do oceny nasilenia stosuje się skalę aktywności pokrzywki (UAS), monitorującą liczbę bąbli i intensywność świądu.
alergolog, autoprzeciwciało, bąbel pokrzywkowy, choroba autoimmunologiczna tarczycy, dermatolog, dermografizm, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, eozynofilia, immunolog, inhibitor C1-esterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, marker stanu zapalnego, mastocytoza, morfologia krwi, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pokrzywka cholinergiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka przewlekła, pokrzywka przewlekła spontaniczna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka z zimna, pokrzywkowe zapalenie naczyń, przeciwciało IgE, skala aktywności pokrzywki, test skórny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognoza alergii słonecznej jest zróżnicowana i zależy od typu alergii, indywidualnej wrażliwości skóry oraz przestrzegania zaleceń profilaktycznych. Typowy epizod ustępuje w ciągu kilku godzin do kilku dni po ekspozycji na słońce, choć wysypka może utrzymywać się do 2 tygodni. Zmiany skórne zwykle nie pozostawiają blizn, o ile nie dochodzi do mechanicznego uszkodzenia skóry. Polimorficzna osutka świetlna (PMLE) i świerzbiączka słoneczna (actinic prurigo) wykazują poprawę w ciągu 5-7 lat, a nasilenie objawów PMLE zmniejsza się z czasem. Fotoalergiczne zapalenie skóry ma bardzo dobre rokowanie przy unikaniu alergenu chemicznego. Pokrzywka słoneczna cechuje się największym ryzykiem przewlekłości, choć u części pacjentów może ustąpić samoistnie.
alergia słoneczna, blizna, czerniak, ekspozycja słoneczna, filtr przeciwsłoneczny, fotohartowanie, fototerapia, fotowrażliwość, fotowrażliwość skóry, nowotwór skóry, ochrona przeciwsłoneczna, odzież ochronna, pokrzywka słoneczna, polimorficzna osutka świetlna, promieniowanie UV, rak płaskonabłonkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, tolerancja na promieniowanie UV, wysypka skórna, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Patofizjologia i mechanizm
Alergia słoneczna (fotodermatoza) obejmuje różnorodne zaburzenia skórne związane z nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną na promieniowanie UV i światło widzialne, w tym najczęściej występującą wielopostaciową osutkę świetlną (PMLE) oraz pokrzywkę słoneczną (Solar Urticaria, SU). Patogeneza SU opiera się na mechanizmie nadwrażliwości typu I zależnym od IgE, gdzie promieniowanie UV aktywuje chromofory w surowicy lub skórze, tworząc fotoalergen wywołujący degranulację komórek tucznych i uwolnienie histaminy. Reakcje mogą obejmować szeroki zakres długości fal (290-800 nm), a mechanizm „podwójnego spektrum działania” wskazuje na modulację odpowiedzi immunologicznej przez różne długości fal UV. PMLE natomiast jest opóźnioną reakcją nadwrażliwości typu IV, charakteryzującą się produkcją neoantygentów, dysregulacją mikrobiomu skóry oraz zmniejszoną ekspresją cytokin immunosupresyjnych (TNF-α, IL-4, IL-10) i wzrostem IL-1 (w tym IL-36 gamma). W patogenezie PMLE istotne jest również upośledzenie usuwania keratynocytów apoptotycznych oraz rola mikrobiomu skóry, który poprzez peptydy przeciwdrobnoustrojowe (AMP) może inicjować i podtrzymywać stan zapalny.
alergia słoneczna, apoptoza komórkowa, czynnik martwicy nowotworu, degranulacja komórek tucznych, fotodermatoza, fotouczulacz, furanokumaryna, hartowanie skóry, immunosupresja, interleukina-10, interleukina-4, komórka Langerhansa, komórka tuczna, limfocyt T, mediator zapalny, mikrobiom skóry, nadwrażliwość typu I, neoantygen, peptyd przeciwdrobnoustrojowy, pokrzywka słoneczna, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, przeciwciało IgE, reakcja fotoalergiczna, tolerancja immunologiczna, wielopostaciowa osutka świetlna - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Objawy
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne dotykające około 20% populacji, charakteryzujące się nagłym pojawieniem się swędzących, uniesionych bąbli o różnej wielkości (od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów), które bledną pod uciskiem (blanching) i mogą występować na dowolnej części ciała. Objawy towarzyszące to intensywny świąd, pieczenie, kłucie oraz ciepło w obrębie zmian. U około 50% pacjentów obserwuje się współistnienie obrzęku naczynioruchowego (angioedema), szczególnie niebezpiecznego, gdy dotyczy języka, gardła lub dróg oddechowych. Klasyfikacja pokrzywki opiera się na czasie trwania objawów: ostra (<6 tygodni) często związana z infekcjami wirusowymi lub reakcjami alergicznymi, oraz przewlekła (>6 tygodni), często o podłożu idiopatycznym lub autoimmunologicznym. Specyficzne formy to pokrzywka indukowana bodźcami fizycznymi (zimno, ciepło, ucisk, światło, wysiłek). Przebieg jest dynamiczny, z bąblami utrzymującymi się do 24 godzin i zmieniającą się lokalizacją zmian.
alergia pokarmowa, anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, choroba autoimmunologiczna, choroba tarczycy, dermografizm, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pokrzywka autoimmunologiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka fizykalna, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka przewlekła samoistna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka wibracyjna, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Epidemiologia
Pokrzywka jest powszechnym schorzeniem dermatologicznym, dotykającym 15-25% populacji w ciągu życia, z globalną chorobowością szacowaną na 86 milionów osób w 2017 roku. Ostra pokrzywka (<6 tygodni) występuje częściej niż przewlekła (>6 tygodni), której punktowa chorobowość wynosi 0,1-1,8%. Przewlekła pokrzywka spontaniczna (CSU) dotyka głównie kobiety (2:1 do 4:1) i najczęściej występuje w wieku 20-40 lat. U dzieci pokrzywka występuje z częstością 2-7%, a przewlekła pokrzywka u 0,1-3%. Choroba ma zróżnicowaną epidemiologię geograficzną i socjoekonomiczną, z wyższą częstością w regionach o niższym PKB i niższym wskaźniku rozwoju społeczno-demograficznego (SDI). Występują różne podtypy, w tym pokrzywka indukowana (CIndU) z częstością 0,5% w populacji ogólnej i 20-30% wśród przewlekłych przypadków, oraz rzadsze formy jak pokrzywka słoneczna i opóźniona pokrzywka z ucisku (DPU). Średni czas trwania przewlekłej pokrzywki wynosi 2-5 lat, a 60% pacjentów nie osiąga remisji w ciągu 5 lat.
alergiczny nieżyt nosa, astma, atopia, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba tarczycy, bąbel pokrzywkowy, bezsenność, choroba atopowa, depresja, leczenie przeciwhistaminowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka słoneczna, przewlekła pokrzywka spontaniczna, skala UAS7, wyprysk - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Diagnostyka i diagnoza
Alergia słoneczna, obejmująca różne formy fotowrażliwości, wymaga precyzyjnej diagnostyki opartej na szczegółowym wywiadzie lekarskim oraz badaniu fizykalnym, ze szczególnym uwzględnieniem charakteru, czasu pojawienia się i lokalizacji zmian skórnych. Kluczową rolę odgrywa fototestowanie, które pozwala na określenie minimalnej dawki wywołującej reakcję (MUD) oraz identyfikację rodzaju promieniowania (UVA, UVB, światło widzialne) odpowiedzialnego za objawy. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić polimorficzną osutkę świetlną (PMLE), pokrzywkę słoneczną, świerzbiaczkę letnią, reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne oraz choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty układowy czy skórna postać zapalenia skórno-mięśniowego. Fotopatch testing jest niezbędny przy podejrzeniu reakcji fotoalergicznych wywołanych przez substancje aplikowane na skórę. Dodatkowo, badania laboratoryjne i biopsja skóry mogą być konieczne w celu wykluczenia innych schorzeń i potwierdzenia diagnozy.
alergia słoneczna, alergolog, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, bezpośrednia immunofluorescencja, biomarker, biopsja skóry, dermatolog, desensytyzacja, fotodermatoza, fototerapia, fototestowanie, fotowrażliwość, immunoglobulina dożylna, immunosupresja, kortykosteroid, leczenie biologiczne, lek fotouczulający, lek przeciwhistaminowy, PMLE, pokrzywka słoneczna, polimorficzna osutka świetlna, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, świerzbiączka letnia, toczeń rumieniowaty układowy, wywiad lekarski, zapalenie skórno-mięśniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Leczenie
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne charakteryzujące się obecnością swędzących, uniesionych bąbli i obrzęków z towarzyszącym rumieniem. Leczenie koncentruje się na kontroli objawów, eliminacji czynników wyzwalających oraz zapobieganiu nawrotom. W terapii pierwszego rzutu stosuje się leki przeciwhistaminowe drugiej generacji (np. loratadyna, desloratadyna, feksofenadyna, cetyryzyna, lewocetyryzyna), które można dawkować raz dziennie i które cechują się korzystnym profilem bezpieczeństwa. W przypadku nieskuteczności standardowych dawek, zaleca się ich zwiększenie do czterokrotności. W cięższych lub opornych przypadkach stosuje się dodatkowo leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji (difenhydramina, hydroksyzyna, doksepina) oraz antagonistów receptora H2 (cymetydyna, famotydyna, ranitydyna). Kortykosteroidy systemowe (prednizon, prednizolon) w dawce 0,5-1 mg/kg/dobę przez 3-10 dni są zarezerwowane dla ciężkich, opornych na leczenie postaci, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.
adrenalina, anafilaksja, antagonista receptora H2, antagonista receptora leukotrienowego, autostrzykawka z adrenaliną, cetyrzyna, cyklosporyna, cymetydyna, difenhydramina, doksepina, famotydyna, feksofenadyna, fototerapia, glikokortykosteroidy, hydroksychlorochina, hydroksyzyna, immunoglobulina E, kortykosteroidy systemowe, leki immunosupresyjne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwleukotrienowe, loratadyna, metotreksat, montelukast, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka, pokrzywka autoimmunologiczna, pokrzywka fizykalna, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka słoneczna, prednizon, promieniowanie ultrafioletowe, przeciwciało monoklonalne, ranitydyna, terapia biologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Zapobieganie i profilaktyka
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne manifestujące się swędzącymi, uniesionymi bąblami na skórze, które mogą mieć charakter ostry (<6 tygodni) lub przewlekły (>6 tygodni). Kluczowym elementem zapobiegania jest identyfikacja i eliminacja czynników wyzwalających, takich jak alergeny pokarmowe (orzechy, owoce morza), leki (antybiotyki, NLPZ, inhibitory ACE), infekcje wirusowe, czynniki fizyczne (zimno, ciepło, nacisk) oraz stres. Diagnostyka obejmuje testy alergiczne punktowe i serologiczne. Modyfikacje stylu życia, takie jak noszenie luźnej bawełnianej odzieży, unikanie przegrzania, stosowanie kremów z filtrem SPF oraz redukcja ekspozycji na alergeny domowe, są istotne w profilaktyce. Zarządzanie stresem poprzez techniki relaksacyjne i wsparcie psychologiczne również odgrywa ważną rolę.
alergen wziewny, alergia pokarmowa, antagonista receptora H1, antagonista receptora H2, autostrzykawka z adrenaliną, cyklosporyna, immunoterapia alergenowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid systemowy, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy II generacji, mononukleoza zakaźna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, omalizumab, pokrzywka, pokrzywka cieplna, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka słoneczna, reakcja alergiczna, test alergiczny, wirusowe zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe pokrzywki – Objawy
Przewlekła pokrzywka (CU) definiowana jest jako nawracające bąble pokrzywkowe utrzymujące się ponad 6 tygodni, pojawiające się co najmniej dwa razy w tygodniu, dotykając do 5% populacji. Wyróżnia się dwa główne typy: przewlekłą pokrzywkę samoistną (CSU/CIU), bez identyfikowalnej przyczyny zewnętrznej, oraz przewlekłą pokrzywkę indukowalną, wywoływaną przez specyficzne bodźce fizyczne (np. zimno, ciepło, ucisk). Charakterystyczne objawy to bąble o różnej wielkości, intensywny świąd, obrzęk naczynioruchowy (występujący u 40-50% pacjentów) oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak bóle stawów czy zmęczenie. Przebieg choroby jest nieprzewidywalny: u około 50% pacjentów następuje remisja w ciągu roku, u 80-90% w ciągu 5 lat, natomiast u 11-14% objawy mogą utrzymywać się ponad 5 lat, a w niektórych przypadkach nawet do 10-20 lat. CSU cechuje wyższy wskaźnik remisji (do 80% w ciągu 12 miesięcy), podczas gdy pokrzywka indukowalna często ma dłuższy przebieg, szczególnie w przypadku pokrzywki z zimna i słonecznej.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, bąbel pokrzywkowy, celiakia, choroba tarczycy, kołatanie serca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka cieplna, pokrzywka dermograficzna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, przewlekła pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekła pokrzywka indukowalna, przewlekła pokrzywka samoistna, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, świąd skóry, świszczący oddech, toczeń rumieniowaty układowy, zaczerwienienie skóry, zespół Sjögrena - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia słoneczna, określana również jako fotowrażliwość, to grupa schorzeń dermatologicznych wywołujących immunologiczną reakcję skóry na promieniowanie UV. Najczęstszą postacią jest wielopostaciowa osutka świetlna (PMLE), dotykająca 10-20% populacji, z przewagą kobiet (4:1) i typowym początkiem około 30. roku życia. Objawy obejmują swędzącą, czerwoną wysypkę, pęcherzyki, obrzęk i łuszczenie się naskórka, pojawiające się od kilku minut do dni po ekspozycji na słońce. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach fotoprowokacyjnych, fotopatch oraz ewentualnej biopsji skóry. Czynniki ryzyka to jasna karnacja, predyspozycje genetyczne, płeć żeńska, leki fotouczulające oraz choroby współistniejące. Reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne mogą być indukowane przez leki i substancje chemiczne, co wymaga szczegółowego wywiadu farmakologicznego.
alergia słoneczna, alergolog, aloes, biopsja skóry, fototerapia, fotowrażliwość, kortykosteroid, kortykosteroid doustny, lek fotouczulający, lek przeciwhistaminowy, omalizumab, pokrzywka słoneczna, prednizon, promieniowanie ultrafioletowe, toczeń rumieniowaty układowy, wielopostaciowa osutka świetlna, współczynnik SPF, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Diagnostyka i diagnoza
Polimorficzna wysypka na światło (PMLE) jest najczęstszą immunologiczną fotodermatozą, diagnozowaną głównie na podstawie obrazu klinicznego i wywiadu, uwzględniającego czas pojawienia się wysypki (zwykle kilka godzin do kilku dni po ekspozycji na słońce), lokalizację zmian na obszarach eksponowanych oraz sezonowość (wiosna, wczesne lato). Objawy utrzymują się zazwyczaj do 10 dni przy unikaniu dalszej ekspozycji. W diagnostyce różnicowej kluczowe jest wykluczenie tocznia rumieniowatego (LE), który charakteryzuje się dłuższym utrzymywaniem zmian, dodatnimi wynikami ANA, anty-Ro i anty-La oraz innym przebiegiem klinicznym. Biopsja skóry w PMLE wykazuje obrzęk skóry właściwej, gęsty naciek limfocytarny okołonaczyniowy i okołoprzydatkowy, spongiozę naskórka oraz obecność eozynofilów i neutrofili, a immunofluorescencja bezpośrednia jest ujemna, co pomaga w różnicowaniu z LE.
badania laboratoryjne, badanie fizykalne, biopsja skóry, diagnostyka różnicowa, diagnoza kliniczna, fotoalergiczne kontaktowe zapalenie skóry, fototestowanie, fototoksyczność, hartowanie skóry, immunofluorescencja bezpośrednia, naciek limfocytarny, obrzęk skóry właściwej, pokrzywka słoneczna, porfiria, próba prowokacyjna, promieniowanie UV, prurigo actinicum, przeciwciała anty-La, przeciwciała anty-Ro, przeciwciała przeciwjądrowe, spongioza naskórka, świerzbiączka letnia, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, wysypka wielopostaciowa na światło, zmiany histopatologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Etiologia i przyczyny
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne charakteryzujące się obecnością bąbli pokrzywkowych powstałych w wyniku degranulacji komórek tucznych i bazofilów, co prowadzi do uwolnienia histaminy oraz innych mediatorów zapalnych (m.in. bradykininy, leukotrienu C4, prostaglandyny D2). Mechanizmy patofizjologiczne obejmują reakcje immunologiczne zależne od IgE, bezpośrednią aktywację komórek tucznych, aktywację układu dopełniacza oraz mechanizmy autoimmunologiczne z udziałem autoprzeciwciał przeciwko receptorom FcεRI lub IgE. Etiologia pokrzywki jest zróżnicowana: ostra pokrzywka najczęściej ma podłoże alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów, alergeny wziewne, lateks), natomiast przewlekła pokrzywka (utrzymująca się >6 tygodni) w 80-90% przypadków ma charakter idiopatyczny, często z mechanizmem autoimmunologicznym. Wśród czynników wyzwalających przewlekłą pokrzywkę wymienia się także czynniki fizykalne (temperatura, ucisk, światło, wysiłek), infekcje, choroby autoimmunologiczne (np. Hashimoto, toczeń rumieniowaty, RZS), nowotwory oraz stres, który może nasilać objawy i obniżać próg reakcji.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, autoprzeciwciało, bąbel pokrzywkowy, bazofil, bielactwo, bradykinina, celiakia, choroba autoimmunologiczna, cytokina, czynnik aktywujący płytki, dermografizm, histamina, immunoglobulina E, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja pasożytnicza, infekcja wirusowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka tuczna, leukotrien, mediator chemiczny, nerw czuciowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pokrzywka cholinergiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka fizykalna, pokrzywka idiopatyczna, pokrzywka przewlekła, pokrzywka słoneczna, pokrzywka spontaniczna, pokrzywka wibracyjna, pokrzywka wodna, pokrzywka z zimna, polimorfizm genetyczny, prostaglandyna, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rozszerzenie naczyń krwionośnych, toczeń rumieniowaty układowy, układ dopełniacza, zapalenie naczyń, zespół Sjögrena - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Leczenie
Alergia słoneczna, zwana również fotowrażliwością, to immunologiczna reakcja na promieniowanie UV, manifestująca się różnorodnymi zmianami skórnymi, w tym polymorficznym osutkiem świetlnym (PMLE) i pokrzywką słoneczną. Leczenie zależy od nasilenia objawów i obejmuje przede wszystkim unikanie ekspozycji na słońce oraz stosowanie środków wspomagających, takich jak chłodne kompresy, nawilżające kremy i odpowiednie nawodnienie. W łagodnych przypadkach wystarcza samo unikanie słońca, natomiast w cięższych wskazana jest farmakoterapia: doustne leki przeciwhistaminowe (loratadyna, feksofenadyna, cetyryzyna, difenhydramina, chlorfeniramina), miejscowe kortykosteroidy (np. hydrokortyzon 1%) oraz doustne kortykosteroidy (prednizon 0,5-1 mg/kg m.c. przez 1-2 tygodnie). Hydroksychlorochina jest skuteczna w PMLE, a w opornych przypadkach pokrzywki słonecznej stosuje się omalizumab, cyklosporynę lub azatioprynę. Fototerapia (UVA, UVB, PUVA) służy do desensytyzacji skóry przed sezonem letnim i może przynieść remisję trwającą kilka miesięcy.
afamelanotyd, alergia słoneczna, azatiopryna, beta-karoten, cyklosporyna, doustny kortykosteroid, dożylna immunoglobulina, fotochemoterapia PUVA, fototerapia, fotowrażliwość, hartowanie skóry, homeopatia, hydroksychlorochina, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, melanina, miejscowy kortykosteroid, nikotynamid, omalizumab, pokrzywka słoneczna, probiotyk, promieniowanie ultrafioletowe, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, psoralen, selen, terapia infuzyjna, toczeń, wymiana osocza