niedokrwistość pokrwotocza
Niedokrwistość pokrwotoczna to stan patologiczny, w którym dochodzi do spadku liczby erytrocytów oraz stężenia hemoglobiny w wyniku utraty krwi. Może występować w formie ostrej, spowodowanej jednorazowym masywnym krwotokiem, lub przewlekłej – na skutek długotrwałych, nawracających krwawień o mniejszym nasileniu.
W fazie ostrej organizm reaguje uruchomieniem mechanizmów kompensacyjnych: dochodzi do skurczu naczyń, przyspieszenia akcji serca oraz zwiększenia przepływu obwodowego. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się obniżone stężenie hemoglobiny i wartość hematokrytu, a w późniejszej fazie – reticulocytozę jako wyraz wzmożonej erytropoezy.
Leczenie niedokrwistości pokrwotocznej obejmuje przede wszystkim identyfikację i zaopatrzenie źródła krwawienia oraz uzupełnienie objętości krwi krążącej. W zależności od nasilenia niedokrwistości stosuje się przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych, preparaty żelaza, a w przypadkach przewlekłych – suplementację żelaza doustną lub pozajelitową, by umożliwić organizmowi regenerację własnych zasobów erytrocytów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu opiera się na danych z 13 badań fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania, dawki i czasu terapii. Rywaroksaban, jako lek przeciwzakrzepowy, zwiększa ryzyko krwawień z różnych tkanek, co może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. W porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w ciężkich przypadkach zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek.
aloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, hipoperfuzja, krwawienie z błon śluzowych, krwiomocz, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rombidux 20 mg
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 pacjentów z różnymi wskazaniami, takimi jak profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), profilaktyka udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz profilaktyka zdarzeń zakrzepowych po ostrym zespole wieńcowym. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem antykoagulacyjnym leku. Często obserwowano niedokrwistość (1,6-5,9% w zależności od wskazania), nadpłytkowość i trombocytopenię. Reakcje alergiczne, w tym rzadkie anafilaksje, oraz objawy neurologiczne jak zawroty i bóle głowy, a także poważniejsze powikłania krwotoczne (krwotok mózgowy, śródczaszkowy) były zgłaszane niezbyt często. Inne działania niepożądane obejmowały krwotoki oczne, tachykardię, niedociśnienie, krwiaki, krwawienia z układu oddechowego i przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, reakcje skórne (w tym rzadkie ciężkie zespoły), bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia nerek, w tym rzadką ostrą niewydolność nerek.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, suchość błony śluzowej, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xerdoxo 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Xerdoxo 10 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a objawy kliniczne zależą od lokalizacji i nasilenia krwawienia. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególnie narażeni są pacjenci z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz osoby przyjmujące leki wpływające na hemostazę. Powikłania krwotoczne mogą manifestować się osłabieniem, bladością, zawrotami głowy, dusznością czy wstrząsem, a w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek lub nefropatii związanej z antykoagulantami.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista witaminy K, cholestaza, dławica piersiowa, doustny antykoagulant, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie z błon śluzowych, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (tabletki powlekane 10 mg), był oceniany w 19 badaniach fazy III i II, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest związane z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, a w porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych. Objawy kliniczne powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, co wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klopidogrel, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z antykoagulantami, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, tyklopidyna, układ moczowo-płciowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa