aloplastyka stawu kolanowego
Aloplastyka stawu kolanowego, znana również jako endoprotezoplastyka stawu kolanowego, to zabieg chirurgiczny polegający na zastąpieniu zniszczonych powierzchni stawowych sztucznymi implantami. Procedura ta jest jedną z najczęściej wykonywanych operacji ortopedycznych na świecie i stanowi skuteczną metodę leczenia zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych stawu kolanowego.
Głównym wskazaniem do przeprowadzenia aloplastyki stawu kolanowego jest zaawansowana choroba zwyrodnieniowa (gonartoza), która nie poddaje się leczeniu zachowawczemu. Inne wskazania obejmują reumatoidalne zapalenie stawów, pourazowe zniszczenie stawu, martwicę kości oraz deformacje stawu. Zabieg wykonuje się zwykle u pacjentów odczuwających silny ból, mających ograniczoną ruchomość i niską jakość życia z powodu dysfunkcji stawu.
Procedura chirurgiczna polega na usunięciu zniszczonych powierzchni stawowych kości udowej i piszczelowej, a następnie zastąpieniu ich komponentami protezy. Współczesne endoprotezy składają się z metalowych elementów udowego i piszczelowego oraz polietylenowej wkładki, która pełni funkcję chrząstki stawowej. W zależności od stopnia zniszczenia stawu stosuje się protezy całkowite lub częściowe (jednoprzedziałowe).
Rehabilitacja pooperacyjna jest kluczowym elementem powodzenia zabiegu. Rozpoczyna się już w pierwszej dobie po operacji i obejmuje stopniowe zwiększanie obciążenia kończyny, ćwiczenia zwiększające zakres ruchu oraz wzmacniające mięśnie. Pełna rehabilitacja trwa zwykle od 3 do 6 miesięcy, choć powrót do pełnej sprawności może nastąpić po 12 miesiącach.
Skuteczność aloplastyki stawu kolanowego jest wysoka – u ponad 90% pacjentów obserwuje się znaczącą poprawę funkcji stawu i zmniejszenie dolegliwości bólowych. Współczesne endoprotezy charakteryzują się długim okresem przeżycia, sięgającym 15-20 lat. Powikłania występują stosunkowo rzadko i obejmują infekcje, obluzowanie komponentów protezy, zakrzepicę żył głębokich oraz sztywność stawu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Axaltra 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Axaltra (tabletki powlekane 15 mg i 20 mg), został poddany szerokim badaniom klinicznym fazy III obejmującym 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, co pozwoliło na szczegółową ocenę profilu bezpieczeństwa. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, z dominującymi epizodami krwawień z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania klinicznego: np. u dorosłych pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8%, a anemia u 5,9%, natomiast u pediatrycznych pacjentów leczonych przeciwzakrzepowo odsetek krwawień sięgał 39,5%, a anemii 4,6%. W populacji dorosłych najwyższa częstość krwawień (23%) odnotowano w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz profilaktyce nawrotów.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, antykoagulant, działanie antykoagulacyjne, hemostaza, krwawienie, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiltess 20 mg
Rywaroksaban, oceniany w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem krwawień. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych i niedokrwistość. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a ciężkie krwawienia mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek i nefropatii związanej z antykoagulantami. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących leki wpływające na hemostazę. U kobiet obserwuje się nasilenie krwawień miesiączkowych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Reddy 2,5 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu został oceniony na podstawie danych z 13 badań klinicznych fazy III oraz 19 badań fazy III i II, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Dominującymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako bezpośredniego inhibitora czynnika Xa. Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego, dawki i czasu trwania terapii: np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wiązała się z 6,8% krwawień przy dawce 10 mg przez 39 dni, natomiast u pacjentów pediatrycznych leczonych z powodu ŻChZZ odsetek ten wyniósł 39,5% przy dawce dostosowanej do wieku i masy ciała. Wskazania takie jak leczenie ZŻG, ZP i profilaktyka nawrotów wykazywały 23% częstość krwawień, a profilaktyka udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków stosujących 20 mg rywaroksabanu trwała do 41 miesięcy (dane o krwawieniach nie przedstawiono).
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, klopidogrel, krwawienie, krwawienie utajone, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leczenie zakrzepicy żył głębokich, leczenie zatorowości płucnej, lek przeciwkrzepliwy, migotanie przedsionków, morfologia krwi, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, profilaktyka udaru, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tyklopidyna, zaburzenie czynności nerek, zatorowość obwodowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rivaroxaban OLIMP w dawce 10 mg jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego (5 tygodni) lub kolanowego (2 tygodnie), podawany doustnie raz na dobę, pierwszą dawkę w ciągu 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem prawidłowej hemostazy. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP stosuje się dwufazowy schemat: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę. Czas terapii dostosowuje się indywidualnie, minimum 3 miesiące przy czynnikach przejściowych, dłużej w przypadku idiopatycznych lub nawrotowych ZŻG/ZP. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia zalecana jest profilaktyka dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od ryzyka nawrotu.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, antykoagulacja, ciężkie zaburzenie czynności nerek, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, rywaroksaban, tabletka powlekana, zabieg stawu biodrowego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rivaroxaban OLIMP w dawce 10 mg jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w profilaktyce nawrotów tych schorzeń po zakończeniu podstawowego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczne jest stosowanie się do dodatkowych zaleceń zawartych w charakterystyce produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Intas 15 mg
Rywaroksaban, oceniany w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 dorosłych oraz w badaniach pediatrycznych z udziałem 412 młodych pacjentów, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi związanymi z krwawieniami. Najczęściej obserwowane powikłania to krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i niedokrwistości różni się w zależności od wskazań klinicznych, dawkowania i czasu terapii, np. w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a niedokrwistość u 5,9%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, takich jak hemoglobina i hematokryt, jest zalecane w celu wykrywania utajonych krwawień i oceny ich klinicznego znaczenia.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, aminotransferaza, antagonista witaminy K, bilirubina, ból w klatce piersiowej, cholestaza, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, hemoglobina, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne krwawienie miesiączkowe, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obniżona perfuzja, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, parametr laboratoryjny, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wada zastawkowa, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, ŻChZZ, zdarzenie zakrzepowe, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Polpharma, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w 4 badaniach pediatrycznych z udziałem 488 pacjentów. Najważniejszym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego i dawkowania: profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (10 mg/dobę, do 39 dni) wiąże się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii; profilaktyka u pacjentów hospitalizowanych (10 mg/dobę, do 39 dni) – 12,6% krwawień; leczenie ZŻG, ZP i profilaktyka nawrotów (30 mg/dobę przez 21 dni, następnie 20 mg/dobę, do 21 miesięcy) – 23% krwawień; u dzieci z ŻChZZ (dawka dostosowana do masy ciała, do 12 miesięcy) – 39,5% krwawień. W migotaniu przedsionków (20 mg/dobę, do 41 miesięcy) częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, choroba wieńcowa/choroba tętnic obwodowych, czynnik ryzyka krwawienia, działanie niepożądane, krwawienie, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, podłoże miażdżycowe, profil bezpieczeństwa, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Razarxo 10 mg
Produkt leczniczy Razarxo (rywaroksaban 10 mg) jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po dużych zabiegach ortopedycznych stawu biodrowego i kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po aloplastyce stawu biodrowego zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, podawana w ciągu 6-10 godzin po zabiegu, przez 5 tygodni, natomiast po zabiegach stawu kolanowego przez 2 tygodnie. W leczeniu ZŻG i ZP stosuje się schemat dwufazowy: fazę początkową 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie fazę kontynuacji 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia możliwa jest przedłużona profilaktyka dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z umiarkowanym (klirens kreatyniny 30-49 mL/min) i ciężkim (15-29 mL/min) zaburzeniem czynności nerek, z możliwością zmniejszenia dawki fazy kontynuacji do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu. Stosowanie u pacjentów z klirensem <15 mL/min jest niewskazane.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, choroba wątroby, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rixacam 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, wykazuje skuteczne działanie przeciwzakrzepowe poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i przerwania kaskady krzepnięcia. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, z korelacją r = 0,98 przy użyciu odczynnika Neoplastin, jednakże PT nie powinien być wyrażany jako INR. Wartości PT w czasie maksymalnego działania (2-4 godziny po podaniu) u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych wynosiły 13-25 sekund (5/95 percentyl), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Odwracanie działania rywaroksabanu możliwe jest za pomocą koncentratów kompleksu protrombiny (PCC), gdzie trójczynnikowy PCC wykazuje szybsze i silniejsze działanie w zakresie endogennego wytwarzania trombiny niż czteroczynnikowy PCC, mimo mniejszego wpływu na PT. Rutynowe monitorowanie parametrów krzepnięcia nie jest konieczne, jednak w uzasadnionych przypadkach można stosować skalibrowany test anty-Xa do pomiaru stężenia leku.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antykoagulant, aPTT, ciężkie krwawienie, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, enoksaparyna, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat kompleksu protrombiny, profilaktyka przeciwzakrzepowa, proksymalna zakrzepica żył głębokich, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg
Rivaroxaban Aurovitas w dawce 10 mg jest wskazany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Lek ten jest stosowany zarówno w fazie ostrej leczenia, jak i w profilaktyce wtórnej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie decyzja o zastosowaniu rywaroksabanu powinna uwzględniać stopień nasilenia objawów oraz stabilność hemodynamiczną.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, laktoza jednowodna, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Runaplax 10 mg
Lek Runaplax (rywaroksaban) w dawce 10 mg doustnie raz na dobę jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Terapia powinna być rozpoczęta w ciągu 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem prawidłowej hemostazy. Czas trwania profilaktyki wynosi 5 tygodni po dużych zabiegach stawu biodrowego oraz 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien ją przyjąć niezwłocznie, a następnie kontynuować standardowe dawkowanie raz na dobę.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, choroby współistniejące, hemostaza, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, leczenie profilaktyczne, leczenie zakrzepicy żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, ostra zakrzepica żył głębokich, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w hamowaniu aktywności tego czynnika, co prowadzi do zahamowania generacji trombiny oraz powstawania zakrzepów. Farmakodynamicznie, działanie rywaroksabanu jest dawkozależne, co potwierdzono korelacją stężenia leku w osoczu z wydłużeniem czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin (r = 0,98). W czasie maksymalnego działania (2-4 godziny po podaniu) PT u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych wynosiło 13-25 sekund (5/95 percentyl), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Monitorowanie PT powinno być podawane w sekundach, a nie w INR, który jest kalibrowany wyłącznie dla antykoagulantów kumarynowych. W badaniach odwracania działania rywaroksabanu, czteroczynnikowy koncentrat czynników zespołu protrombiny (PCC) skracał PT o około 3,5 sekundy, a trójczynnikowy PCC o około 1 sekundę, przy czym trójczynnikowy PCC wykazywał szybsze i silniejsze działanie w zakresie endogennej produkcji trombiny.
aktywowany czynnik II, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, enoksaparyna, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, płytka krwi, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, układ krzepnięcia krwi, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Razarxo 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Razarxo, był badany w 13 kluczowych badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych w fazach II i III. Profil bezpieczeństwa wskazuje, że najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). Rywaroksaban, jako inhibitor krzepnięcia, zwiększa ryzyko krwawień z różnych tkanek i narządów, co może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, a w skrajnych przypadkach do zgonu. U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi często występującymi działaniami niepożądanymi, takimi jak ból głowy (16,7%), gorączka (11,7%), krwawienie z nosa (11,2%), wymioty (10,7%) oraz tachykardia (1,5%). U dziewcząt po menarche częstość krwotoków miesiączkowych wynosi 6,6%, a małopłytkowość występuje u 4,6% pacjentów pediatrycznych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, badanie fazy II, badanie kliniczne fazy III, bilirubina sprzężona, fosfataza alkaliczna, hamowanie krzepnięcia krwi, hemoliza, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok miesiączkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadpłytkowość, niedokrwistość pokrwotoczna, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa leku, rywaroksaban, stężenie bilirubiny, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, tachykardia, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg
Rivaroxaban Aurovitas 10 mg, zawierający rywaroksaban, jest stosowany doustnie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, dawka wynosi 10 mg raz na dobę, rozpoczynając w ciągu 6-10 godzin po zabiegu, z czasem leczenia odpowiednio 5 tygodni (staw biodrowy) lub 2 tygodnie (staw kolanowy). W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę, z czasem leczenia dostosowanym do ryzyka nawrotu i czynników ryzyka. W profilaktyce nawrotów po co najmniej 6 miesiącach leczenia zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, schemat dawkowania jest dostosowany do fazy leczenia, z możliwością jednorazowego podania dwóch tabletek 15 mg w fazie początkowej ZŻG/ZP.
Zmiana terapii z antagonistów witaminy K (VKA) na rywaroksaban powinna nastąpić przy INR ≤ 2,5, z uwzględnieniem, że INR nie jest odpowiednim wskaźnikiem działania rywaroksabanu. Przy przejściu z rywaroksabanu na VKA konieczne jest jednoczesne podawanie VKA do osiągnięcia INR ≥ 2,0, z monitorowaniem INR co najmniej 24 godziny po ostatniej dawce rywaroksabanu. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) nie jest zwykle wymagana modyfikacja dawki, jednak w ciężkim zaburzeniu (15-29 ml/min) należy zachować ostrożność i rozważyć zmniejszenie dawki w leczeniu ZŻG/ZP. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min oraz u chorych z zaawansowaną chorobą wątroby (klasyfikacja Child-Pugh B i C). Lek można podawać z jedzeniem lub bez, a tabletki można rozgnieść i podać doustnie lub przez zgłębnik żołądkowy, co jest istotne u pacjentów z trudnościami w połykaniu.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, antykoagulacja, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klirens kreatyniny, koagulopatia wątrobowa, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rixacam 10 mg
Rixacam, zawierający rywaroksaban, stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, podawana w ciągu 6-10 godzin po operacji, przez 5 tygodni po zabiegach biodrowych i 2 tygodnie po kolanowych. W leczeniu ZŻG i ZP stosuje się dwufazowy schemat: początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii dostosowuje się indywidualnie, z minimalnym czasem leczenia 3 miesięcy, a po co najmniej 6 miesiącach leczenia zaleca się dawkę podtrzymującą 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, zalecenia różnią się w zależności od schematu dawkowania, z naciskiem na szybkie uzupełnienie dawki w fazie początkowej i unikanie podwójnej dawki w schematach raz na dobę.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, choroba wątroby, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiltess 10 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku Xiltess 10 mg, został szczegółowo oceniony w 13 kluczowych badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia wystąpiły u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%. Rywaroksaban, ze względu na mechanizm działania przeciwzakrzepowego, zwiększa ryzyko krwawień o różnym nasileniu, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Częstość i nasilenie krwawień zależą od lokalizacji i rozległości uszkodzenia tkanek.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, krwawienie, krwawienie tkankowe, krwawienie z nosa, krwawienie zagrażające życiu, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm działania farmakologiczny, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, personel medyczny, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, śmiertelne krwawienie, substancja czynna, zgon pacjenta, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roxan 10 mg
Lek Roxan zawierający 10 mg rywaroksabanu w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, Roxan znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w profilaktyce nawrotowej tych schorzeń. Tabletki zawierają 10 mg substancji czynnej oraz 25 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Wskazania dotyczą planowych zabiegów ortopedycznych, gdzie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych jest podwyższone ze względu na unieruchomienie i naruszenie ciągłości tkanek.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, nietolerancja laktozy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, substancja czynna, tabletka powlekana, zabiegi ortopedyczne, zakrzep krwi, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatorowość płucna hemodynamicznie niestabilna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mibrex 10 mg
Mibrex, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowych chorób żylnych. W profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się podawanie 10 mg raz na dobę, rozpoczynając 6-10 godzin po zabiegu, przy prawidłowej hemostazie, przez 5 tygodni (biodro) lub 2 tygodnie (kolano). W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej stosuje się dwufazowy schemat: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę, z czasem leczenia indywidualizowanym (minimum 3 miesiące). Przedłużona profilaktyka nawrotów po co najmniej 6 miesiącach terapii obejmuje dawki 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, schemat dawkowania raz na dobę wymaga szybkiego uzupełnienia dawki bez podwajania, natomiast w schemacie 15 mg dwa razy na dobę można jednorazowo przyjąć dwie tabletki, by utrzymać łączną dawkę dobową 30 mg.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, nawrotowa ZŻG, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, rywaroksaban, VKA, wartość INR, wtórna ZŻG, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, ŻChZZ, zgłębnik żołądkowy, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kardatuxan 10 mg
Rywaroksaban w postaci tabletek powlekanych KARDATUXAN stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, rozpoczynana 6-10 godzin po operacji, przy prawidłowej hemostazie, przez 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawka profilaktyczna wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie należy dostosować do czynności nerek, z zachowaniem ostrożności przy klirensie kreatyniny 15-29 mL/min i przeciwwskazaniem przy wartości <15 mL/min. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C (Child-Pugh) oraz z koagulopatią i ryzykiem krwawienia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, nawrotowa ZŻG, rywaroksaban, VKA, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xiltess 10 mg
Rywaroksaban (Xiltess) w dawce 10 mg doustnie stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych aloplastykach stawu biodrowego lub kolanowego, z pierwszą dawką podaną 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem prawidłowej hemostazy. Czas terapii wynosi 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę w fazie kontynuacji, a w profilaktyce nawrotów po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, dostosowując ją indywidualnie do ryzyka krwawienia i nawrotu. U pacjentów z umiarkowanym i ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-49 mL/min) zaleca się ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki w fazie kontynuacji do 15 mg raz na dobę, natomiast rywaroksaban jest przeciwwskazany przy klirensie < 15 mL/min oraz u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, antykoagulacja, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, rywaroksaban, tabletka powlekana, wskaźnik INR, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rivaroxaban Polpharma 10 mg stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych dawka wynosi 10 mg raz na dobę, podawana w ciągu 6-10 godzin po operacji, przez 5 tygodni (staw biodrowy) lub 2 tygodnie (staw kolanowy). W leczeniu ZŻG i ZP stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia zalecana jest profilaktyka nawrotów dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od ryzyka krwawienia i czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min wymaga ostrożności, poniżej 15 ml/min stosowanie jest przeciwwskazane).
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka nawrotu, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mibrex 10 mg
Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, który hamuje zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną kaskadę krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Jego działanie jest zależne od dawki i koreluje ściśle z wydłużeniem czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin (r=0,98), przy czym wartości PT w 2-4 godziny po podaniu dawki terapeutycznej 10 mg wynoszą 13-25 sekund (5-95 percentyl), w porównaniu do wartości wyjściowych 12-15 sekund. Czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) oraz HepTest również ulegają wydłużeniu, jednak nie są rekomendowane do monitorowania terapii. W praktyce klinicznej nie jest wymagana rutynowa kontrola parametrów krzepnięcia, choć w razie potrzeby można oznaczyć stężenie rywaroksabanu testem anty-Xa kalibrowanym ilościowo.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antykoagulant, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, enoksaparyna, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat kompleksu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odczynnik Neoplastin, płytka krwi, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rivaroxaban Polpharma w dawce 10 mg jest wskazany przede wszystkim w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych pacjentów poddawanych planowym zabiegom aloplastyki stawu biodrowego lub kolanowego. Lek ten zapobiega powikłaniom zakrzepowo-zatorowym w okresie pooperacyjnym, szczególnie w fazie unieruchomienia i rekonwalescencji. Ponadto, rywaroksaban jest stosowany w leczeniu ostrej fazy zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), a także w profilaktyce nawrotów tych schorzeń u dorosłych pacjentów. W terapii ZŻG i ZP lek pełni funkcję zarówno terapeutyczną, jak i profilaktyczną, co jest istotne w zapobieganiu nawrotom choroby.
aloplastyka, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, endoprotezoplastyka, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka wtórna, rywaroksaban, tabletka powlekana, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mantreda
Podczas terapii rywaroksabanem (Mantreda 10 mg) konieczny jest ścisły nadzór kliniczny, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania objawów krwawienia, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka. W badaniach klinicznych wykazano częstsze występowanie krwawień z błon śluzowych (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) w porównaniu z antagonistami witaminy K. Monitorowanie laboratoryjne stężenia hemoglobiny i hematokrytu jest pomocne w wykrywaniu utajonych krwawień oraz ocenie klinicznej jawnych krwotoków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), u których stężenie rywaroksabanu może wzrosnąć średnio 1,6-krotnie, oraz u osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P (np. azole, inhibitory proteazy HIV), co może zwiększyć stężenie leku w osoczu średnio 2,6-krotnie i ryzyko krwawienia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, angioplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, brak laktazy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, embolektomia płucna, glikoproteina p, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie utajone, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie trombolityczne, nakłucie podpajęczynówkowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna azolowa, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzelowe, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, stężenie hemoglobiny, terapia przeciwzakrzepowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie przewodowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – VIXARGIO 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg doustnie raz na dobę jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej aloplastyce stawu biodrowego (5 tygodni) lub kolanowego (2 tygodnie). W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat dwuetapowy: początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę. Czas terapii jest indywidualizowany, zależnie od ryzyka nawrotu i przyczyn zakrzepicy, z minimalnym okresem leczenia 3 miesięcy. Po co najmniej 6-miesięcznej terapii możliwa jest przedłużona profilaktyka nawrotów dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę, przy czym wyższa dawka dedykowana jest pacjentom z dużym ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, zalecenia różnią się w zależności od schematu dawkowania, z możliwością jednorazowego podania dwóch tabletek 15 mg w fazie początkowej leczenia ZŻG/ZP.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dysfagia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zarixa 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Zarixa 2,5 mg, jest antagonistą czynnika Xa stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. W badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień zależy od wskazania i dawki: np. w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosiła 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci do 39,5%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, stosujących leki wpływające na hemostazę oraz u kobiet z nasilonymi krwawieniami menstruacyjnymi. Krwawienia mogą być jawne lub utajone, prowadząc do niedokrwistości, której objawy to osłabienie, bladość, zawroty głowy i duszność. W badaniach laboratoryjnych zaleca się monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia krwawień utajonych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hemoglobina i hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie menstruacyjne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, Zarixa, ŻChZZ, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, ZP, ZŻG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kardatuxan 10 mg
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Kardatuxan, zostało potwierdzone w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach fazy II i III. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, z częstością 4,5% dla krwawień z nosa i 3,8% dla krwotoków z przewodu pokarmowego. Rywaroksaban stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, u pacjentów hospitalizowanych z przyczyn niechirurgicznych, w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), u dzieci po standardowym leczeniu przeciwzakrzepowym, a także w profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz zdarzeń zakrzepowych po ostrym zespole wieńcowym (OZW) i u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) i tętnic obwodowych (PAD).
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dieta niskosodowa, enzym wątrobowy, hemostaza, krwawienie, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z nosa, krwotok maciczny, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, lek przeciwkrzepliwy, mechanizm działania rywaroksabanu, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, udar, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xiltess 10 mg
Produkt leczniczy Xiltess zawierający 10 mg rywaroksabanu w formie tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz do leczenia i profilaktyki nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce pooperacyjnej lek należy włączyć po uzyskaniu odpowiedniej hemostazy, a dawkowanie w leczeniu ZŻG i ZP powinno być dostosowane do fazy terapii (intensywna faza początkowa, następnie faza podtrzymująca). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, którzy mogą wymagać trombolizy lub embolektomii.
aloplastyka, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, embolektomia płucna, hemostaza pooperacyjna, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, niestabilność hemodynamiczna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tromboliza, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roxan 10 mg
Rywaroksaban (Roxan) w dawce 10 mg stosowany jest doustnie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych aloplastykach stawu biodrowego lub kolanowego, z pierwszą dawką podawaną 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem prawidłowej hemostazy. Czas leczenia wynosi 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni (łącznie 30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotowa po minimum 6 miesiącach leczenia podstawowego obejmuje dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, z dawką 20 mg zalecaną u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka krwawienia, a u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-49 ml/min) zaleca się ostrożność i ewentualne modyfikacje dawkowania, natomiast u pacjentów z klirensem <15 ml/min stosowanie jest przeciwwskazane.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, antykoagulacja, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zarixa 10 mg
Dawkowanie rywaroksabanu (Zarixa) jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz indywidualnego ryzyka pacjenta. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się 10 mg doustnie raz na dobę, rozpoczynając terapię 6-10 godzin po zabiegu, po potwierdzeniu prawidłowej hemostazy. Czas leczenia wynosi 5 tygodni po zabiegach biodrowych i 2 tygodnie po kolanowych. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat dwufazowy: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę. Czas terapii jest indywidualizowany, z minimum 3-miesięcznym okresem u pacjentów z przejściowymi czynnikami ryzyka oraz dłuższą terapią u chorych z idiopatyczną lub nawrotową ZŻG/ZP.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, choroby współistniejące, duży zabieg stawu biodrowego, duży zabieg stawu kolanowego, hemostaza, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, profil bezpieczeństwa, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, wtórna zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivertaxo 10 mg
Rywaroksaban (Rivertaxo) stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych aloplastykach stawu biodrowego lub kolanowego w dawce 10 mg raz na dobę, rozpoczynając od 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem uzyskania hemostazy. Czas leczenia wynosi 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Przedłużona profilaktyka po minimum 6 miesiącach leczenia to 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie należy dostosować do czynności nerek, z zaleceniem ostrożności lub zmniejszenia dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-49 mL/min, a stosowanie jest przeciwwskazane przy klirensie <15 mL/min. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 lat oraz u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (tabletki powlekane 10 mg), był oceniany w 19 badaniach fazy III i II, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest związane z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, a w porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych. Objawy kliniczne powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, co wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klopidogrel, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z antykoagulantami, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, tyklopidyna, układ moczowo-płciowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – XABOPLAX 10 mg
Lek XABOPLAX (rywaroksaban) stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, rozpoczynana 6-10 godzin po operacji, pod warunkiem zachowania prawidłowej hemostazy. Czas trwania terapii wynosi 5 tygodni po aloplastyce stawu biodrowego i 2 tygodnie po aloplastyce stawu kolanowego. W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się dwufazowy schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę w fazie kontynuacji, trwającej co najmniej 3 miesiące, z indywidualnym dostosowaniem czasu terapii w zależności od ryzyka nawrotu i krwawienia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, hemostaza, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, nietolerancja laktozy, ostra zakrzepica żył głębokich, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axaltra 10 mg
Axaltra zawiera rywaroksaban i jest stosowana w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Dawkowanie w profilaktyce po zabiegach ortopedycznych wynosi 10 mg raz na dobę, rozpoczynając w ciągu 6-10 godzin po operacji, z czasem leczenia 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po kolanowego. W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę w celu profilaktyki nawrotów. Po co najmniej 6 miesiącach terapii dawkę można zmniejszyć do 10 mg raz na dobę lub utrzymać 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki w fazie 15 mg dwa razy dziennie, można przyjąć dwie tabletki jednocześnie, natomiast w fazie 20 mg raz dziennie nie zaleca się podwójnej dawki tego samego dnia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka nawrotowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec czynnika Xa, hamując jego aktywność i tym samym przerywając zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia. Mechanizm działania polega na zahamowaniu wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik II) oraz bez oddziaływania na płytki krwi. Rywaroksaban wykazuje zależne od dawki hamowanie czynnika Xa oraz wydłużenie czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy zastosowaniu odczynnika Neoplastin, gdzie wartości PT w okresie maksymalnego działania leku wynosiły od 13 do 25 sekund (percentyle 5/95), przy wyjściowych 12-15 sekund. Monitorowanie INR nie jest zalecane, a w razie potrzeby oznaczenie stężenia rywaroksabanu wykonuje się testem anty-Xa. Badania kliniczne wykazały, że odwrócenie działania rywaroksabanu jest możliwe za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 4-czynnikowy PCC skraca PT o około 3,5 sekundy, a 3-czynnikowy PCC wykazuje szybsze działanie w zakresie endogennego wytwarzania trombiny.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antykoagulant, aPTT, biodostępność, ciężkie krwawienie, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, dawka rywaroksabanu, enoksaparyna, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xerdoxo 10 mg
Xerdoxo (rywaroksaban) w dawce 10 mg jest stosowany doustnie jako lek przeciwzakrzepowy, a jego dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się podanie 10 mg raz na dobę, rozpoczynając terapię 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem uzyskania hemostazy. Czas leczenia wynosi 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii jest indywidualizowana, z minimalnym czasem leczenia 3 miesięcy, a w profilaktyce nawrotów po co najmniej 6 miesiącach stosuje się dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki obowiązują określone zasady uzupełniania, a przy zmianie terapii z antagonistów witaminy K lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych należy stosować odpowiednie procedury monitorowania i przejścia, uwzględniając wpływ rywaroksabanu na wartości INR.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie Xerdoxo wymaga dostosowania: w profilaktyce po zabiegach ortopedycznych nie jest konieczna modyfikacja dawki przy klirensie kreatyniny 30-80 mL/min, natomiast w leczeniu ZŻG/ZP przy umiarkowanym (30-49 mL/min) i ciężkim (15-29 mL/min) upośledzeniu czynności nerek zaleca się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie rozważenie zmniejszenia dawki do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min oraz u chorych z chorobą wątroby wiążącą się z koagulopatią lub marskością w stopniu B i C wg Child-Pugh. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku, o różnej masie ciała i płci. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Tabletki Xerdoxo można przyjmować z posiłkiem lub bez, a w przypadku trudności w połykaniu dopuszcza się rozgniecenie tabletki i podanie doustne lub przez zgłębnik żołądkowy.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Axaltra 10 mg
Axaltra, zawierająca rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazana do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w profilaktyce nawrotowej tych schorzeń. Tabletki Axaltra mają jasnoczerwony kolor, średnicę około 8,6 mm ± 0,2 mm i zawierają 10 mg rywaroksabanu oraz 29 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, leczenie zakrzepicy żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, profilaktyka nawrotowej zakrzepicy żył głębokich, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość płucna hemodynamicznie niestabilna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mibrex 10 mg
Mibrex zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów poddawanych planowym zabiegom ortopedycznym, zwłaszcza po aloplastyce stawu biodrowego i kolanowego, gdzie ryzyko powikłań zakrzepowych jest wysokie. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych epizodów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w długoterminowej profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie decyzja o zastosowaniu rywaroksabanu powinna być indywidualna i oparta na dokładnej ocenie ryzyka.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, czynnik ryzyka, epizod zakrzepowo-zatorowy, krwawienie, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, nawrotowa zatorowość płucna, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka farmakologiczna, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Bluefish 10 mg
Rivaroxaban Bluefish 10 mg, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Profilaktyka po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wymaga dawki 10 mg raz na dobę, rozpoczynanej 6-10 godzin po zabiegu, przez 5 tygodni (biodro) lub 2 tygodnie (kolano). W leczeniu ostrej ZŻG/ZP stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawka profilaktyczna wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie wymaga dostosowania w zależności od ryzyka nawrotu i krwawienia, a pominięcie dawki wymaga szybkiego uzupełnienia, z zachowaniem odpowiednich zasad w fazach leczenia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, ostra zakrzepica żył głębokich, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Runaplax 10 mg
Runaplax, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg, jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz do leczenia i profilaktyki nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Terapia profilaktyczna pooperacyjna powinna być rozpoczęta jak najszybciej po uzyskaniu hemostazy, natomiast leczenie ZŻG i ZP wymaga potwierdzenia diagnozy metodami diagnostycznymi. W przypadku pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP konieczna jest szczególna ostrożność i rozważenie alternatywnych metod leczenia, takich jak tromboliza lub embolektomia.
aloplastyka, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, embolektomia, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemostaza, laktoza jednowodna, leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, tromboliza, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółcień pomarańczowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zarixa 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym i działa poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny oraz powstawania zakrzepów, bez wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a PT mierzonym odczynnikiem Neoplastin. W badaniach klinicznych III fazy (RECORD) u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych stosowano dawkę 10 mg raz na dobę przez około 35 dni, co skutkowało istotnym zmniejszeniem częstości żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w porównaniu do enoksaparyny 40 mg/dobę, przy porównywalnym ryzyku ciężkich krwawień (np. w RECORD 1: 1,1% vs 3,7% dla ŻChZZ, p<0,001). Odwracanie efektów rywaroksabanu możliwe jest za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 4-czynnikowy PCC wykazuje silniejsze skrócenie PT niż 3-czynnikowy.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klirens kreatyniny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, powstawanie zakrzepu, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, udar niedokrwienny, wytwarzanie trombiny, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa