dysplazja ucha
Dysplazja ucha (dysplasia auris) to wrodzona wada rozwojowa polegająca na nieprawidłowym ukształtowaniu struktur ucha zewnętrznego, środkowego lub wewnętrznego. Zaburzenie to może występować jednostronnie lub obustronnie i charakteryzuje się różnym stopniem nasilenia – od drobnych anomalii małżowiny usznej po całkowity brak rozwoju ucha (anocja).
W zależności od lokalizacji anatomicznej, dysplazja ucha dzieli się na dysplazję ucha zewnętrznego (najczęściej manifestującą się jako mikrocja, czyli zmniejszenie małżowiny usznej lub atrezja przewodu słuchowego zewnętrznego), dysplazję ucha środkowego (nieprawidłowe wykształcenie kosteczek słuchowych) oraz dysplazję ucha wewnętrznego (zaburzenia w budowie ślimaka lub błędnika).
Klinicznie dysplazja ucha może prowadzić do niedosłuchu przewodzeniowego, odbiorczego lub mieszanego, w zależności od lokalizacji i nasilenia wady. Schorzenie to może występować jako izolowana anomalia lub jako element zespołów wad wrodzonych (np. zespół Treachera Collinsa, zespół Goldenhara, dysplazja hemifacjalna). Diagnostyka obejmuje badanie otolaryngologiczne, audiometryczne oraz obrazowanie (TK, MRI) struktur ucha.
Leczenie dysplazji ucha jest zindywidualizowane i zależy od rodzaju i nasilenia wady. Może obejmować rekonstrukcję chirurgiczną małżowiny usznej, plastykę przewodu słuchowego zewnętrznego, operacyjne odtworzenie aparatu przewodzącego dźwięki w uchu środkowym oraz zastosowanie aparatów słuchowych lub implantów zakotwiczonych w kości (BAHA) w przypadku niedosłuchu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluxazol 150 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w okresie rozrodczym, ciąży i laktacji, lekarz powinien szczegółowo omówić ryzyko stosowania flukonazolu. Dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie flukonazolu w skumulowanej dawce ≤150 mg w pierwszym trymestrze nie zwiększa ogólnego ryzyka wad rozwojowych płodu, jednakże doustne podawanie flukonazolu w pierwszym trymestrze wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka wad układu mięśniowo-szkieletowego. Przy dawkach skumulowanych ≤450 mg obserwuje się około 1 dodatkowy przypadek na 1000 kobiet (skorygowane ryzyko względne 1,29; 95% CI 1,05-1,58), natomiast przy dawkach >450 mg ryzyko to wzrasta do około 4 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet (skorygowane ryzyko względne 1,98; 95% CI 1,23-3,17). Wysokie dawki (400-800 mg/dobę) stosowane przez ≥3 miesiące w ciąży były powiązane z opisanymi w literaturze przypadkami mnogich wad wrodzonych, takich jak małogłowie, dysplazja małżowin usznych, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost ramienno-promieniowy, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Z tego względu standardowe, krótkotrwałe dawki flukonazolu nie powinny być stosowane w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a wysokie dawki i długotrwała terapia są zarezerwowane wyłącznie dla zakażeń zagrażających życiu, po dokładnej analizie korzyści i ryzyka.
azol miejscowy, ciemiączko przednie, dysplazja małżowin usznych, dysplazja ucha, flukonazol, Fluxazol, kokcydioidomikoza, kościozrost ramienno-promieniowy, małogłowie, poronienie spontaniczne, skrzywienie kości udowej, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flucofast 100 mg
Flukonazol wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Po pojedynczej dawce leku zaleca się odczekanie co najmniej 7 dni (odpowiadające 5-6 okresom półtrwania) przed planowanym poczęciem, a w przypadku terapii długotrwałej stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez tydzień po jego zakończeniu. W ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, flukonazol wiąże się z podwyższonym ryzykiem poronienia samoistnego oraz wad rozwojowych, szczególnie układu mięśniowo-szkieletowego. Dawki do 150 mg nie wykazują istotnego wzrostu ryzyka wad, natomiast dawki do 450 mg zwiększają ryzyko względne do 1,29 (95% CI: 1,05-1,58), a powyżej 450 mg do 1,98 (95% CI: 1,23-3,17). Metaanaliza wskazuje na 1,8-2-krotne zwiększenie ryzyka malformacji serca, choć dane są niejednoznaczne. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (400-800 mg/dobę) wiązało się z opisanymi wadami wrodzonymi, jednak związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, brachycefalia, ciemiączko przednie, dawka standardowa, deformacja kości udowej, dysplazja ucha, eliminacja leku, kokcydioidomykoza, lek przeciwgrzybiczny, malformacja serca, okres półtrwania leku, płodność, poronienie samoistne, przenikanie leku do mleka, ryzyko płodowe, ryzyko względne, terapia przeciwgrzybicza, wada rozwojowa płodu, wada układu mięśniowo-szkieletowego, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Aurobindo 50 mg
Stosowanie flukonazolu u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane epidemiologiczne wskazują, że krótkotrwała terapia standardowymi dawkami poniżej 200 mg/dobę, zarówno w dawce pojedynczej, jak i wielokrotnej, nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych u płodu. Natomiast długotrwałe stosowanie dużych dawek (≥400 mg/dobę) przez okres 3 miesięcy lub dłużej wiązało się z opisanymi przypadkami wad rozwojowych, takich jak dysplazja uszu, skrzywienie kości udowej czy kościozrost kości promieniowej z ramienną. Zależność przyczynowo-skutkowa nie została jednak jednoznacznie potwierdzona, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny klinicznej przed podjęciem decyzji o leczeniu ciężarnych.
badanie przedkliniczne, ciemiączko przednie, dawka flukonazolu, dysplazja ucha, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomikoza, kościozrost kości promieniowej, płodność, przenikanie do mleka, skrzywienie kości udowej, stężenie w surowicy krwi, toksyczność flukonazolu, trymestr ciąży, wada wrodzona