aplazja erytrocytów

Aplazja erytrocytów (ang. pure red cell aplasia, PRCA) to rzadkie schorzenie hematologiczne charakteryzujące się selektywnym zahamowaniem erytropoezy, przy zachowanej prawidłowej produkcji pozostałych linii komórkowych szpiku kostnego. W obrazie klinicznym dominuje niedokrwistość normocytowa, normochromiczna z reticulocytopenią przy prawidłowej liczbie leukocytów i płytek krwi.

Etiologia aplazji erytrocytów jest różnorodna – może występować jako postać wrodzona (zespół Blackfana-Diamonda) lub nabyta. Nabyta PRCA może być idiopatyczna lub wtórna do zakażeń wirusowych (parvowirus B19), chorób układowych (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), nowotworów (grasiczak, białaczki), po ekspozycji na leki lub toksyny. Szczególnie istotne jest powiązanie z zakażeniem parwowirusem B19, który wykazuje tropizm do prekursorów erytrocytów.

Diagnostyka aplazji erytrocytów obejmuje badania morfologii krwi obwodowej, szpiku kostnego (biopsja aspiracyjna i trepanobiopsja), testy serologiczne oraz molekularne. W badaniu szpiku kostnego obserwuje się znaczne zmniejszenie lub brak prekursorów erytrocytów przy zachowanej hematopoezie pozostałych linii komórkowych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, dożylne immunoglobuliny, a w niektórych przypadkach przeszczepienie szpiku kostnego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl