ogólnoustrojowe zakażenie wirusowe
Ogólnoustrojowe zakażenie wirusowe to stan, w którym wirus rozprzestrzenia się poprzez układ krwionośny do wielu narządów w organizmie, wywołując objawy ogólnoustrojowe. W przeciwieństwie do zakażeń miejscowych, zakażenia ogólnoustrojowe charakteryzują się obecnością wirusa w krwiobiegu (wiremia) i zajęciem licznych tkanek i narządów.
Do najczęstszych wirusów powodujących zakażenia ogólnoustrojowe należą: wirus HIV, cytomegalowirus, wirus Epsteina-Barr, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wirusy gorączki krwotocznej (Ebola, Marburg), wirus dengi oraz wirusy odpowiedzialne za grypę w ciężkim przebiegu. Objawy zwykle obejmują gorączkę, zmęczenie, bóle mięśniowe, wysypkę, a w cięższych przypadkach zaburzenia wielonarządowe.
Diagnostyka ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych opiera się na badaniach serologicznych (oznaczanie przeciwciał), metodach molekularnych (PCR, RT-PCR), izolacji wirusa oraz badaniach obrazowych. Leczenie jest często objawowe i podtrzymujące, choć dla niektórych wirusów dostępne są leki przeciwwirusowe. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja i intensywna terapia.
Profilaktyka obejmuje szczepienia ochronne (tam, gdzie są dostępne), unikanie ekspozycji na wirusy, stosowanie środków ochrony osobistej oraz wczesną identyfikację i izolację osób zakażonych. Ogólnoustrojowe zakażenia wirusowe stanowią szczególne zagrożenie dla osób z obniżoną odpornością, kobiet w ciąży oraz pacjentów z chorobami przewlekłymi.