zakażenie grzybicze błony śluzowej nosa

Zakażenie grzybicze błony śluzowej nosa, określane również jako grzybica nosa lub grzybicze zapalenie błony śluzowej nosa, jest stosunkowo rzadką, ale istotną klinicznie patologią rynologiczną. Infekcja może być wywołana przez różne gatunki grzybów, najczęściej z rodzaju Aspergillus, Mucor, Rhizopus, Candida oraz Fusarium.

Patogeneza zakażenia grzybiczego nosa obejmuje dwa główne mechanizmy: inwazyjny i nieinwazyjny. Forma inwazyjna występuje głównie u pacjentów z obniżoną odpornością (np. w przebiegu neutropenii, cukrzycy, stosowania immunosupresji, AIDS) i charakteryzuje się naciekaniem tkanek, naczyń krwionośnych oraz potencjalnie szybkim rozprzestrzenianiem się do zatok przynosowych i struktur sąsiadujących. Forma nieinwazyjna dotyczy zwykle pacjentów immunokompetentnych i manifestuje się jako grzybicze zapalenie zatok lub grzybiak.

Objawy kliniczne zakażenia grzybiczego błony śluzowej nosa obejmują niedrożność nosa, wyciek z nosa (często o nieprzyjemnym zapachu), krwawienia z nosa, ból lub uczucie dyskomfortu, a w przypadkach inwazyjnych – również objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka. W badaniu rynoskopowym można zaobserwować zmiany zapalne, nacieki, owrzodzenia lub charakterystyczne naloty na błonie śluzowej.

Diagnostyka opiera się na badaniu mikrobiologicznym wydzieliny lub bioptatów z nosa, badaniach obrazowych (TK, MRI) oraz w przypadkach inwazyjnych na badaniu histopatologicznym. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych miejscowo i/lub ogólnie, w zależności od nasilenia i typu zakażenia. W ciężkich przypadkach zakażeń inwazyjnych może być konieczne chirurgiczne usunięcie zajętych tkanek oraz intensywna terapia przeciwgrzybicza.