rak nabłonka przejściowego dróg moczowych
Rak nabłonka przejściowego dróg moczowych (rak urotelialny) to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek nabłonka wyściełającego drogi moczowe. Jest najczęstszym typem raka pęcherza moczowego (około 90% przypadków), ale może również rozwijać się w moczowodach, miedniczce nerkowej i cewce moczowej.
Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju tego nowotworu jest palenie tytoniu, które odpowiada za około 50% przypadków. Inne czynniki to ekspozycja na karcynogeny przemysłowe (zwłaszcza aminy aromatyczne), przewlekłe zakażenia dróg moczowych, przewlekły stan zapalny oraz leczenie cyklofosfamidem. Rak urotelialny wykazuje tendencję do nawrotów i progresji, co wymaga regularnego monitorowania pacjentów.
Diagnostyka obejmuje cystoskopię, badania obrazowe (TK, MRI), cytologię moczu oraz biopsję podejrzanych zmian. Klasyfikacja stopnia zaawansowania klinicznego opiera się na głębokości naciekania ściany narządu oraz obecności przerzutów. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania i obejmuje zabiegi endoskopowe (TURBT), immunoterapię BCG, chemioterapię dopęcherzową, radykalną cystektomię, chemioterapię systemową oraz, w wybranych przypadkach, radioterapię.
W ostatnich latach nastąpił znaczący postęp w leczeniu zaawansowanego raka urotelialnego, szczególnie dzięki wprowadzeniu immunoterapii z wykorzystaniem inhibitorów punktów kontrolnych (checkpoint inhibitors), takich jak pembrolizumab i atezolizumab, które poprawiają rokowanie u pacjentów z chorobą przerzutową lub nieoperacyjną.