przewlekła choroba niedokrwienna
Przewlekła choroba niedokrwienna serca (PCNS) to zespół objawów klinicznych spowodowanych niedostatecznym zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze, najczęściej w wyniku miażdżycy tętnic wieńcowych. Charakteryzuje się długotrwałym przebiegiem z okresami stabilizacji i zaostrzeń.
Głównym objawem PCNS jest dławica piersiowa (angina pectoris), czyli ból w klatce piersiowej o charakterze ucisku, pieczenia lub dławienia, zwykle prowokowany wysiłkiem fizycznym, stresem lub posiłkiem, a ustępujący po odpoczynku lub podaniu nitrogliceryny. U części pacjentów choroba może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się dusznością, zmęczeniem czy zaburzeniami rytmu serca.
Diagnostyka PCNS obejmuje badania nieinwazyjne (EKG spoczynkowe i wysiłkowe, echokardiografia, scyntygrafia perfuzyjna, tomografia komputerowa tętnic wieńcowych) oraz inwazyjne (koronarografia). Stratyfikacja ryzyka sercowo-naczyniowego stanowi kluczowy element postępowania diagnostycznego.
Leczenie przewlekłej choroby niedokrwiennej serca opiera się na modyfikacji czynników ryzyka, farmakoterapii (beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, azotany, leki przeciwpłytkowe, statyny) oraz w wybranych przypadkach na rewaskularyzacji (przezskórna interwencja wieńcowa – PCI lub pomostowanie aortalno-wieńcowe – CABG). Indywidualizacja terapii w zależności od profilu klinicznego pacjenta ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Corotrope 1 mg/ml
Milrynon, będący inhibitorem fosfodiesterazy III (PDE III), wykazuje działanie inotropowe dodatnie oraz efekt wazodylatacyjny poprzez zwiększenie stężenia cAMP w kardiomiocytach i mięśniach gładkich naczyń. Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia dostępności wapnia w mięśniu sercowym, poprawiając kurczliwość, oraz do rozkurczu naczyń krwionośnych, zmniejszając opór naczyniowy. W badaniach klinicznych u pacjentów z niewydolnością serca stężenia milrynonu w osoczu w zakresie 100-300 ng/ml skutkowały znaczącą poprawą parametrów hemodynamicznych, takich jak wzrost pojemności minutowej serca, obniżenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego, przy minimalnych zmianach częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego. Dawkowanie nasycające w zakresie 12,5-125 μg/kg oraz infuzje podtrzymujące (0,375-0,75 μg/kg/min) wykazały dawkozależną poprawę frakcji wyrzutowej lewej komory (do 42%) i hemodynamiki bez zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy.
choroba niedokrwienna serca, ciśnienie zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc, cykliczny AMP, dławica piersiowa, działanie inotropowe dodatnie, efekt wazodylatacyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor fosfodiesterazy, izoenzym fosfodiesterazy, kardiomiocyt, krążenie pozaustrojowe, kurczliwość mięśnia sercowego, milrynon, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, operacja Fontana, pojemność minutowa serca, przewlekła choroba niedokrwienna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachyfilaksja, tetralogia Fallota, tlenek azotu, wstrząs septyczny, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenie czynności komór serca, zawał mięśnia sercowego, zespół niskiego rzutu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Plendil 5 mg
Plendil, zawierający felodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dusznicy bolesnej. Felodypina, jako antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie rozkurczające naczynia wieńcowe, co poprawia ukrwienie mięśnia sercowego i zmniejsza częstość oraz nasilenie epizodów dławicowych. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (diuretyki, beta-adrenolityki, inhibitory ACE), szczególnie u pacjentów starszych ze względu na dobrą tolerancję i niskie ryzyko hipotonii ortostatycznej. Preparat zawiera 28 mg laktozy oraz hydroksystearynian makrogologlicerolu (5 mg w dawce 5 mg i 10 mg w dawce 10 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub skłonnościami do dolegliwości żołądkowo-jelitowych.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ból w klatce piersiowej, choroba niedokrwienna serca, cytochrom P450 3A4, diuretyk, dusznica bolesna stabilna, epizod dławicowy, felodypina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia nadciśnienia tętniczego, naczynie wieńcowe, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obrzęk kostek, pochodna dihydropirydyny, przewlekła choroba niedokrwienna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona