aplikacja naskórna
Aplikacja naskórna to metoda podawania substancji leczniczych bezpośrednio na powierzchnię skóry. Jest to jedna z najpopularniejszych dróg podania leków, szczególnie w dermatologii, gdyż umożliwia miejscowe działanie preparatu przy jednoczesnym ograniczeniu efektów ogólnoustrojowych.
Podczas aplikacji naskórnej substancje aktywne przenikają przez warstwę rogową naskórka, a następnie przez żywe warstwy naskórka i skórę właściwą. Stopień wchłaniania zależy od wielu czynników, takich jak: miejsce aplikacji (np. skóra twarzy wchłania leki lepiej niż skóra dłoni), stan skóry (uszkodzona lub zmieniona chorobowo skóra może zwiększać penetrację), właściwości fizykochemiczne substancji leczniczej oraz podłoże preparatu.
Formy leków do aplikacji naskórnej obejmują maści, kremy, żele, lotiony, aerozole, płyny, pasty i plastry. Wybór odpowiedniej postaci leku zależy od rodzaju schorzenia, lokalizacji zmian skórnych oraz preferencji pacjenta. Preparaty do aplikacji naskórnej stosuje się w leczeniu chorób dermatologicznych, takich jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, trądzik, a także w terapii przeciwbólowej czy hormonalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Clotidal 10 mg/g
Przedawkowanie kremu dopochwowego Clotidal zawierającego klotrymazol (10 mg/g) cechuje się niskim ryzykiem toksyczności ze względu na ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową i miejscowy sposób aplikacji. Potencjalne scenariusze przedawkowania obejmują jednorazową nadmierną aplikację dopochwową, stosowanie na dużej powierzchni skóry oraz przypadkowe spożycie doustne. Objawy przedawkowania są zazwyczaj ograniczone do miejscowego podrażnienia, pieczenia, świądu, zaczerwienienia lub zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności i wymioty. Nie istnieje specyficzne antidotum dla klotrymazolu, a dawki toksyczne dla poszczególnych dróg ekspozycji nie zostały określone w dostępnych danych klinicznych.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, antidotum, aplikacja dopochwowa, aplikacja miejscowa, aplikacja naskórna, Clotidal, działanie ogólnoustrojowe, klotrymazol, krem dopochwowy, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość, ostre zatrucie, podrażnienie miejscowe, reakcja skórna, spożycie doustne, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Imazol plus (10 mg + 2,5 mg)/g
Preparat Imazol plus w formie kremu zawiera klotrymazol (10 mg/g) oraz diizetioniam heksamidynę (2,5 mg/g). Farmakokinetyka klotrymazolu po aplikacji miejscowej wykazuje minimalne wchłanianie systemowe: poniżej 2% dawki przy aplikacji naskórnej oraz 3-10% przy podaniu dopochwowym. Maksymalne stężenie klotrymazolu w osoczu nie przekracza 10 ng/ml, co nie wywołuje wykrywalnych działań ogólnoustrojowych ani działań niepożądanych. Takie parametry wskazują na niskie ryzyko systemowej toksyczności przy stosowaniu miejscowym.
absorpcja przez skórę, aplikacja dopochwowa, aplikacja naskórna, badanie farmakokinetyczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie systemowe, klotrymazol, krążenie ogólnoustrojowe, parametry farmakokinetyczne, stężenie w osoczu, terapia długoterminowa, wchłanianie systemowe, zastosowanie miejscowe