ostre zatrucie
Ostre zatrucie to stan kliniczny wywołany ekspozycją organizmu na substancję toksyczną, który charakteryzuje się nagłym początkiem i potencjalnie zagrażającymi życiu objawami. Do najczęstszych przyczyn ostrych zatruć należą leki (zwłaszcza paracetamol, benzodiazepiny, opioidy), alkohol, narkotyki, substancje chemiczne, tlenki węgla, pestycydy oraz toksyny pochodzenia roślinnego i zwierzęcego.
Diagnostyka ostrego zatrucia opiera się na dokładnym wywiadzie (jeśli jest możliwy), ocenie objawów klinicznych, badaniach laboratoryjnych oraz badaniach toksykologicznych. Charakterystyczne konstelacje objawów, tzw. toksydromy, mogą pomóc w identyfikacji substancji odpowiedzialnej za zatrucie. Przykładowo, zatrucie opioidami przejawia się triada: zwężone źrenice, depresja oddechowa i zaburzenia świadomości.
Leczenie ostrego zatrucia obejmuje stabilizację funkcji życiowych (drogi oddechowe, oddychanie, krążenie), dekontaminację (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), zastosowanie specyficznych odtrutek (np. nalokson w zatruciu opioidami, flumazenil w zatruciu benzodiazepinami) oraz leczenie objawowe i podtrzymujące. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie technik eliminacji toksyn, takich jak hemodializa czy hemoperfuzja.
W postępowaniu z pacjentem z ostrym zatruciem kluczową rolę odgrywa czas – szybka interwencja często decyduje o rokowaniu. Szczególnie ważna jest właściwa ocena ryzyka w przypadku zatruć substancjami o opóźnionym działaniu toksycznym (np. paracetamol). Rokowanie zależy od rodzaju i ilości toksyny, czasu, jaki upłynął od ekspozycji do wdrożenia leczenia, oraz indywidualnych cech pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Febuxostat Aurovitas 80 mg
Przedawkowanie febuksostatu, substancji czynnej leku Febuxostat Aurovitas 80 mg, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i wdrożenia leczenia objawowego oraz podtrzymującego. Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera szczegółowych danych dotyczących dawek toksycznych ani specyficznych objawów przedawkowania, dlatego zaleca się standardowe postępowanie obejmujące monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz obserwację pod kątem objawów toksyczności. W przypadku przedawkowania należy rozważyć metody eliminacji leku, takie jak płukanie żołądka czy podanie węgla aktywowanego, zgodnie z aktualnymi wytycznymi w ostrych zatruciach.
charakterystyka produktu leczniczego, febuksostat, febuksostat półwodny, Febuxostat Aurovitas, laktoza jednowodna, leczenie objawowe i podtrzymujące, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja laktozy, objawy toksyczności, ośrodek toksykologiczny, ostre zatrucie, płukanie żołądka, substancja czynna, tabletka powlekana, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – MST Continus 60 mg
Przedawkowanie siarczanu morfiny w postaci MST Continus, dostępnego w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg i 200 mg, stanowi poważne zagrożenie życia, głównie z powodu ryzyka ostrej depresji ośrodka oddechowego prowadzącej do niewydolności oddechowej. Szczególnie niebezpieczne jest rozkruszanie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co powoduje natychmiastowe uwolnienie całej dawki morfiny i gwałtowne zatrucie. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się stopniowo nasilającymi się zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), miozą, bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, zwiotczeniem mięśni szkieletowych oraz ryzykiem powikłań takich jak zachłystowe zapalenie płuc i rabdomioliza prowadząca do niewydolności nerek.
antagonista receptorów opioidowych, bradykardia, dekstroza, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dysfagia, hipoksja, hipoperfuzja narządów, infuzja dożylna, mioza, MST Continus, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, ostre zatrucie, płukanie żołądka, rabdomioliza, roztwór NaCl, siarczan morfiny, śpiączka, tabletka powlekana o zmodyfikowanym uwalnianiu, uzależnienie od morfiny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia świadomości, zachłystowe zapalenie płuc, zatrzymanie oddechu, zespół odstawienia, zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Binatta 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Binatta) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w stanach takich jak istotna depresja oddechowa, ostra lub ciężka astma oskrzelowa oraz hiperkapnia, ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodka oddechowego. Lek jest również przeciwwskazany przy niedrożności jelit lub podejrzeniu niedrożności porażennej, gdyż tapentadol hamuje perystaltykę przewodu pokarmowego. Ponadto, stosowanie leku jest zabronione w ostrym zatruciu alkoholem, lekami nasennymi, ośrodkowo działającymi opioidami oraz lekami psychotropowymi, ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i nadmiernej sedacji.
agonista receptora opioidowego, astma oskrzelowa, benzodiazepina, choroba zapalna jelit, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, gabapentyna, hiperkapnia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwdrgawkowy, lek psychotropowy, nadwrażliwość na tapentadol, neuroleptyk, niedrożność jelit, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowo działający lek przeciwbólowy, ostre zatrucie, perystaltyka przewodu pokarmowego, POChP, pregabalina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zaparcie, reakcja alergiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, spowolniona perystaltyka jelit, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zaburzenie funkcji przewodu pokarmowego, zespół bezdechu sennego - Leksykon substancji czynnych
Metoksalen – Działania niepożądane
Metoksalen, stosowany w terapii PUVA oraz fotoferezie (produkty Oxsoralen 10 mg kapsułki miękkie i Uvadex 20 µg/ml roztwór), wykazuje działanie fotouczulające, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejszym zagrożeniem jest zwiększone ryzyko rozwoju raka płaskokomórkowego skóry, szczególnie w obrębie męskich narządów płciowych, co wymaga regularnej kontroli dermatologicznej. Długotrwała terapia może prowadzić do bardzo rzadkich zmian w morfologii krwi, uszkodzeń wątroby i nerek, a także do fototoksycznych reakcji skórnych, takich jak rumień, wysypka pęcherzowa i świąd. W trakcie stosowania Uvadexu obserwuje się często niedociśnienie tętnicze (<2% pacjentów), przemijającą gorączkę (<1%), komplikacje w dostępie naczyniowym (<5%) oraz zakażenia (<4%). Ponadto, podczas terapii odnotowano statystycznie istotne, choć klinicznie nieznaczące spadki hemoglobiny (-1,1 g/dl), hematokrytu (-3,1%), liczby erytrocytów (-0,2 x10^12/l), albumin (-1,0 g/l), wapnia (-0,3 mg/dl) i potasu (-0,3 mEq/l).
8-metoksypsoralen, albuminy, bezsenność, ból głowy, dostęp naczyniowy, działanie fototoksyczne, działanie fotouczulające, fotofereza, hematokryt, hemoglobina, krwinki czerwone, metoksalen, morfologia krwi, nadmierne rogowacenie, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, oparzenie drugiego stopnia, ostre zatrucie, parametry hematologiczne, posocznica, potas, poziom wapnia, przedawkowanie leku, przedwczesne starzenie skóry, rak płaskokomórkowy, rak płaskokomórkowy skóry, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, rumień, świąd, terapia PUVA, twardzina układowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie narządów wewnętrznych, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wysypka pęcherzowa, zaburzenia smaku, zakażenie cewnika, zawroty głowy, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Canespor 10 mg/g
Preparat Canespor w formie kremu zawiera bifonazol w stężeniu 10 mg/g i cechuje się wysokim profilem bezpieczeństwa w kontekście potencjalnego przedawkowania. Ze względu na miejscowe działanie oraz niską absorpcję systemową, ryzyko ostrego zatrucia jest minimalne zarówno przy nadmiernej aplikacji na skórę, jak i przypadkowym spożyciu. W kremie obecny jest również alkohol benzylowy (20 mg/g), który w dużych ilościach może wywołać miejscowe podrażnienie, jednak ryzyko to jest niskie. W przypadku nadmiernej aplikacji nie występują specyficzne objawy toksyczności, a standardowe postępowanie obejmuje jedynie obserwację pacjenta i kontakt z ośrodkiem toksykologicznym w razie wystąpienia niepokojących symptomów.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tramadol Aurobindo 50 mg
Tramadol Aurobindo (50 mg, kapsułki twarde) posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej celem zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na chlorowodorek tramadolu lub substancje pomocnicze, a także u osób z ostrym zatruciem alkoholem etylowym, lekami nasennymi, przeciwbólowymi, opioidami oraz psychotropowymi ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego i oddechowego. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania tramadolu u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub po ich odstawieniu w ciągu ostatnich 14 dni, z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niekontrolowaną padaczką oraz w terapii zespołu odstawienia opioidów, ze względu na możliwość wywołania napadów drgawkowych i nieskuteczność w leczeniu objawów abstynencyjnych.
aktywność serotoninergiczna, chlorowodorek tramadolu, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie przeciwpadaczkowe, nadwrażliwość na chlorowodorek tramadolu, napad padaczkowy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, objawy abstynencyjne, ostre zatrucie, perystaltyka jelit, próg drgawkowy, zespół odstawienia narkotyków, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Capsigel N –
Capsigel N, emulsja do stosowania miejscowego, zawiera substancje czynne: noniwamid (0,05 g/100 g), kwas salicylowy (1,9 g/100 g), kamforę (5,0 g/100 g), olejek terpentynowy (5,0 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,0 g/100 g). Przedawkowanie miejscowe może prowadzić do podrażnienia skóry objawiającego się zaczerwienieniem, pieczeniem i świądem, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji lub aplikacji na dużą powierzchnię. W przypadku reakcji alergicznych mogą wystąpić wysypka, obrzęk i pokrzywka o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Przypadkowe spożycie preparatu wywołuje objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, a także objawy neurologiczne (ból i zawroty głowy, konwulsje, śpiączka) oraz naczyniowo-sercowe i oddechowe, które mogą zagrażać życiu.
ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, kamfora, konwulsje, kwas salicylowy, naczynie krwionośne, niewydolność oddechowa, noniwamid, nudności i wymioty, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedawkowanie leku, przypadkowe spożycie leku, reakcja alergiczna, śpiączka, toksykologia kliniczna, uderzenia gorąca - Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Działania niepożądane
Lewomentol, stosowany w różnych formach farmaceutycznych (maści, żele, płyny, tabletki do ssania, spraye do jamy ustnej), wykazuje działanie miejscowo drażniące i chłodzące, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, pieczenie, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, z częstością występowania nieznaną lub bardzo rzadką. Reakcje alergiczne mogą obejmować obrzęk ust, języka i warg, a także anafilaksję (bardzo rzadko). U osób wrażliwych lewomentol może wywoływać poważne zaburzenia układu oddechowego, w tym astmę, skurcz oskrzeli, duszność i kaszel. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, nudności, ból brzucha i niestrawność, występują bardzo rzadko.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, astma, ból brzucha, drgawki, duszność, fotosensybilizacja, kaszel, lewomentol, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudność, obrzęk języka, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, pieczenie skóry, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, pokrzywka, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, uderzenia gorąca, układ immunologiczny, układ oddechowy, uszkodzenie skóry, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądka, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atgam 50 mg/ml
Atgam to preparat zawierający końską immunoglobulinę przeciw ludzkim limfocytom T (eATG) w stężeniu 50 mg/ml, stosowany m.in. w leczeniu niedokrwistości aplastycznej. Nie istnieje jednoznaczna definicja przedawkowania ze względu na brak precyzyjnie ustalonej maksymalnej dawki terapeutycznej. W praktyce klinicznej odnotowano podawanie nawet 21 dawek co drugi dzień przez 14 dni bez wzrostu toksyczności, a także jednorazową dawkę 7000 mg u biorcy nerki bez objawów ostrego zatrucia. Brak jest swoistej odtrutki, co podkreśla konieczność ostrożności i indywidualnego podejścia do dawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Steper pro 10 mg/ml
Steper pro, aerozol na skórę zawierający 10 mg/ml bifonazolu, charakteryzuje się niskim ryzykiem ostrego zatrucia ze względu na miejscową drogę podania oraz farmakokinetykę substancji czynnej. Nawet przy nadmiernej aplikacji na skórę lub przypadkowym połknięciu, prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych objawów toksycznych jest minimalne. Preparat zawiera również 301 mg/ml etanolu, który może powodować miejscowe odtłuszczenie i wysuszenie skóry przy wielokrotnej aplikacji na rozległe powierzchnie, jednak ryzyko to jest niskie do umiarkowanego. Objawy przedawkowania obejmują miejscowe podrażnienie, takie jak zaczerwienienie, świąd, pieczenie lub obrzęk, a także potencjalne, choć bardzo rzadkie, objawy systemowe po znacznej absorpcji.
absorpcja systemowa, bifonazol, działanie ogólnoustrojowe, etanol, leczenie objawowe, odtłuszczenie skóry, ostre zatrucie, płukanie żołądka, pochodna imidazolu, podrażnienie skóry, połknięcie preparatu, preparat przeciwgrzybiczny, produkt leczniczy, substancja pomocnicza, zaczerwienienie miejscowe, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Exicyt 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzynikliny (Exicyt 1,5 mg) wywołuje objawy toksyczne podobne do zatrucia nikotyną, obejmujące układy pokarmowy, sercowo-naczyniowy, nerwowy i oddechowy. Klinicznie obserwuje się złe samopoczucie, nudności, wymioty, tachykardię, niestabilność ciśnienia tętniczego, zaburzenia oddychania, zaburzenia widzenia oraz drgawki kloniczne. W przypadku przedawkowania konieczne jest szybkie wdrożenie terapii eliminującej lek z przewodu pokarmowego (płukanie żołądka) oraz podtrzymującej funkcje życiowe, w tym kontrola diurezy, stosowanie leków przeciwpadaczkowych, stabilizujących układ krążenia i pobudzających ośrodek oddechowy.
agonista receptorów nikotynowych, ciśnienie tętnicze, cytyzyniklina, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, EKG, lek moczopędny, lek przeciwpadaczkowy, nudności, oddział intensywnej terapii, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, saturacja krwi, tachykardia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wahania ciśnienia tętniczego, wymioty, zaburzenia homeostazy, zaburzenia oddychania, zaburzenia widzenia, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Steper pro 10 mg/g
Steper pro (10 mg/g krem) zawiera bifonazol jako substancję czynną w stężeniu 10 mg/g i jest stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Przedawkowanie tego preparatu nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia, zarówno w przypadku nadmiernej aplikacji na skórę, jak i przypadkowego połknięcia. Ryzyko ostrego zatrucia jest niskie, a ewentualne działania niepożądane związane są głównie z substancjami pomocniczymi, takimi jak alkohol cetylowy, alkohol stearylowy oraz alkohol benzylowy (20 mg/g), które mogą nasilać miejscowe reakcje skórne u osób nadwrażliwych.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bifonazol, działanie niepożądane skórne, ekspozycja na substancję chemiczną, leczenie objawowe, nadwrażliwość, ostre zatrucie, połknięcie leku, preparat przeciwgrzybiczy, przedawkowanie miejscowe, reakcja skórna, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon substancji czynnych
Kwas borowy – Przedawkowanie
Kwas borowy, stosowany w dermatologii w formie płynów, maści, pudrów i roztworów, może ulegać systemowej absorpcji szczególnie po spożyciu, aplikacji na uszkodzoną lub zapalnie zmienioną skórę, co niesie ryzyko toksyczności. Przedawkowanie prowadzi do objawów obejmujących przewód pokarmowy (biegunka, wymioty, krwawe stolce), uszkodzenie wątroby (podwyższenie enzymów, dysfunkcja), nerek (ostra niewydolność), układu krążenia (niewydolność, zapaść), OUN (drgawki) oraz reakcje skórne i gorączkę, a w ciężkich przypadkach może skutkować zgonem. Preparaty różnią się zawartością kwasu borowego: np. Afronis zawiera 3 g/100 g, Antypot 100 mg/g, Borasol 30 mg/g, Gemiderma 5 mg/g, Homeoplasmine 4 g/100 g, a Maść borna Aflofarm aż 10 g/100 g, co wpływa na ryzyko przedawkowania, zwłaszcza przy nieprawidłowym stosowaniu lub u pacjentów z uszkodzoną skórą.
absorpcja systemowa, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, efekt toksyczny, enzym wątrobowy, intoksykacja, krwawy stolec, krwioobieg, kumulacja w organizmie, kwas borowy, leczenie przeciwdrgawkowe, manifestacja neurologiczna, neurotoksyczność, niewydolność krążenia obwodowego, ośrodek toksykologiczny, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, preparat dermatologiczny, przewlekłe zatrucie, reakcja skórna, równowaga elektrolitowa, toksyczność kwasu borowego, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wchłanianie systemowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clotidal MAX 500 mg
Przedawkowanie klotrymazolu w postaci tabletek dopochwowych o dawce 500 mg nie niesie ze sobą istotnego ryzyka ostrego zatrucia, co wynika z miejscowej formy aplikacji oraz korzystnego profilu bezpieczeństwa substancji czynnej. W przypadku pojedynczego podania zbyt dużej dawki lub przypadkowego doustnego spożycia, ryzyko zatrucia jest minimalne. Nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie klotrymazolu, co ma kluczowe znaczenie dla postępowania klinicznego. Opisywane objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, ból w nadbrzuszu, biegunka, nudności, wymioty oraz ogólne złe samopoczucie, wynikające z podrażnienia błony śluzowej i ośrodka wymiotnego.
antidotum, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, ciąża, karmienie piersią, leczenie przedawkowania, motoryka przewodu pokarmowego, nudności, ośrodek wymiotny, ostre zatrucie, parametry życiowe, podanie dopochwowe, podrażnienie błony śluzowej, przedawkowanie klotrymazolu, przewód pokarmowy, spożycie doustne, substancja czynna, tabletka dopochwowa, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clotidal 10 mg/g
Przedawkowanie kremu dopochwowego Clotidal zawierającego klotrymazol (10 mg/g) cechuje się niskim ryzykiem toksyczności ze względu na ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową i miejscowy sposób aplikacji. Potencjalne scenariusze przedawkowania obejmują jednorazową nadmierną aplikację dopochwową, stosowanie na dużej powierzchni skóry oraz przypadkowe spożycie doustne. Objawy przedawkowania są zazwyczaj ograniczone do miejscowego podrażnienia, pieczenia, świądu, zaczerwienienia lub zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności i wymioty. Nie istnieje specyficzne antidotum dla klotrymazolu, a dawki toksyczne dla poszczególnych dróg ekspozycji nie zostały określone w dostępnych danych klinicznych.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, antidotum, aplikacja dopochwowa, aplikacja miejscowa, aplikacja naskórna, Clotidal, działanie ogólnoustrojowe, klotrymazol, krem dopochwowy, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość, ostre zatrucie, podrażnienie miejscowe, reakcja skórna, spożycie doustne, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olejek terpentynowy – Przedawkowanie
Olejek terpentynowy (Terebinthini aetheroleum) jest składnikiem wielu preparatów miejscowych o działaniu rozgrzewającym i przeciwbólowym, takich jak Neo-Capsiderm, Vicks VapoRub czy Viprosal B (zawierający 30 mg olejku terpentynowego na 1 g maści). Przedawkowanie zewnętrzne najczęściej objawia się miejscowym podrażnieniem skóry, natomiast aplikacja na błony śluzowe prowadzi do silnych podrażnień. Spożycie doustne preparatów zawierających olejek terpentynowy może wywołać objawy od łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) po ciężkie zaburzenia neurologiczne, takie jak drgawki, śpiączka oraz objawy ogólnoustrojowe (uczucie gorąca/zimna, zapaść oddechowa). W preparatach tych często obecna jest także kamfora, której toksyczność kliniczna jest rzadka poniżej dawki 30 mg/kg masy ciała.
błona śluzowa, ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, duszność, działanie przeciwbólowe, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy żołądkowo-jelitowe, olejek terpentynowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie miejscowe, reakcja miejscowa, śpiączka, spożycie doustne, toksyczność kamfory, węgiel aktywowany, zaburzenia neurologiczne, zapaść oddechowa, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ulcamed 120 mg
Przedawkowanie Ulcamedu, zawierającego 120 mg tlenku bizmutu w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu, może prowadzić do opóźnionej niewydolności nerek, pojawiającej się nawet do 10 dni po ekspozycji. Wczesne objawy mogą być nieobecne, co wymaga od klinicystów monitorowania funkcji nerek przez dłuższy czas po przedawkowaniu. Diagnostyka powinna obejmować oznaczanie stężenia bizmutu we krwi i moczu, co pozwala na ocenę nasilenia zatrucia oraz skuteczności eliminacji substancji. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie są kluczowe dla zapobiegania progresji uszkodzenia nerek.
bizmut potasu amonowego cytrynian, chelatacja, długotrwałe przedawkowanie, DMSA, funkcjonowanie nerek, hemodializa, kwas dimerkaptopropanosulfonowy, kwas dimerkatobursztynowy, niewydolność nerek, okres utajenia, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre zatrucie, płukanie żołądka, protokół terapeutyczny, terapia chelatacyjna, tlenek bizmutu, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Nikotyna – Przedawkowanie
Nikotyna, będąca substancją farmakologicznie aktywną, może wywołać poważne zatrucia, szczególnie u osób niepalących oraz dzieci, u których dawki terapeutyczne stosowane u dorosłych mogą być śmiertelne. Minimalna śmiertelna dawka doustna nikotyny wynosi 40-60 mg dla dorosłych, 0,8-1,0 mg/kg masy ciała dla dorosłych niepalących oraz 40-60 mg dla dzieci. Toksyczność zależy od drogi podania i dawki, a objawy przedawkowania obejmują wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, ból brzucha, biegunka, nadmierne pocenie się, ból głowy, zawroty głowy i osłabienie. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniowa, uogólnione drgawki, a nawet śpiączka i zgon. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie po zastosowaniu plastrów nikotynowych, które mogą uwalniać nikotynę przez wiele godzin po usunięciu.
niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, plaster nikotynowy, porażenie ośrodka oddechowego, preparat nikotynowy, przedawkowanie nikotyny, śpiączka, sztuczne oddychanie, tlenoterapia, toksyczność nikotyny, trudności w oddychaniu, układ przywspółczulny, uogólnione drgawki, wchłanianie nikotyny, węgiel aktywowany, zaburzenia słuchu, zaburzenia widzenia, zapaść krążeniowa, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vicks VapoRub –
Przedawkowanie maści Vicks VapoRub, zawierającej 5,00 g kamfory racemicznej na 100 g preparatu, może prowadzić do różnorodnych objawów toksycznych, głównie ze strony układu pokarmowego i neurologicznego. Najczęstsze symptomy to podrażnienie skóry, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, ból głowy, zawroty głowy oraz uderzenia gorąca. Klinicznie istotna toksyczność kamfory pojawia się zwykle przy dawkach powyżej 30 mg/kg masy ciała, a w ciężkich przypadkach zatrucia obserwuje się drgawki, porażenie oddychania oraz śpiączkę, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.
aspiracja treści żołądkowej, ból brzucha, ból głowy, drgawki, kamfora racemiczna, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja toksyczna, śpiączka, toksyczność kamfory, uderzenia gorąca, Vicks VapoRub, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cardiol C –
Przedawkowanie leku Cardiol C, zawierającego glikozydy nasercowe z konwalii oraz 60%-69% V/V etanolu, prowadzi do wieloukładowych objawów toksycznych, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego, pokarmowego i nerwowego. Typowe symptomy obejmują arytmie (tachykardia, bradykardia, ekstrasystole, bloki przewodzenia) przy dawkach 1,5-3-krotnie przekraczających zalecane, nudności, wymioty, biegunkę oraz objawy neurologiczne takie jak ból głowy, senność i zaburzenia widzenia (ksantopsja, diplopia). Dodatkowo, obecność wysokiego stężenia etanolu może wywołać zaburzenia równowagi, mowy i koordynacji ruchowej, nasilając obraz kliniczny zatrucia.
arytmia, atropina, biegunka, blok przewodzenia, ból głowy, bradykardia, choroba wątroby, Convallaria majalis, diplopia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, ekstrasystola, etanol, glikozyd nasercowy, intoksykacja alkoholowa, komorowe zaburzenie rytmu, ksantopsja, nalewka z konwalii, niedobór magnezu, niewydolność serca, nudność, objaw neurologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, przedawkowanie glikozydów nasercowych, tachykardia, układ krążenia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Metyrapon – Przedawkowanie
Metyrapon, dostępny w preparacie Metopirone w dawce 250 mg, jest inhibitorem enzymu 11-beta-hydroksylazy stosowanym w diagnostyce i leczeniu zaburzeń czynności kory nadnerczy. Przedawkowanie metyraponu prowadzi do dwóch głównych grup objawów: ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, odwodnienie) oraz ostrej niewydolności kory nadnerczy, wynikającej z krytycznego niedoboru kortyzolu. Klinicznie objawia się to hipotonią ortostatyczną, tachykardią (>100 uderzeń/min), osłabieniem, zawrotami głowy, zaburzeniami świadomości, a w ciężkich przypadkach wstrząsem nadnerczowym. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hiperkaliemia) oraz hipoglikemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą.
biegunka, ból brzucha, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, hydrokortyzon, intensywna terapia, kora nadnerczy, leki przeciwwymiotne, Metopirone, metyrapon, nudności i wymioty, objawy przewodu pokarmowego, odwodnienie, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostre zatrucie, synteza kortyzolu, tachykardia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zaburzenie czynności kory nadnerczy, zapaść, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akineton SR 4 mg 4 mg
Przedkliniczne badania biperydenu chlorowodorku, substancji czynnej Akineton SR 4 mg, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach nie zaobserwowano toksyczności narządowej, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak jest długoterminowych badań rakotwórczości u zwierząt, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego. Informacje dotyczące toksyczności ostrej oraz postępowania w przypadku przedawkowania zostały szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.9).
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, biperyden chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, mutacja genowa, ostre zatrucie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, toksyczne działanie na płód, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lamotrix 50 mg
Przedawkowanie lamotryginy, obejmujące dawki 10-20-krotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną, stanowi stan zagrożenia życia, często manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych i kardiologicznych. Do kluczowych symptomów należą oczopląs, ataksja, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, uogólnione napady padaczkowe oraz poszerzenie zespołu QRS powyżej 100 ms w EKG, co wskazuje na ciężką toksyczność i zwiększone ryzyko arytmii. Objawy te wymagają natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego monitorowania, zwłaszcza kardiologicznego, ze względu na ryzyko zaburzeń przewodzenia wewnątrzkomorowego.
ataksja, badanie EKG, czynność elektryczna serca, dawka terapeutyczna, dożylna terapia lipidowa, grand mal, hemodializa, interwencja medyczna, kardiotoksyczność, lamotrygina, monitorowanie funkcji życiowych, napad kloniczno-toniczny, napad padaczkowy, niewydolność nerek, objaw neurologiczny, oczopląs, ostre zatrucie, parametr neurologiczny, poszerzenie zespołu QRS, przewodzenie wewnątrzkomorowe, śpiączka, toksyczne działanie na OUN, układ przedsionkowy, uszkodzenie móżdżku, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie przewodzenia wewnątrzkomorowego, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sylimarol Vita 150
Produkt leczniczy Sylimarol Vita 150 zawiera 214,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego oraz kompleks witamin z grupy B w dawkach: B1 – 10 mg, B2 – 4 mg, B6 – 10 mg, PP – 10 mg oraz pantetonian wapnia – 4 mg na kapsułkę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Preparat nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych zatruć wątroby ani innych ostrych stanów toksycznych, gdzie wskazane są odpowiednie procedury medyczne i leki. Sylimarol Vita 150 zawiera laktozę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
benzoesan sodu, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, choroba układu sercowo-naczyniowego, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niewydolność nerek, nikotynamid, ostre zatrucie, ostre zatrucie wątroby, pantetonian wapnia, pantotenian wapnia, ryboflawina, sylimaryna, witamina B1, witamina B2, witamina B6, witamina PP, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Kannabidiol – Przedawkowanie
Kannabidiol (CBD), główny kannabinoid zawarty w produktach Cannabis sativa, takich jak Sativex (25 mg CBD i 27 mg THC na ml aerozolu), może powodować objawy przedawkowania, zwłaszcza w połączeniu z delta-9-tetrahydrokannabinolem (THC). W badaniu Thorough QT, w którym 257 uczestników otrzymywało dawkę 18 rozpyleń aerozolu w ciągu 20 minut, dwa razy dziennie (wielokrotność dawki terapeutycznej), zaobserwowano objawy neurologiczne (np. zawroty głowy), psychiatryczne (omamy, urojenia, paranoja, przejściowa psychoza toksyczna) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie). Szczególnie istotne było wystąpienie przemijającej psychozy toksycznej u 3 z 41 osób przyjmujących najwyższą dawkę, która ustępowała po odstawieniu leku.
antidotum, bradykardia, Cannabis sativa, kannabidiol, kannabinoidy, leczenie objawowe, niedociśnienie, omamy, ostre zatrucie, paranoja, przedawkowanie, psychoza toksyczna, Sativex, tachykardia, tetrahydrokannabinol, urojenia, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Etenzamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etenzamid, będący składnikiem złożonego preparatu Etopiryna (100 mg etenzamidu, 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 50 mg kofeiny), posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. W przeciwieństwie do etenzamidu, kwas acetylosalicylowy jest dobrze przebadany i wykazuje brak działania mutagennego w teście Amesa oraz brak działania rakotwórczego przy podawaniu szczurom przez 68 tygodni w dawce 0,5% karmy. Jednakże obserwowano aberracje chromosomalne w hodowli fibroblastów ludzkich, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczne. Kwas acetylosalicylowy wykazuje także działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne, wpływając negatywnie na rozrodczość, w tym hamując owulację u szczurów, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji.
W zakresie toksyczności ostrej, dawki przekraczające 10 g u dorosłych i 4 g u dzieci mogą prowadzić do zgonu, przy czym stężenia kwasu salicylowego w osoczu na poziomie 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, a 400-500 μg/ml mogą skutkować śpiączką i śmiercią. Przewlekłe stosowanie kwasu acetylosalicylowego wiąże się z miejscowym działaniem drażniącym na błony śluzowe przewodu pokarmowego, zwiększając ryzyko krwotoków, zwłaszcza przy współistniejących wrzodach, oraz z nefrotoksycznością obserwowaną w badaniach na zwierzętach. W praktyce klinicznej bezpieczeństwo stosowania etenzamidu należy oceniać w kontekście całego preparatu Etopiryna, uwzględniając interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z kwasem acetylosalicylowym i kofeiną oraz szczególne środki ostrożności związane z kwasem acetylosalicylowym.
aberracja chromosomalna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etenzamid, Etopiryna, hamowanie owulacji, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, objawy zatrucia, ostre zatrucie, potencjał mutagenny, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, ryzyko genotoksyczne, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wrzód przewodu pokarmowego, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Penicylamina – Przedawkowanie
Penicylamina, substancja czynna leku Cuprenil (250 mg/tabletka), nie wykazuje udokumentowanych przypadków ostrego zatrucia, jednak nawet w dawkach terapeutycznych może wywoływać liczne działania niepożądane, nasilające się przy zwiększonych dawkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na ostre reakcje nadwrażliwości, które mogą pojawić się zwłaszcza na początku terapii i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia oraz zastosowania kortykosteroidów. U pacjentów uczulonych na penicylinę istnieje ryzyko nadwrażliwości krzyżowej, co zwiększa prawdopodobieństwo nasilonych reakcji alergicznych. Długotrwałe stosowanie penicylaminy może prowadzić do niedoboru żelaza (wymagającego suplementacji) oraz deplecji witaminy B6, co również wymaga uzupełnienia. Zaburzenia smaku (dysgeuzja, hipogeuzja) można korygować podając 5-10 mg miedzi dziennie w formie 4% roztworu CuSO4·5H2O, z wyjątkiem pacjentów z chorobą Wilsona, u których suplementacja miedzią jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
chelatowanie, choroba Wilsona, CUPRENIL, dysfagia, dysgeuzja, działanie niepożądane, kortykosteroid, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór witaminy B6, niedobór żelaza, ostra reakcja nadwrażliwości, ostre zatrucie, penicylamina, układ krwiotwórczy, zaburzenie smaku, zwyrodnienie soczewkowo-wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
L-cysteina – Przedawkowanie
L-cysteina, aminokwas siarkowy stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Vamin 18 Electrolyte-Free zawierający 560 mg/1000 ml o osmolalności 1130 mOsm/kg wody, Aminosteril N-Hepa 8% z 0,52 g L-cysteiny na 1000 ml oraz Vaminolact z 1,0 g/1000 ml i osmolalnością 510 mOsm/kg wody), może powodować poważne objawy przedawkowania. Do najczęstszych należą nudności, wymioty, dreszcze, pocenie, uderzenia gorąca oraz zakrzepowe zapalenie żył, szczególnie przy szybkim wlewie do żył obwodowych i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Wysoka osmolalność roztworu (np. 1130 mOsm/kg wody w Vamin 18 Electrolyte-Free) zwiększa ryzyko uszkodzenia śródbłonka i powikłań naczyniowych. U chorych z niewydolnością wątroby dochodzi do zaburzeń metabolizmu i detoksykacji aminokwasów, co potęguje toksyczność nawet przy niewielkim przekroczeniu dawek, a także do kompensacyjnego zwiększonego wydalania aminokwasów przez nerki.
aminokwas siarkowy, dostęp żylny, dreszcze, infuzja, L-cysteina, L-cystyna, N-acetylo-L-cysteina, nudności, osmolalność, ośrodek wymiotny, ostre zatrucie, parametry biochemiczne, rozszerzenie naczyń obwodowych, śródbłonek naczyniowy, uderzenie gorąca, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kamfora – Przedawkowanie
Kamfora, obecna w wielu preparatach zewnętrznych takich jak Aroma-Activ (1,0 g/100 g), Capsigel N (5,0 g/100 g), Neo-Capsiderm (5,3 g/100 g) czy Viprosal B (30 mg/g), wykazuje potencjalne ryzyko toksyczności przy niewłaściwym stosowaniu. Przy aplikacji miejscowej ryzyko przedawkowania jest ograniczone, choć nadmierne stosowanie Capsigel N, Neo-Capsiderm i Viprosal B może prowadzić do podrażnień skóry, a aplikacja na błony śluzowe, zwłaszcza Viprosal B, wywołuje silne podrażnienia. W przypadku preparatów takich jak Dernilan i Padma 28 Formuła (4 mg/kapsułkę) nie odnotowano przypadków przedawkowania. Kluczowe jest unikanie kontaktu z błonami śluzowymi oraz monitorowanie pacjentów pod kątem objawów skórnych po zastosowaniu miejscowym.
aplikacja miejscowa, błona śluzowa, ból brzucha, ból głowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, działanie toksyczne, kamfora, leczenie objawowe, nudności i wymioty, objaw neurologiczny, objawy przewodu pokarmowego, ostre zatrucie, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, śpiączka, substancja czynna, wymioty i biegunka, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zapaść oddechowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Zatoki Caps 500 mg + 25 mg + 6,1 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące leku Gripex ZATOKI Caps, zawierającego 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej wartości LD50 wynoszą odpowiednio 310 mg/kg dla paracetamolu oraz 120 mg/kg dla fenylefryny, co oznacza, że dawki toksyczne są wielokrotnie wyższe niż terapeutyczne. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały zwiększonego ryzyka działań toksycznych w porównaniu do stosowania poszczególnych substancji osobno. Ponadto, testy mutagenności nie wykazały klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego dla żadnego ze składników preparatu.
aktywność mutagenna, chlorowodorek fenylefryny, dawka śmiertelna 50, działanie kancerogenne, fenylefryna, kofeina, ostre zatrucie, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrost prostaty, rozrost tkanki gruczołowej, rozwój zarodkowy, stan zapalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Lek Doreta, zawierający 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w stanie ostrego zatrucia alkoholem etylowym, lekami nasennymi, opioidami, psychotropowymi oraz u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – również w okresie do 2 tygodni po zakończeniu terapii. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i hepatotoksyczności, a także u osób z niekontrolowaną padaczką, gdyż tramadol obniża próg drgawkowy. Preparat zawiera także 1,35 mg sacharozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
antykoagulant, benzodiazepina, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, działanie sedatywne, hepatotoksyczność, induktory enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, kumulacja dawki, nadużywanie substancji psychoaktywnych, nadwrażliwość, napad padaczkowy, nietolerancja sacharozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, opioid, ośrodkowy układ oddechowy, ostre zatrucie, padaczka, paracetamol, próg drgawkowy, przewlekła choroba wątroby, receptor opioidowy, SNRI, SSRI, tramadol, uzależnienie od opioidów, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia oddychania, zaburzenia układu nerwowego, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorek sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek sodu (NaCl) jest kluczowym elektrolitem stosowanym w terapii dożylnej, głównie w postaci roztworów izotonicznych 0,9% (9 mg/ml NaCl), które podaje się dorosłym w dawkach od 500 ml do 3 litrów na dobę w leczeniu odwodnienia izotonicznego. W stanach wymagających zwiększenia objętości krwi krążącej, np. we wstrząsie, stosuje się roztwory takie jak 10% Dekstran 40 000 z chlorkiem sodu w dawce do 20 ml/kg mc. w pierwszej dobie, z pierwszym 500 ml podanym szybko, a resztą wolniej, nie przekraczając 10 ml/kg mc. w kolejnych dniach. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy ciała i wieku, z ograniczeniem szybkości infuzji potasu do 0,5 mmol/kg mc./godz. oraz maksymalną dawką potasu 2-3 mmol/kg mc./dobę, przy konieczności monitorowania EKG i elektrolitów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawki chlorku sodu należy zmniejszyć, a u osób z chroniczną hiponatremią szybkość infuzji ograniczyć tak, aby wzrost stężenia sodu w osoczu nie przekroczył 0,35 mmol/l/godz.
bilans elektrolitowy, chlorek sodu, czynność nerek, dawkowanie u dorosłych, EKG, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, infuzja dożylna, krążenie pozaustrojowe, miliekwiwalent, milimol, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość krwi krążącej, odwodnienie izotoniczne, odwodnienie pozakomórkowe, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, ostre zatrucie, pompa infuzyjna, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, rozpuszczalnik, roztwór izotoniczny, sód w osoczu, stężenie potasu, substytucja potasu, terapia wyrównawcza, wstrząs, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenolol Sanofi 50 50 mg
Przedawkowanie atenololu, selektywnego beta-adrenolityku β1, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia sercowego, takich jak bradykardia, hipotensja, ostra niewydolność serca, skurcz oskrzeli oraz blok przedsionkowo-komorowy. Mechanizmy toksyczności wynikają z blokady receptorów β1 w sercu (zmniejszenie częstości i siły skurczu) oraz β2 w oskrzelach (skurcz oskrzeli). W terapii przedawkowania kluczowe jest szybkie wdrożenie dekontaminacji przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany, leki przeczyszczające) oraz intensywne monitorowanie parametrów życiowych, w tym EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji i bilansu płynów. Ze względu na długi okres półtrwania atenololu, objawy mogą utrzymywać się przez wiele godzin do dni, co wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
agonista receptora β2-adrenergicznego, atenolol, atropina, beta-adrenolityk, bilans płynów i elektrolitów, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dobutamina, EKG, elektrostymulacja serca, funkcja nerek, funkcja wątroby, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hipotensja, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeczyszczający, metyloksantyna, nerw błędny, objętość krwi krążącej, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, ostra niewydolność serca, ostre zatrucie, płukanie żołądka, przepływ tkankowy, receptor beta-adrenergiczny, receptor β1, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, transfuzja osocza, układ bodźcoprzewodzący, węgiel aktywowany, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs, zahamowanie zatokowe