Przedawkowanie
MST Continus 60 mg

Przedawkowanie siarczanu morfiny w postaci MST Continus, dostępnego w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg i 200 mg, stanowi poważne zagrożenie życia, głównie z powodu ryzyka ostrej depresji ośrodka oddechowego prowadzącej do niewydolności oddechowej. Szczególnie niebezpieczne jest rozkruszanie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co powoduje natychmiastowe uwolnienie całej dawki morfiny i gwałtowne zatrucie. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się stopniowo nasilającymi się zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), miozą, bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, zwiotczeniem mięśni szkieletowych oraz ryzykiem powikłań takich jak zachłystowe zapalenie płuc i rabdomioliza prowadząca do niewydolności nerek.

Przedawkowanie leku MST Continus (siarczan morfiny)

Przedawkowanie siarczanu morfiny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. MST Continus, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg i 200 mg w postaci tabletek powlekanych o zmodyfikowanym uwalnianiu, przy nieprawidłowym stosowaniu może prowadzić do ostrego zatrucia z potencjalnie śmiertelnymi konsekwencjami.1

Mechanizm ostrego przedawkowania

Szczególnie niebezpieczne jest przyjmowanie rozkruszonej zawartości tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, co prowadzi do natychmiastowego uwolnienia całej dawki morfiny i może spowodować stan ostrego przedawkowania. W normalnych warunkach tabletki MST Continus uwalniają substancję czynną stopniowo, co zapewnia bezpieczne stężenie leku w organizmie. Naruszenie integralności tabletki omija ten mechanizm bezpieczeństwa.2

Objawy kliniczne przedawkowania

Depresja oddechowa jest jednym z najpoważniejszych objawów, mogącym prowadzić do niewydolności oddechowej i śmierci pacjenta. Manifestuje się ona jako płytki oddech, mogący ostatecznie prowadzić do zatrzymania oddechu.3

Zaburzenia świadomości w przebiegu przedawkowania morfiny charakteryzują się stopniowym nasileniem – od senności, przez stupor, aż do śpiączki. Głębokość zaburzeń świadomości często koreluje z ciężkością zatrucia.4

W obrazie klinicznym przedawkowania obserwuje się również zwężenie źrenic (miozę), zwiotczenie mięśni szkieletowych, bradykardię oraz niedociśnienie tętnicze. Powikłaniami przedawkowania mogą być zachłystowe zapalenie płuc oraz rabdomioliza prowadząca do niewydolności nerek.5

Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania MST Continus wymaga natychmiastowego działania i obejmuje następujące kroki:6

  1. Udrożnienie dróg oddechowych i zapewnienie oddechu kontrolowanego
  2. Podanie antagonisty receptorów opioidowych – naloksonu, który jest specyficznym antidotum
  3. W uzasadnionych przypadkach – płukanie żołądka

Nalokson należy podawać we wstrzyknięciu dożylnym w dawce 0,4 mg, którą można powtarzać w odstępach 2-3 minut, lub w infuzji dożylnej (2 mg naloksonu w 500 ml 0,9% roztworu NaCl lub 5% dekstrozy, uzyskując stężenie 0,004 mg/ml).7

W przypadku dzieci jednorazowa dawka naloksonu wynosi 0,01 mg/kg masy ciała. Szybkość infuzji należy dostosować do reakcji pacjenta, uwzględniając wcześniej podaną jednorazową dawkę.8

Szczególne uwagi dotyczące leczenia naloksonem

Należy zachować ostrożność przy podawaniu naloksonu w następujących sytuacjach:9

  • Nie należy podawać naloksonu, jeśli nie występuje klinicznie istotna depresja krążeniowa lub oddechowa wtórna do przedawkowania morfiny
  • Szczególną ostrożność należy zachować u osób z fizycznym uzależnieniem od morfiny lub z podejrzeniem takiego uzależnienia, gdyż nagłe przerwanie działania opioidu może wywołać ostry zespół odstawienia

Tabela objawów przedawkowania MST Continus

Objaw Opis Uwagi kliniczne
Depresja ośrodka oddechowego Płytki oddech, mogący prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu Główna przyczyna zgonów w przedawkowaniu opioidów
Zaburzenia świadomości Senność, stupor, śpiączka Pogłębiające się wraz z nasileniem przedawkowania
Zwężenie źrenic (mioza) Charakterystyczny objaw przedawkowania opioidów Może nie występować w przypadku ciężkiej hipoksji
Rabdomioliza Rozpad mięśni prążkowanych prowadzący do uwolnienia mioglobiny Może prowadzić do ostrej niewydolności nerek
Zwiotczenie mięśni szkieletowych Utrata napięcia mięśniowego Przyczynia się do problemów z drożnością dróg oddechowych
Bradykardia Zwolnienie akcji serca Składowa zaburzeń hemodynamicznych
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi Może powodować hipoperfuzję narządów
Zachłystowe zapalenie płuc Zapalenie płuc wywołane aspiracją treści żołądkowej Powikłanie wynikające z zaburzeń świadomości i depresji oddechowej
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl