drożdże Malassezia
Drożdże Malassezia to rodzaj lipofilnych grzybów drożdżopodobnych, naturalnie występujących na skórze człowieka. Należą do mikrobioty skóry i zasiedlają głównie obszary bogate w gruczoły łojowe, takie jak skóra głowy, twarz, klatka piersiowa i plecy.
W warunkach fizjologicznych Malassezia nie wywołuje objawów chorobowych, jednak przy zaburzeniu równowagi mikrobiomu skóry lub w przypadku obniżonej odporności może prowadzić do różnych dermatoz. Najczęstsze jednostki chorobowe związane z tymi drożdżami to łupież pstry (pityriasis versicolor), zapalenie mieszków włosowych (folliculitis), łojotokowe zapalenie skóry oraz łupież.
Drożdże Malassezia charakteryzują się zależnością od lipidów, co wynika z niezdolności do syntezy kwasów tłuszczowych. Z tego powodu potrzebują zewnętrznych źródeł lipidów do wzrostu. Obecnie wyróżnia się kilkanaście gatunków Malassezia, z czego najczęściej identyfikowane u ludzi są M. globosa, M. restricta, M. sympodialis i M. furfur.
W diagnostyce zakażeń wywołanych przez Malassezia stosuje się badanie mikroskopowe, hodowlę na specjalnych podłożach zawierających lipidy oraz metody molekularne. Leczenie infekcji obejmuje miejscowe i ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze, takie jak azole (ketokonazol, flukonazol), a także szampony lecznicze zawierające siarczek selenu czy pirytionian cynku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Epidemiologia
Łupież (pityriasis capitis) jest najczęstszym objawem łojotokowego zapalenia skóry głowy, dotykającym około 50% populacji dorosłych. Występuje głównie u mężczyzn, z szczytem zachorowań około 20. roku życia, a rzadko u dzieci i osób powyżej 50. roku życia. Częstość występowania różni się w zależności od rasy – od 30-42% u Chińczyków do 81-95% u Afroamerykanów. Łupież jest częstszy u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z HIV/AIDS (30-83%), gdzie nasilenie koreluje z liczbą limfocytów T CD4+ (200-500/mm³). Patogeneza wiąże się z nadprodukcją sebum, zaburzeniami mikrobiomu skóry głowy oraz obecnością lipofilnych drożdży Malassezia (M. globosa, M. restricta, M. furfur) i bakterii (Staphylococcus epidermidis, Cutibacterium acnes). Zmiany mikrobiologiczne obejmują zwiększoną ilość M. restricta i S. epidermidis oraz zmniejszoną ilość C. acnes, co wskazuje na zaburzenie równowagi mikrobiologicznej skóry głowy.
biomarker, chłoniak, choroba Parkinsona, Cutibacterium acnes, drożdże Malassezia, HIV/AIDS, kwas propionowy, limfocyt T CD4+, łojotok, łojotokowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry głowy, łupież, Malassezia furfur, Malassezia globosa, Malassezia restricta, mieszki włosowe, obniżona odporność, okres dojrzewania, pacjent z HIV, parkinsonizm, pityriasis capitis, Propionibacterium, sebum, skóra głowy, staphylococcus epidermidis, terapia L-DOPA, zaburzenie równowagi - Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Zapobieganie i profilaktyka
Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekłe, nawracające schorzenie zapalne skóry, charakteryzujące się tłustymi, żółtawymi łuskami na tle zaczerwienienia, związane z nadmiernym namnażaniem drożdży Malassezia. Profilaktyka opiera się na długotrwałym stosowaniu preparatów przeciwgrzybiczych, takich jak szampony zawierające 2,5% siarczku selenu, 1-2% pirytionu cynku, 1% ketokonazolu lub 1% ciklopiroksu, stosowanych regularnie (np. raz w tygodniu lub co dwa tygodnie) nawet po ustąpieniu objawów. Kluczowe jest częste mycie skóry i włosów łagodnymi środkami, unikanie czynników wyzwalających (stres, ekstremalne warunki pogodowe, produkty zawierające alkohol) oraz stosowanie odpowiedniej pielęgnacji nawilżającej i odbudowującej barierę skórną. W przypadku zaostrzeń wskazane jest szybkie wdrożenie leczenia miejscowego, w tym kremów z 2% ketokonazolem i 1% hydrokortyzonem.
ciklopiroks, dermatolog, drożdże Malassezia, hydrokortyzon, ketokonazol, kortykosteroid, kwas omega-3, łojotokowe zapalenie powiek, łojotokowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry głowy, Malassezia, nadtlenek benzoilu, preparat przeciwgrzybiczny, sebum, siarczek selenu, stan zapalny, szampon leczniczy, szampon przeciwłupieżowy, właściwość przeciwzapalna, zaostrzenie, zapalenie brzegów powiek