droga kaskady krzepnięcia

Droga kaskady krzepnięcia to złożony, wieloetapowy proces biochemiczny prowadzący do powstania skrzepu, który zapobiega utracie krwi po uszkodzeniu naczynia krwionośnego. Kaskada krzepnięcia obejmuje dwie ścieżki: wewnątrzpochodną (rozpoczynającą się od aktywacji czynnika XII) oraz zewnątrzpochodną (inicjowaną przez czynnik tkankowy), które łączą się w tzw. wspólną drogę krzepnięcia.

W procesie uczestniczy kilkanaście białek osoczowych nazywanych czynnikami krzepnięcia (oznaczanych cyframi rzymskimi), które występują w formie nieaktywnej i ulegają sekwencyjnej aktywacji. Kluczowym momentem kaskady jest przekształcenie protrombiny w trombinę, która z kolei przekształca rozpuszczalne białko fibrynogen w nierozpuszczalne włókna fibryny, tworzące sieć stabilizującą skrzep płytkowy.

Zaburzenia w drodze kaskady krzepnięcia mogą prowadzić do stanów nadkrzepliwości (zwiększonego ryzyka zakrzepicy) lub skaz krwotocznych (np. hemofilia A – niedobór czynnika VIII, hemofilia B – niedobór czynnika IX). Znajomość mechanizmów kaskady krzepnięcia ma fundamentalne znaczenie w diagnostyce i leczeniu zaburzeń hemostazy oraz w farmakoterapii przeciwzakrzepowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl