przewodzenie elektryczne w sercu

Przewodzenie elektryczne w sercu to fundamentalny proces elektrofizjologiczny, który zapewnia skoordynowaną pracę mięśnia sercowego. Rozpoczyna się w węźle zatokowo-przedsionkowym (SA), który pełni funkcję naturalnego rozrusznika, generując impulsy elektryczne z częstotliwością 60-100/min.

Impuls z węzła SA rozprzestrzenia się przez mięśniówkę przedsionków do węzła przedsionkowo-komorowego (AV), gdzie następuje fizjologiczne opóźnienie przewodzenia. Następnie impuls przechodzi przez pęczek Hisa, który dzieli się na odnogę prawą i lewą (ta z kolei dzieli się na gałąź przednią i tylną), by ostatecznie dotrzeć do sieci włókien Purkinjego rozgałęziających się w mięśniu komór.

Zaburzenia przewodzenia elektrycznego mogą prowadzić do różnorodnych arytmii, takich jak bloki przedsionkowo-komorowe, bloki odnóg pęczka Hisa czy zespoły preekscytacji. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się głównie na badaniu EKG, które umożliwia rejestrację i analizę aktywności elektrycznej serca.

Leczenie zaburzeń przewodzenia zależy od ich przyczyny i nasilenia – od farmakoterapii, przez ablację przezskórną, po implantację urządzeń wspomagających przewodzenie, takich jak rozruszniki serca czy kardiowertery-defibrylatory. Zrozumienie podstaw przewodzenia elektrycznego w sercu jest kluczowe dla właściwej interpretacji EKG i efektywnego leczenia zaburzeń rytmu serca.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl