badania in vitro
Badania in vitro (łac. „w szkle”) to techniki laboratoryjne przeprowadzane poza żywym organizmem, w kontrolowanym środowisku, takim jak probówka czy szalka Petriego. Metody te stanowią fundamentalną część współczesnej medycyny, umożliwiając testowanie hipotez naukowych, nowych leków czy procedur medycznych bez ryzyka dla pacjentów.
W kontekście medycznym badania in vitro obejmują szereg technik, od prostych testów biochemicznych po zaawansowane hodowle komórkowe i tkankowe. Pozwalają one na obserwację procesów biologicznych w izolowanych warunkach, co umożliwia dokładniejszą analizę mechanizmów chorobowych i potencjalnych metod terapeutycznych.
Należy odróżnić badania in vitro od procedury zapłodnienia pozaustrojowego (ang. in vitro fertilization, IVF), która jest jedną z metod leczenia niepłodności. Chociaż procedura IVF również wykorzystuje techniki laboratoryjne wykonywane „w szkle”, termin „badania in vitro” jest znacznie szerszy i obejmuje całe spektrum metod badawczych stosowanych w naukach biomedycznych.
Badania in vitro stanowią nieocenione narzędzie w rozwoju medycyny spersonalizowanej, pozwalając na testowanie skuteczności leków na komórkach pobranych od konkretnego pacjenta, co może prowadzić do optymalizacji terapii. Są również coraz częściej wykorzystywane jako alternatywa dla badań na zwierzętach, co ma znaczenie zarówno etyczne, jak i praktyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esputicon 980 mg/g
W dokumentacji produktu leczniczego Esputicon (dimetikon 980 mg/g, krople doustne) nie przedstawiono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na rozrodczość i rozwój, badania farmakologiczne bezpieczeństwa oraz tolerancję miejscową. Dimetikon, będący substancją czynną, nie posiada udokumentowanych badań przedklinicznych w dostarczonej Charakterystyce Produktu Leczniczego, co może wynikać z jego długotrwałego stosowania klinicznego i znanego profilu bezpieczeństwa opartego na doświadczeniu praktycznym, a nie na badaniach na modelach zwierzęcych lub in vitro.
badania farmakologiczne, badania in vitro, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dimetikon, Esputicon, genotoksyczność, krople doustne, modele zwierzęce, potencjał rakotwórczy, stężenie substancji czynnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clindacne 10 mg/g
Klindamycyna w postaci fosforanu, stosowana miejscowo w leczeniu trądziku pospolitego, jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy linkozamidów. Preparat Clindacne w formie żelu zawiera 10 mg klindamycyny na 1 g produktu. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu się z podjednostką 50S rybosomu bakterii, co hamuje syntezę białek i rozmnażanie drobnoustrojów. Klindamycyna wykazuje bakteriostatyczne działanie wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich oraz wielu gatunków bakterii beztlenowych, ze szczególnym uwzględnieniem Propionibacterium acnes, kluczowego patogenu w patogenezie trądziku.
badania in vitro, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, chemotaksja, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, fosforan klindamycyny, gruczoły łojowe, klasyfikacja ATC, kwasy tłuszczowe, leki przeciwzakaźne, linkomycyna, linkozamidy, mieszki włosowe, patogeneza choroby, podjednostka 50S rybosomu, Propionibacterium acnes, reakcja zapalna, synteza białek bakteryjnych, trądzik pospolity, zmiany trądzikowe - Leksykon substancji czynnych
Phosphorus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Gripp-Heel zawiera substancję czynną Phosphorus w rozcieńczeniu homeopatycznym D5, w ilości 30 mg na tabletkę. W dokumentacji produktu, w tym w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) w punkcie 5.3, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Phosphorus. Preparat jest kompozytem pięciu substancji czynnych o rozcieńczeniach homeopatycznych, co może tłumaczyć brak standardowych badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych lub in vitro. W związku z tym ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym stosowaniu w medycynie homeopatycznej.
aconitum napellus, badania in vitro, Bryonia, ChPL, ciąża, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, Eupatorium perfoliatum, Gripp-Heel, Lachesis mutus, laktacja, modele zwierzęce, nietolerancja laktozy, phosphorus D5, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, schorzenia współistniejące, substancja aktywna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa leku Kventiax SR. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w tarczycy (np. zmiana pigmentacji u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych u małp Cynomolgus), obniżenie stężenia hormonu T3, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach teratologicznych na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczów kończyn, związanych z ekspozycją na dawki porównywalne do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badania in vitro, badania in vivo, choroby tarczycy, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormony tarczycowe, krwinki, kwetiapina, masa ciała, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, przykurcz stawowy, regulacja hormonalna rozrodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmine Mylan 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy wykazały, że wielokrotne podawanie leku u szczurów, myszy i psów powodowało jedynie efekty wynikające z nasilonego działania farmakologicznego, bez toksyczności narządowej. W testach genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie stwierdzono mutagenności, z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo był ujemny, podobnie jak badania metabolitu NAP226-90. Długoterminowe badania na szczurach i myszach przy maksymalnych tolerowanych dawkach (około 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a ekspozycja zwierząt była porównywalna do ludzkiej po uwzględnieniu różnic w powierzchni ciała.
aberracje chromosomalne, badania in vitro, badania in vivo, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, limfocyty obwodowe, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 50 50 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności i wysokie bezpieczeństwo stosowania. Ostra toksyczność po podaniu doustnym wykazała wartość LD50 na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co świadczy o stosunkowo niskiej toksyczności. W badaniach przewlekłej toksyczności na psach i szczurach, toksyczne efekty pojawiały się dopiero przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała odpowiednio, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz okres perinatalny i postnatalny, nie wykazały działania teratogennego, mimo stosowania wysokich dawek, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, badania rakotwórczości, badania teratogenności, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, model zwierzęcy, okres perinatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mebelin 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mebelin 200 mg, wykazały, że główne działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego, manifestujące się drżeniem i drgawkami, szczególnie u psów po podaniu dawek odpowiadających 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (400 mg/dobę) w przeliczeniu na mg/m². W zakresie toksyczności reprodukcyjnej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz wzrost resorpcji przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną, natomiast u królików nie stwierdzono takich efektów. Nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej.
badania in vitro, badania in vivo, badania teratogenne, dawka kliniczna, drgawki, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, maksymalna dawka kliniczna, mebeweryna, mebeweryny chlorowodorek, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relestat 0,5 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa chlorowodorku epinastyny, substancji czynnej leku Relestat 0,5 mg/ml krople do oczu, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń związanych z długotrwałym stosowaniem. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji czynnej, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, chlorowodorek epinastyny, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ mutagenny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DROTAMAX 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drotaweryny, substancji czynnej preparatu Drotamax, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym brak wpływu na repolaryzację komór serca, co eliminuje ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. Testy genotoksyczności, takie jak test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego oraz test mikrojądrowy, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Badania na szczurach i królikach potwierdziły brak wpływu na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy, wykluczając działanie teratogenne i embriotoksyczne.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, drotaweryna, drotaweryna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja komór serca, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Właściwości farmakodynamiczne
Magnezu węglan ciężki (Magnesii subcarbonas ponderosus) jest substancją zobojętniającą kwas solny w żołądku, wykazującą silne działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, niezależne od wchłaniania ogólnoustrojowego. W preparatach takich jak Rennie Antacidum i Rennie Fruit, magnezu węglan ciężki występuje w dawce 80 mg na tabletkę (odpowiadającej 20 mg magnezu) w połączeniu z węglanem wapnia (680 mg, odpowiadające 272 mg wapnia), co synergistycznie zwiększa efektywność zobojętniającą. Badania in vitro wykazały szybkie podnoszenie pH treści żołądkowej z wartości wyjściowej 1,5-2,0 do pH 3 w 40 sekund, pH 4 w 73 sekundy, osiągając maksymalne pH 5,24, co potwierdza szybkie i skuteczne działanie neutralizujące kwas solny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acyclovir Biofarm 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, obejmujące testy in vitro i in vivo na modelach zwierzęcych, wykazały brak genotoksyczności oraz mutagenności substancji w dawkach terapeutycznych. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału karcynogennego leku. W standardowych modelach rozwojowych, obejmujących króliki, myszy i szczury, nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani teratogennego po ogólnoustrojowym podaniu acyklowiru. Wyjątkowo, w niestandardowych badaniach na samicach szczura, podanie ekstremalnie wysokich dawek podskórnie wywołało wady płodów, jednak dawki te znacznie przekraczały standardowe stosowanie kliniczne, co ogranicza ich znaczenie praktyczne.
acyklowir, badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, spermatogeneza, toksyczność ciążowa, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony niską toksycznością ostrą oraz brakiem działań niepożądanych przy wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52 tygodnie). Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych podczas 3-godzinnej infuzji dożylnej w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i 120 mg/kg mc/dobę u psów. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc/dobę u szczurów i 200 mg/kg mc/dobę u królików, a NOAEL dla rozwoju około- i pourodzeniowego wynosił 50 mg/kg mc/dobę u szczurów. Wysoka dawka 500 mg/kg mc/dobę wiązała się jedynie z nieznaczną toksycznością manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną wielkością miotu.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony badaniami na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co świadczy o wysokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro (na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach) potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Cebula – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja zawiera jako główny składnik aktywny wyciąg płynny z bulwy cebuli (Allium cepa L., bulbus) w postaci ekstraktu DER 1:6, ekstrahowanego 70% etanolem (V/V). W 100 g syropu znajduje się 15 g tego wyciągu. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3,67 g w 5 ml syropu) oraz etanol w stężeniu 7-10% (m/m). Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania wyciągu z cebuli, co oznacza brak danych toksykologicznych z badań na zwierzętach lub in vitro dotyczących tego składnika aktywnego.
badania in vitro, badania na zwierzętach, badania przedkliniczne, bulwa cebuli, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, ekstrakt DER, etanol, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, profil toksykologiczny, przeciwwskazania, sacharoza, środki ostrożności, substancje pomocnicze, wyciąg z cebuli - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Vivanta 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny (Pregabalin Vivanta) potwierdzają jej dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, z głównymi efektami farmakologicznymi dotyczącymi ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takimi jak zmniejszona lub nadmierna aktywność ruchowa oraz ataksja. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neurologiczne, a u starszych szczurów albinotycznych zaniki siatkówki pojawiły się jedynie przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej dawki kliniczne. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i wpływ na płodność obserwowano wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Badania genotoksyczności jednoznacznie wskazują na brak właściwości mutagennych, a ocena karcynogenności wykazała brak ryzyka u ludzi, mimo że u myszy przy bardzo wysokich dawkach stwierdzono wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego, mechanizm którego jest niegenotoksyczny i nieobserwowany u ludzi.
ataksja, badania in vitro, badania in vivo, bruksizm, działanie teratogenne, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność reprodukcyjna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps 25 mg
Przedkliniczne badania ketoprofenu dostarczyły kompleksowych danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa, nie wykazując nowych zagrożeń poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania ketoprofenu w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych poza znanymi działaniami niepożądanymi.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie drażniące NLPZ, ketoprofen, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, stan zapalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin-Ebewe 10 mg/ml
Przedkliniczne badania karboplatyny (10 mg/ml, koncentrat do infuzji) wykazały jej embriotoksyczne i teratogenne działanie na modelach zwierzęcych, zwłaszcza na szczurach, co wskazuje na toksyczność dla rozwijającego się zarodka oraz ryzyko wad rozwojowych płodu. Ponadto, karboplatyna wykazuje właściwości mutagenne zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest związane z jej mechanizmem działania polegającym na wiązaniu się z DNA i zaburzaniu replikacji. Pomimo braku bezpośrednich badań nad potencjałem rakotwórczym, dane pośrednie sugerują możliwość kancerogenności, co wynika z porównań z innymi lekami o podobnym profilu mutagennym i mechanizmie działania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, chlorowodorek będący substancją czynną leku Klimicin, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 2888 mg/kg i 2633 mg/kg u szczurów oraz 2599 mg/kg u myszy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach sięgających nawet 10,8-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (do 600 mg/kg mc./dobę), wykazały dobrą tolerancję leku, z minimalnymi działaniami niepożądanymi ograniczonymi do wymiotów, utraty apetytu i spadku masy ciała jedynie u psów przy najwyższej dawce przez 6 miesięcy. Brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach 300 mg/kg mc./dobę przez rok potwierdza bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w długotrwałej terapii.
anoreksja, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, dawka letalna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, utrata masy ciała, wymioty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadamen MED 20 mg
Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do relaksacji mięśni gładkich oraz poprawy ukrwienia, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Wykazuje wysoką selektywność (>10 000 razy) wobec PDE5 w porównaniu z innymi izoenzymami PDE, w tym PDE3 (ważnym dla kurczliwości mięśnia sercowego) oraz PDE6 (obecnym w siatkówce oka), co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych kardiologicznych i okulistycznych. W badaniach klinicznych tadalafil nie powodował istotnych zmian ciśnienia tętniczego (maksymalne obniżenie do 1,6/0,8 mmHg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mmHg w pozycji stojącej) ani częstości akcji serca, a zaburzenia widzenia barw występowały rzadko (<0,1%). Długotrwałe stosowanie (6-9 miesięcy) w dawkach 10-20 mg nie wykazało klinicznie istotnego wpływu na parametry nasienia, choć odnotowano niewielkie zmniejszenie liczby i stężenia plemników bez zmian w ruchliwości, morfologii czy poziomie FSH.
Skuteczność tadalafilu w leczeniu zaburzeń erekcji została potwierdzona w 16 badaniach klinicznych obejmujących 3250 mężczyzn z różnym nasileniem i etiologią zaburzeń erekcji, wykazując poprawę u 81% pacjentów (w porównaniu do 35% placebo) oraz 75% skutecznych stosunków seksualnych (vs 32% placebo). Efekt terapeutyczny utrzymywał się niezależnie od stopnia nasilenia dysfunkcji. U pacjentów z uszkodzeniem rdzenia kręgowego tadalafil (10-20 mg) zwiększył odsetek udanych stosunków do 48% (vs 17% placebo). W badaniu u dzieci z dystrofią mięśniową Duchenne’a (331 chłopców, 7-14 lat) tadalafil w dawkach 0,3 i 0,6 mg/kg mc. nie wykazał skuteczności w spowolnieniu utraty zdolności motorycznej (zmiana 6MWD odpowiednio -64,7 m i -59,1 m vs -51,0 m placebo, p>0,3). Profil bezpieczeństwa u dzieci był zgodny z dotychczasową wiedzą, a EMA nie wymaga badań u dzieci i młodzieży w leczeniu zaburzeń erekcji. Tadalafil charakteryzuje się szybkim początkiem działania (już po 16 minutach) i długotrwałym efektem do 36 godzin po podaniu.
badania in vitro, badanie randomizowane, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, etiologia choroby, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, leczenie kortykosteroidami, metoda podwójnie ślepej próby, parametry układu krążenia, powinowactwo leku, relaksacja mięśni gładkich, selektywność enzymatyczna, spermatogeneza, stężenie plemników, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu Isoprinosine (syrop 50 mg/ml), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra i przewlekła oceniana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wykazała, że dawka LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania nie ujawniły właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania toksykologiczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, karmienie piersią, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości karcinogenne, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tanyz ERAS 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tanyz ERAS (0,4 mg), obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Wyniki wskazują, że profil toksyczności koreluje z farmakologicznym działaniem jako selektywnego antagonisty receptorów α1A-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów poza tym mechanizmem. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała ryzyka uszkodzenia DNA, a badania reprodukcyjne na szczurach nie wskazały na istotne zagrożenia dla funkcji rozrodczych.
antagonista receptorów α-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakodynamiczny, tamsulosyny chlorowodorek, Tanyz ERAS, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diagen 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Diagen, wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów. Nie stwierdzono również działania teratogennego, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co przy standardowych dawkach jest mało prawdopodobne. Ponadto, gliklazyd nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności reprodukcyjne u zwierząt, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście funkcji rozrodczych.
aberracje chromosomowe, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gliklazyd, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenia genetyczne, wady rozwojowe, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 75 75 mg
Przedkliniczne badania izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej Effox long 75, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego zagrożenia dla człowieka. Ostra toksyczność po doustnym podaniu w modelach zwierzęcych (myszy, szczury) była niska, z wartością LD50 wynoszącą około 2000-2500 mg/kg masy ciała. Przewlekła toksyczność oceniana na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) ujawniła pierwsze objawy toksyczne przy dawkach 90 mg/kg u psów oraz 405 mg/kg u szczurów, co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny w porównaniu z dawkami stosowanymi klinicznie u ludzi.
badania in vitro, badania in vivo, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie teratogenne, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, mutagenność, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, przewlekła toksyczność, rozwój płodowy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność u samic, toksyczny wpływ, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne mepiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Scandonest 30 mg/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ogólnej, obejmująca toksyczność ostrą i przewlekłą, potwierdziła szeroki margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a dawką toksyczną. Testy genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i stanowi istotny czynnik bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, mepiwakaina chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, roztwór do wstrzykiwań, Scandonest, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Transtec 52,5 mcg/h 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedkliniczne badania toksykologiczne systemu transdermalnego Transtec, zawierającego buprenorfinę, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach jedynym znaczącym efektem było zmniejszenie przyrostu masy ciała przy długotrwałym podawaniu. Ocena wpływu na reprodukcję nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, natomiast toksyczność dla płodu i zwiększona liczba wczesnych poronień pojawiły się jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego. Ponadto, brak właściwości uczulających zarówno buprenorfiny, jak i substancji pomocniczych plastra, potwierdza bezpieczeństwo stosowania systemu transdermalnego bezpośrednio na skórę.
badania in vitro, badania in vivo, buprenorfina, działanie teratogenne, działanie uczulające, funkcje neurologiczne, kancerogeneza, kancerogenność, mutagenność, podanie transdermalne, poronienie, śmiertelność okołoporodowa, substancja pomocnicza, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksykologia, wady rozwojowe, wzrost wewnątrzmaciczny płodu, zaburzenia laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Aurovitas 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały, że substancja jest dobrze tolerowana w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, z dawką maksymalną dobową 600 mg. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, pojawiające się przy dawkach przekraczających terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych dawki 5-krotnie wyższe od maksymalnych klinicznych wiązały się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Badania teratogenności nie wykazały potencjału teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane u ludzi. Wpływ na płodność i męskie narządy rozrodcze był obserwowany wyłącznie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne i miał charakter przemijający lub był związany z procesami zwyrodnieniowymi u szczurów.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania in vitro, badania in vivo, bruksizm, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna, toksyczność rozwojowa, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurapas 60 mg + 32 mg + 28 mg
Produkt leczniczy Neurapas, zawierający kombinację wyciągów roślinnych: ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), męczennicy (Passiflora incarnata L.) oraz korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) w dawkach 60 mg, 32 mg i 28 mg odpowiednio, został poddany standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym potencjał genotoksyczny. Zarówno testy in vitro, jak i in vivo nie wykazały działania uszkadzającego materiał genetyczny, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne stosowania tego preparatu. Brak jest jednak danych dotyczących długoterminowego ryzyka karcynogennego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badania in vitro, badania in vivo, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakoterapia, genotoksyczność, glukoza suszona rozpyłowo, Hypericum perforatum, korzeń kozłka lekarskiego, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, ziele dziurawca, ziele męczennicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nomigren 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa almotryptanu, substancji czynnej leku Nomigren, wykazały, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi stosujących dawki terapeutyczne. Oceny farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz wpływu na reprodukcję potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa leku. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły działania rakotwórczego almotryptanu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania u pacjentów z migreną.
almotryptan, badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, kancerogenność, melanina, migrena, narząd wzroku, receptor 5-HT1B/1D, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych mitoksantron, substancja czynna produktu Mitoxantron Sandoz (koncentrat do infuzji 2 mg/ml), wykazał toksyczność głównie wobec układu krwiotwórczego, manifestującą się mielosupresją. Dodatkowo obserwowano toksyczne działanie na serce, nerki, przewód pokarmowy oraz jądra, gdzie stwierdzono zanik kanalików nasiennych i zmniejszenie liczby plemników. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne i klastogenne właściwości mitoksantronu zarówno in vitro, jak i in vivo u szczurów. W testach kancerogenności wykazano działanie rakotwórcze u szczurów i samców myszy, co wskazuje na potencjalne ryzyko nowotworowe przy długotrwałej ekspozycji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kardiotoksyczność, koncentrat do sporządzania, mielosupresja, mitoksantron, nefrotoksyczność, organogeneza, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, właściwości klastogenne, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bunorfin 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa buprenorfiny w dawkach 2 mg i 8 mg wykazały brak istotnych klinicznie zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po powtarzanym podaniu nie ujawniły patologicznych zmian w narządach ani odchyleń w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Bunorfin w kontekście długoterminowego stosowania.
badania in vitro, badania in vivo, buprenorfina, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, laktacja, mutagenność, odruch postawy, okres prenatalny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, rozwój neurologiczny, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 2 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych, wykazuje wpływ na rozrodczość u szczurów, manifestujący się zmniejszeniem masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC około 2-krotnie większe niż przy maksymalnej zalecanej dawce dla człowieka – MRHD), zwiększonym obumieraniem płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) oraz wadami wrodzonymi palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (Cmax ~9,5x MRHD), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8x Cmax MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu objawia się hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz objawami neurologicznymi. Długoterminowe badania u szczurów albinosów wykazały degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym dla tego gatunku i związanym z ekspozycją na światło.
agonista receptorów dopaminowych, badania in vitro, badania in vivo, degeneracja siatkówki, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, wady wrodzone - Leksykon substancji czynnych
Solanum nigrum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solanum nigrum, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg/tabletkę jako Solani nigri herba, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej podawano preparat w dawkach do 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, nie osiągając dawki śmiertelnej ani maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt, co wskazuje na brak toksyczności systemowej. Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały brak działań niepożądanych w okresie ciąży i laktacji, w tym brak embriotoksyczności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, karcynogenność, psianka czarna, Solanum nigrum, spermatozoid, spermatyda, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 100 mg/ml
Metotreksat w stężeniu 100 mg/ml, jako substancja czynna leku Methotrexat-Ebewe, wykazuje istotne działanie toksyczne na tkanki proliferujące, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na układ rozrodczy. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały teratogenność oraz toksyczność dla płodu nawet przy dawkach nietoksycznych dla matek, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u pacjentek w wieku rozrodczym lub planujących ciążę. Ponadto, metotreksat indukuje uszkodzenia chromosomów w komórkach somatycznych i szpiku kostnym, jednak zmiany te są przemijające i odwracalne, co wskazuje na zdolność organizmu do naprawy DNA po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symtrend 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (szczury, króliki), co wskazuje na brak potencjału do indukowania wad rozwojowych płodów. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne i/lub fetotoksyczne przy dawkach niepowodujących toksyczności u samic, co sugeruje selektywną toksyczność wobec rozwijających się zarodków lub płodów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego karwedylolu, podobnie jak badania karcynogenności, które nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji czynnej.
badania in vitro, badania in vivo, badania kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, karwedylol, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desfluran Piramal 100 % v/v
Przedkliniczne badania desfluranu wykazały, że lek wywołuje zależną od stężenia, przewidywalną i kontrolowalną depresję układu oddechowego i krążenia, bez narządowo-swoistych działań toksycznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono uwrażliwienia mięśnia sercowego na adrenalinę, a także zaobserwowano rozszerzenie naczyń wieńcowych na poziomie tętniczek, podobne do działania izofluranu. Nie odnotowano efektu „podkradania wieńcowego” w modelu choroby naczyń wieńcowych u psów. W zakresie wpływu na rozrodczość, ekspozycja na 4 MAC-godziny na dobę podczas organogenezy indukowała szkodliwy wpływ na zarodek u szczurów i królików, natomiast 10 MAC-godzin nie wywołało działań niepożądanych. U szczurów zaobserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa przy 4 MAC-godzinach, podczas gdy 1 MAC-godzina nie powodowała toksyczności. Działania niepożądane u potomstwa korelowały z toksycznością u matki, co sugeruje farmakologiczny mechanizm działania desfluranu.
badania in vitro, badania in vivo, depresja układu krążenia, depresja układu oddechowego, krążenie oboczne, mutagenność, organogeneza, płodność, podkradanie wieńcowe, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń wieńcowych, rozwój zarodkowo-płodowy, synaptogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie funkcji poznawczych, uwrażliwienie mięśnia sercowego, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pinexet 100 mg 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny, substancji czynnej produktu Pinexet, nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w modelach in vitro i in vivo, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w różnych układach, w tym istotne morfologiczne i funkcjonalne zmiany w gruczole tarczowym (np. pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus). Dodatkowo, u małp odnotowano zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, ciąża urojona, efekt teratogenny, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał mutagenny, prolaktyna, przykurcz, tarczyca, toksyczność, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoclopramide hameln 5 mg/ml
Na podstawie danych przedklinicznych dotyczących metoklopramidu (Metoclopramide hameln, 5 mg/ml) wykazano, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. Kompleksowe badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na pacjentów. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metoklopramidu.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania hematologiczne, badania histopatologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, metoklopramid, mutacja genowa, parametry biochemiczne, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, toksykologia reprodukcyjna, uszkodzenie DNA