Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pinexet 100 mg 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny, substancji czynnej produktu Pinexet, nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w modelach in vitro i in vivo, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w różnych układach, w tym istotne morfologiczne i funkcjonalne zmiany w gruczole tarczowym (np. pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus). Dodatkowo, u małp odnotowano zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
- epizod depresyjny ciężki w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny o ciężkim nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- zaburzenie afektywne dwubiegunowe
- zapobieganie nawrotom epizodu depresji u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
- zapobieganie nawrotom epizodu maniakalnego u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny, substancji czynnej zawartej w produkcie Pinexet, przeprowadzono szereg badań przedklinicznych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Badania te dostarczyły istotnych informacji dotyczących potencjalnego wpływu leku na różne układy i narządy, co pozwala na lepsze zrozumienie profilu bezpieczeństwa kwetiapiny w kontekście klinicznym.1
Ocena potencjału genotoksycznego
Przeprowadzone badania genotoksyczności zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo nie wykazały genotoksycznego działania kwetiapiny. Jest to istotna informacja z punktu widzenia długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku, gdyż wskazuje na brak potencjału mutagennego substancji czynnej.2
Badania toksyczności na modelach zwierzęcych
W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy zastosowaniu dawek mogących mieć znaczenie kliniczne, zaobserwowano szereg zmian w różnych układach i narządach. Należy jednak podkreślić, że większość z tych zaburzeń nie znalazła dotychczas potwierdzenia w długotrwałych badaniach klinicznych.3
Wpływ na gruczoł tarczowy
W modelach zwierzęcych obserwowano istotne zmiany w funkcjonowaniu i morfologii gruczołu tarczowego:
- U szczurów stwierdzono zmianę pigmentacji tarczycy4
- U małp Cynomolgus wykazano:
- hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy
- zmniejszenie stężenia hormonu T3 w osoczu5
Wpływ na układ krwiotwórczy
U małp Cynomolgus po podaniu kwetiapiny odnotowano zmiany w parametrach hematologicznych, takie jak:
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych
- zmniejszenie liczby krwinek białych6
Wpływ na narząd wzroku
W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w obrębie narządu wzroku, które manifestowały się jako:
- zmętnienie rogówki
- zaćma (zmętnienie soczewki)7
Toksyczność rozwojowa
W badaniach toksycznego oddziaływania kwetiapiny na zarodek i płód u królików stwierdzono zwiększoną częstość występowania przykurczu łap przednich i tylnych. Efekt ten występował w przypadkach, gdy substancja wyraźnie oddziaływała na organizm matczyny, co przejawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych.8
Obserwowane efekty teratogenne były wyraźnie widoczne przy poziomie ekspozycji u samic podobnym lub nieznacznie większym niż ekspozycja występująca u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. Należy zaznaczyć, że istotność tych spostrzeżeń dla stosowania produktu u ludzi pozostaje nieznana.9
Wpływ na płodność
W badaniach dotyczących płodności przeprowadzonych na szczurach, zaobserwowano następujące efekty po podaniu kwetiapiny:
- marginalne zmniejszenie płodności samców
- ciąże urojone
- przedłużające się fazy międzyrujowe
- wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania
- zmniejszenie odsetka ciąż10
Należy podkreślić, że zaobserwowane efekty związane są ze zwiększeniem stężenia prolaktyny i nie mają bezpośredniego znaczenia w kontekście stosowania leku u ludzi ze względu na znaczące różnice międzygatunkowe w zakresie hormonalnej regulacji rozrodu.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania