epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
Wskazanie

Epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego to stan charakteryzujący się podwyższonym, ekspansywnym lub drażliwym nastrojem, wzmożoną energią i aktywnością, które są wyraźnie nieprawidłowe, ale nie osiągają nasilenia ciężkiego epizodu maniakalnego. Pacjenci doświadczają podwyższonej samooceny, zmniejszonej potrzeby snu, wielomówności, gonitwy myśli, rozpraszalności uwagi oraz zwiększonej aktywności ukierunkowanej na cel. Epizod taki trwa co najmniej tydzień i powoduje znaczące zaburzenia funkcjonowania społecznego i zawodowego.

W leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym nasileniu stosuje się przede wszystkim leki normotymiczne oraz atypowe leki przeciwpsychotyczne. Wśród leków normotymicznych podstawową rolę odgrywają: lit (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex, Depakine Chronosphere) oraz lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix, Epitrigine). Z atypowych leków przeciwpsychotycznych stosowane są: olanzapina (Zyprexa, Zolafren, Zalasta), kwetiapina (Ketrel, Kventiax, Bonogren), aripiprazol (Abilify, Aryzalera, Aribit), risperidon (Rispolept, Orizon, Risperidal) oraz ziprazidon (Zeldox).

W przypadkach, gdy monoterapia nie przynosi odpowiednich rezultatów, stosuje się leczenie skojarzone – najczęściej kombinację leku normotymicznego z atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. W terapii podtrzymującej po ustąpieniu ostrego epizodu maniakalnego kontynuuje się leczenie normotymiczne w celu zapobiegania nawrotom.

Największe trudności w leczeniu epizodu maniakalnego o umiarkowanym nasileniu to przede wszystkim brak wglądu pacjenta w chorobę i związana z tym niechęć do przyjmowania leków. Pacjenci w fazie maniakalnej często nie dostrzegają problemu i odmawiają leczenia, co może wymagać hospitalizacji wbrew woli. Wyzwaniem jest również znalezienie odpowiedniego schematu lekowego, który skutecznie kontroluje objawy przy minimalnych działaniach niepożądanych, takich jak przyrost masy ciała, sedacja, zaburzenia metaboliczne czy dysfunkcje seksualne. Istotną trudnością jest także zapewnienie ciągłości leczenia po ustąpieniu ostrego epizodu, gdyż pacjenci często przerywają farmakoterapię po poprawie stanu psychicznego, co zwiększa ryzyko nawrotu.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl