pars planitis

Pars planitis to rodzaj zapalenia błony naczyniowej oka zaliczany do pośredniego zapalenia błony naczyniowej (intermediate uveitis). Charakteryzuje się stanem zapalnym w obrębie ciała rzęskowego (pars plana), powodującym osadzanie się białych komórek zapalnych i złogów (nazywanych „snowbanks” lub „snowballs”) w ciele szklistym. Stanowi około 8-15% wszystkich przypadków zapalenia błony naczyniowej.

Choroba najczęściej występuje u młodych dorosłych i dzieci, zwykle między 15 a 40 rokiem życia. W większości przypadków ma charakter idiopatyczny, choć może być powiązana z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak stwardnienie rozsiane, sarkoidoza czy borelioza. Typowe objawy to: zamglone widzenie, męty w polu widzenia, nadwrażliwość na światło i „latające muszki”.

Diagnostyka obejmuje dokładne badanie okulistyczne z oceną przedniego i tylnego odcinka oka, angiografię fluoresceinową oraz OCT. Leczenie zależy od nasilenia objawów i obejmuje miejscowe lub ogólnoustrojowe kortykosteroidy, leki immunosupresyjne (metotreksat, azatiopryna, cyklosporyna), a w niektórych przypadkach leki biologiczne. Nieleczona pars planitis może prowadzić do powikłań, takich jak obrzęk plamki, zaćma, jaskra wtórna czy odwarstwienie siatkówki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl