stosowanie zewnętrzne na skórę

Stosowanie zewnętrzne na skórę to metoda aplikacji leków i preparatów leczniczych bezpośrednio na powierzchnię skóry w celu uzyskania miejscowego działania terapeutycznego. Leki stosowane zewnętrznie mogą mieć różne postacie, takie jak maści, kremy, żele, płyny, aerozole, plastry czy pudry.

Preparaty do stosowania zewnętrznego są wykorzystywane w leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych, w tym zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, stanów zapalnych skóry, alergii, łuszczycy, trądziku oraz w terapii bólu mięśniowo-szkieletowego. Ich zaletą jest możliwość dostarczenia substancji czynnej bezpośrednio do miejsca zmienionego chorobowo, przy jednoczesnym minimalizowaniu ekspozycji ogólnoustrojowej.

Przy przepisywaniu leków do stosowania zewnętrznego należy uwzględnić rodzaj i lokalizację zmian skórnych, wiek pacjenta, ewentualne alergie oraz stan skóry. Istotny jest także dobór odpowiedniej postaci leku – na zmiany ostre i sączące zaleca się roztwory i lotiony, na przewlekłe i suche – maści, a na powierzchnie owłosione – żele i pianki.

Pacjent powinien być poinformowany o prawidłowej technice aplikacji, częstotliwości stosowania oraz potencjalnych działaniach niepożądanych. Należy również pamiętać, że niektóre substancje stosowane zewnętrznie (np. kortykosteroidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne) mogą wchłaniać się przez skórę i wywoływać efekty ogólnoustrojowe, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach lub na uszkodzoną skórę.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl