dibukaina
Dibukaina (znana również jako cynchokaina lub dibukaina) to lek z grupy środków znieczulających miejscowo, należący do klasy amidów. Jest jednym z najsilniejszych i najdłużej działających anestetyków lokalnych, o działaniu około 10-15 razy silniejszym niż prokaina.
Dibukaina znalazła zastosowanie głównie w znieczuleniu powierzchniowym oraz rdzeniowym. Jej działanie rozpoczyna się stosunkowo szybko i utrzymuje długo – nawet do 6-8 godzin. W praktyce klinicznej najczęściej stosuje się ją w stężeniach 0,25-0,5% do znieczuleń powierzchniowych błon śluzowych, a w stężeniu 0,1% do znieczulenia podpajęczynówkowego.
Lek ten ma również istotne znaczenie diagnostyczne – test oporności na dibukainę jest wykorzystywany w diagnostyce różnicowej atypowych postaci pseudocholinesterazy, co ma znaczenie przy planowaniu znieczulenia z użyciem sukcynylocholiny. Obniżona wrażliwość pseudocholinesterazy na hamowanie przez dibukainę może wskazywać na genetycznie uwarunkowane warianty tego enzymu.
Ze względu na potencjalną kardio- i neurotoksyczność, dibukaina wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania pacjenta podczas stosowania. Lek ten jest rzadziej stosowany w codziennej praktyce klinicznej niż nowsze i bezpieczniejsze środki znieczulające miejscowo, takie jak lidokaina czy bupiwakaina.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek cynchokainy – Przedawkowanie
Chlorowodorek cynchokainy, będący składnikiem mieszaniny kain w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36, występuje w minimalnej ilości – łącznie mieszanina zawiera 630 µg/cm² lub 510 µg/płatek. Preparat stosowany jest do diagnostyki nadwrażliwości kontaktowej poprzez testy płatkowe, co ogranicza ryzyko przedawkowania. Zawartość chlorowodorku cynchokainy jest zbyt niska, aby wywołać ogólnoustrojowe objawy toksyczne, takie jak neurotoksyczność (drgawki, utrata przytomności), kardiotoksyczność (hipotensja, bradykardia) czy depresję ośrodka oddechowego. Aplikacja na nieuszkodzoną skórę, kontrolowany czas ekspozycji oraz ograniczona powierzchnia aplikacji dodatkowo minimalizują ryzyko systemowego działania leku.
benzokaina, blokada przewodnictwa nerwowego, bradykardia, chlorowodorek cynchokainy, chlorowodorek tetrakainy, depresja oddechowa, dibukaina, hipotensja, kortykosteroid, leczenie przeciwwstrząsowe, mieszanina kain, nadwrażliwość kontaktowa, obrzęk naczynioruchowy, plaster do prób prowokacyjnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, test płatkowy diagnostyczny, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca