dojrzewanie płciowe pochodzenia ośrodkowego

Dojrzewanie płciowe pochodzenia ośrodkowego (ang. central precocious puberty, CPP) to stan kliniczny charakteryzujący się przedwczesnym aktywowaniem osi podwzgórze-przysadka-gonady. W warunkach fizjologicznych dojrzewanie płciowe rozpoczyna się u dziewczynek między 8. a 13. rokiem życia, a u chłopców między 9. a 14. rokiem życia. CPP definiuje się jako wystąpienie objawów dojrzewania płciowego przed 8. rokiem życia u dziewczynek i przed 9. rokiem życia u chłopców.

Główną przyczyną dojrzewania płciowego pochodzenia ośrodkowego jest przedwczesna aktywacja pulsacyjnego wydzielania gonadoliberyny (GnRH) przez podwzgórze, co prowadzi do zwiększonego wydzielania gonadotropin (FSH i LH) przez przysadkę mózgową i w konsekwencji do stymulacji gonad. Może być ono idiopatyczne (bez uchwytnej przyczyny) lub wtórne do patologii ośrodkowego układu nerwowego (guzy, urazy, stany zapalne, wady rozwojowe).

Diagnostyka CPP obejmuje ocenę kliniczną stopnia rozwoju cech płciowych według skali Tannera, badania hormonalne (stężenia gonadotropin, estradiolu/testosteronu), ocenę wieku kostnego oraz obrazowanie OUN (rezonans magnetyczny). Test stymulacji GnRH, wykazujący wyraźną odpowiedź LH, jest kluczowy dla potwierdzenia rozpoznania.

Leczenie dojrzewania płciowego pochodzenia ośrodkowego opiera się na stosowaniu analogów GnRH, które blokują wydzielanie gonadotropin. Terapia ta hamuje progresję cech płciowych i spowalnia przyspieszony wzrost kostny, co może zapobiec niskiemu wzrostowi końcowemu. Leczenie powinno być kontynuowane do wieku odpowiadającego fizjologicznemu rozpoczęciu dojrzewania płciowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl