miejscowo zaawansowany rak prostaty

Miejscowo zaawansowany rak prostaty to stadium nowotworu, w którym guz przekracza torebkę gruczołu krokowego, naciekając okoliczne struktury anatomiczne, takie jak pęcherzyki nasienne, szyja pęcherza moczowego czy mięśnie dna miednicy, jednak bez obecności przerzutów odległych. Najczęściej odpowiada stadium T3-T4, N0-1, M0 według klasyfikacji TNM.

Diagnostyka obejmuje badanie per rectum, oznaczenie stężenia PSA, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego miednicy, biopsję stercza oraz badania oceniające ewentualne przerzuty (scyntygrafia kości, tomografia komputerowa). Wieloparametryczny rezonans magnetyczny (mpMRI) stanowi kluczowe narzędzie diagnostyczne, pozwalające określić zakres naciekania okolicznych tkanek.

Leczenie miejscowo zaawansowanego raka prostaty wymaga podejścia multimodalnego. Opcje terapeutyczne obejmują radykalną prostatektomię z rozszerzoną limfadenektomią miedniczną, radioterapię z długoterminową terapią deprywacji androgenowej (ADT), lub połączenie tych metod. Coraz większą rolę odgrywają nowe generacje leków hormonalnych (abirateron, enzalutamid, darolutamid, apalutamid) w skojarzeniu z ADT, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem progresji.

Rokowanie zależy od stopnia zaawansowania miejscowego, wyniku w skali Gleasona, wyjściowego stężenia PSA oraz odpowiedzi na leczenie. Pięcioletnie przeżycie w tej grupie pacjentów wynosi 60-90%, zależnie od czynników prognostycznych i zastosowanego leczenia. Regularna obserwacja po leczeniu obejmuje monitorowanie PSA oraz okresowe badania obrazowe w celu wczesnego wykrycia ewentualnej progresji choroby.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl