frakcja przeciwpsychotyczna

Frakcja przeciwpsychotyczna stanowi część spektrum działania leków przeciwpsychotycznych, które są głównie stosowane w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i innych psychoz. Efekt przeciwpsychotyczny jest związany przede wszystkim z blokowaniem receptorów dopaminergicznych D2 w układzie mezolimbicznym, co prowadzi do redukcji objawów pozytywnych psychozy, takich jak halucynacje, urojenia czy pobudzenie psychoruchowe.

Leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji (klasyczne neuroleptyki) charakteryzują się silną frakcją przeciwpsychotyczną, ale jednocześnie wywołują liczne działania niepożądane, szczególnie objawy pozapiramidowe, ze względu na nieselektywne blokowanie receptorów D2 w różnych ścieżkach dopaminergicznych. Natomiast leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji (atypowe) posiadają zmodyfikowaną frakcję przeciwpsychotyczną, działając również na receptory serotoninowe (zwłaszcza 5-HT2A), co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.

Siła frakcji przeciwpsychotycznej danego leku determinuje jego dawkowanie oraz profil zastosowania klinicznego. Leki o silniejszej frakcji przeciwpsychotycznej są zazwyczaj bardziej skuteczne w leczeniu ostrych stanów psychotycznych, podczas gdy preparaty o zbalansowanym profilu działania mogą być preferowane w terapii podtrzymującej lub u pacjentów z przewagą objawów negatywnych schizofrenii. Dobór odpowiedniego leku uwzględniającego pożądaną frakcję przeciwpsychotyczną powinien być zindywidualizowany i dostosowany do specyficznych potrzeb klinicznych pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl